การสื่อสารเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2025.284460คำสำคัญ:
การสื่อสารเพื่อส่งเสริมนวัตกรรม, การพัฒนาสิ่งแวดล้อม, ชุมชนเมืองสีเขียว, เทศบาลนครปากเกร็ด, จังหวัดนนทบุรีบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การพัฒนาและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมในชุมชนเมืองมุ่งสร้างความสมดุลระหว่างการพัฒนาอย่างยั่งยืน การมีส่วนร่วมของประชาชน และการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อมที่ดีขึ้นสำหรับทุกคน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวทางการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี (2) ศึกษารูปแบบการสื่อสารเพื่อการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี และ (3) ศึกษาปัจจัยในการสนับสนุนและปัญหาอุปสรรคของการดำเนินงานด้านการสื่อสารเพื่อการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและการสนทนากลุ่ม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษามีทั้งหมด 3 กลุ่ม ดังนี้ 1) คณะกรรมการดำเนินงานแปดคน 2) ผู้เข้าร่วมกิจกรรมแปดคน และ 3) หน่วยงานที่เข้าร่วมเป็นภาคีการดำเนินงานสี่คน
ผลการวิจัย: (1) แนวทางการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองอย่างมีส่วนร่วมคือการใช้เทคโนโลยีในการดูแลพื้นที่ การสื่อสารและการมีส่วนร่วมของประชาชน และการสร้างความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และชุมชน (2) รูปแบบการสื่อสารเน้นไปที่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม การให้ความรู้ และการใช้สื่อที่หลากหลายเพื่อสร้างการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมครอบคลุมทั้งในระดับบุคคล ชุมชนผ่านเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาพื้นที่สีเขียวให้เกิดความยั่งยืนในระยะยาว และ (3) ปัจจัยสนับสนุนและปัญหาอุปสรรคของการดำเนินงานด้านการสื่อสารเพื่อการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน คือการที่ประชาชนในพื้นที่ให้ความร่วมมือ ตระหนักรู้ในคุณค่าของพื้นที่สีเขียว การมีส่วนร่วมในกระบวนการตัดสินใจ ความไว้วางใจในหน่วยงานภาครัฐและการสนับสนุนทางทรัพยากร
สรุปผล: ผลการวิจัยนี้มีประโยชน์ต่อเทศบาลและชุมชนในการปรับปรุงการสื่อสารเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมการพัฒนาสิ่งแวดล้อมที่สอดคล้องกับแนวทางสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กนกพร ฉิมพลี. (2560). การสื่อสารเพื่อพัฒนาสังคมในยุคปัญญาประดิษฐ์. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 9(1), 182-184.
ธัญวรรณ แก้วชะฎา, & พัชนี เชยจรรยา. (2558). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อการเติบโตที่ยั่งยืนในองค์กรธุรกิจ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2547). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2547. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2561). แนวทางการพัฒนาพื้นที่สีเขียวในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งชาติ.
อลงกต วัฒนโภคิน. (2562). นวัตกรรมและการพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืน แนวทางการจัดการทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่เมือง. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม, 27(4), 101-110.
อัครเรศ พิทักษ์สิทธิ์. (2562). บทบาทของพื้นที่สีเขียวในการลดมลพิษและส่งเสริมสุขภาพจิต. วารสารวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม, 10(2), 55-67.
อำภา บัวระภา. (2565). การพัฒนาพื้นที่สีเขียวชนบทเพื่อความยั่งยืน. วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการก่อสร้าง, 4(1), 27–37.
Bank, M. S., & Hansson, S. V. (2019). The plastic cycle: A novel and holistic paradigm for the Anthropocene. Environmental Science and Technology, 53(13), 7,177–7,179.
Bokolo, A. Jr. (2024). The role of community engagement in urban innovation towards the co-creation of smart, sustainable cities. Journal of Urban Innovation, 12(4), 321-340.
Flanagan, W. G. (1993). Contemporary urban sociology. Cambridge University Press.
Khalid, F. M., Lord, B. R., & Dixon, K. (2012). Environmental management accounting implementation in environmentally sensitive industries in Malaysia. Paper presented at the 6th NZ Management Accounting Conference, Palmerston North, New Zealand, 22–23 November 2012.
Rogers, E. M., & Shoemaker, F. F. (1971). Communication of innovations: A cross-cultural approach (2nd ed.). Free Press.
Tönnies, F. (1887). Community and civil society (1887), published in: German History Intersections.
Weber, M. (1965). The theory of social and economic organization. Oxford University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





