การสื่อสารเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี

ผู้แต่ง

  • ภานุวัฒน์ ทิพย์แสง คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี https://orcid.org/0000-0002-8929-5372
  • สุกัญญา บูรณเดชาชัย คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี https://orcid.org/0009-0001-2426-0128
  • ศักดินา บุญเปี่ยม คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี https://orcid.org/0009-0006-8862-3246

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.284460

คำสำคัญ:

การสื่อสารเพื่อส่งเสริมนวัตกรรม, การพัฒนาสิ่งแวดล้อม, ชุมชนเมืองสีเขียว, เทศบาลนครปากเกร็ด, จังหวัดนนทบุรี

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การพัฒนาและแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมในชุมชนเมืองมุ่งสร้างความสมดุลระหว่างการพัฒนาอย่างยั่งยืน การมีส่วนร่วมของประชาชน และการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อมที่ดีขึ้นสำหรับทุกคน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาแนวทางการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี (2) ศึกษารูปแบบการสื่อสารเพื่อการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี และ (3) ศึกษาปัจจัยในการสนับสนุนและปัญหาอุปสรรคของการดำเนินงานด้านการสื่อสารเพื่อการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างและการสนทนากลุ่ม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษามีทั้งหมด 3 กลุ่ม ดังนี้ 1) คณะกรรมการดำเนินงานแปดคน 2) ผู้เข้าร่วมกิจกรรมแปดคน และ 3) หน่วยงานที่เข้าร่วมเป็นภาคีการดำเนินงานสี่คน

ผลการวิจัย: (1) แนวทางการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองอย่างมีส่วนร่วมคือการใช้เทคโนโลยีในการดูแลพื้นที่ การสื่อสารและการมีส่วนร่วมของประชาชน และการสร้างความร่วมมือระหว่างภาครัฐ เอกชน และชุมชน (2) รูปแบบการสื่อสารเน้นไปที่การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม การให้ความรู้ และการใช้สื่อที่หลากหลายเพื่อสร้างการสื่อสารแบบมีส่วนร่วมครอบคลุมทั้งในระดับบุคคล ชุมชนผ่านเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมการพัฒนาพื้นที่สีเขียวให้เกิดความยั่งยืนในระยะยาว และ (3) ปัจจัยสนับสนุนและปัญหาอุปสรรคของการดำเนินงานด้านการสื่อสารเพื่อการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน คือการที่ประชาชนในพื้นที่ให้ความร่วมมือ ตระหนักรู้ในคุณค่าของพื้นที่สีเขียว การมีส่วนร่วมในกระบวนการตัดสินใจ ความไว้วางใจในหน่วยงานภาครัฐและการสนับสนุนทางทรัพยากร

สรุปผล: ผลการวิจัยนี้มีประโยชน์ต่อเทศบาลและชุมชนในการปรับปรุงการสื่อสารเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมการพัฒนาสิ่งแวดล้อมที่สอดคล้องกับแนวทางสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กนกพร ฉิมพลี. (2560). การสื่อสารเพื่อพัฒนาสังคมในยุคปัญญาประดิษฐ์. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 9(1), 182-184.

ธัญวรรณ แก้วชะฎา, & พัชนี เชยจรรยา. (2558). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อการเติบโตที่ยั่งยืนในองค์กรธุรกิจ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2547). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2547. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2561). แนวทางการพัฒนาพื้นที่สีเขียวในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งชาติ.

อลงกต วัฒนโภคิน. (2562). นวัตกรรมและการพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืน แนวทางการจัดการทรัพยากรธรรมชาติในพื้นที่เมือง. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อม, 27(4), 101-110.

อัครเรศ พิทักษ์สิทธิ์. (2562). บทบาทของพื้นที่สีเขียวในการลดมลพิษและส่งเสริมสุขภาพจิต. วารสารวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม, 10(2), 55-67.

อำภา บัวระภา. (2565). การพัฒนาพื้นที่สีเขียวชนบทเพื่อความยั่งยืน. วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการก่อสร้าง, 4(1), 27–37.

Bank, M. S., & Hansson, S. V. (2019). The plastic cycle: A novel and holistic paradigm for the Anthropocene. Environmental Science and Technology, 53(13), 7,177–7,179.

Bokolo, A. Jr. (2024). The role of community engagement in urban innovation towards the co-creation of smart, sustainable cities. Journal of Urban Innovation, 12(4), 321-340.

Flanagan, W. G. (1993). Contemporary urban sociology. Cambridge University Press.

Khalid, F. M., Lord, B. R., & Dixon, K. (2012). Environmental management accounting implementation in environmentally sensitive industries in Malaysia. Paper presented at the 6th NZ Management Accounting Conference, Palmerston North, New Zealand, 22–23 November 2012.

Rogers, E. M., & Shoemaker, F. F. (1971). Communication of innovations: A cross-cultural approach (2nd ed.). Free Press.

Tönnies, F. (1887). Community and civil society (1887), published in: German History Intersections.

Weber, M. (1965). The theory of social and economic organization. Oxford University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-08-16

รูปแบบการอ้างอิง

ทิพย์แสง ภ. ., บูรณเดชาชัย ส., & บุญเปี่ยม ศ. . . (2025). การสื่อสารเพื่อส่งเสริมนวัตกรรมการพัฒนาสิ่งแวดล้อมชุมชนเมืองสีเขียวแบบมีส่วนร่วมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา: เทศบาลนครปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 5(5), 837–852. https://doi.org/10.60027/iarj.2025.284460

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ