ปัญหากฎหมายว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ ศึกษากรณีระยะเวลาในการดำเนินการของคณะกรรมการเพื่อทำหน้าที่กำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นและเงินค่าทดแทน

ผู้แต่ง

  • ตรีเพชร์ จิตรมหึมา หลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีปทุม https://orcid.org/0009-0007-5209-6744
  • พัชฌา จิตรมหึมา กองกฎหมายทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา https://orcid.org/0009-0008-8514-4260
  • ณัฐภณ อันชัน สาขานิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม https://orcid.org/0009-0008-0054-1217

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.283821

คำสำคัญ:

การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์, กฎหมายว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์, ค่าทดแทน, คณะกรรมการเพื่อทำหน้าที่กำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นและเงินค่าทดแทน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์:  พระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2562 มาตรา 21 วรรคหนึ่งและวรรคสอง มีปัญหาทางกฎหมายที่สำคัญ คือ เมื่อเจ้าหน้าที่ได้แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อทำหน้าที่กำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นและเงินค่าทดแทนให้แก่ผู้มีสิทธิรับเงินค่าทดแทนแล้ว แต่การดำเนินงานของคณะกรรมการดังกล่าวยังไม่แล้วเสร็จตามระยะเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแต่งตั้งตามที่กำหนดไว้ในมาตรา 21 วรรคหนึ่ง โดยต่อมาได้อนุมัติให้ขยายระยะเวลาออกไปอีกเก้าสิบวันแล้ว แต่ยังปรากฏว่าคณะกรรมการฯ ก็ยังทำหน้าที่ไม่แล้วเสร็จในระยะเวลาที่กำหนดตามมาตรา 21 วรรคสอง ในกรณีนี้ คณะกรรมการดังกล่าวจะสามารถทำหน้าที่ต่อไปได้หรือไม่ อย่างไร และควรดำเนินการอย่างไร เพื่อให้มีผลทางกฎหมาย ทั้งนี้ การศึกษาวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อค้นหาแนวทางแก้ไขและปรับปรุงพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2562 ตามมาตรา 21
ซึ่งผลที่ได้จะนำไปสู่การแก้ไขระยะเวลาการดำเนินการของคณะกรรมการเพื่อทำหน้าที่กำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นและเงินค่าทดแทน

ระเบียบวิธีการศึกษา: การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยค้นคว้าจากหนังสือ ตำรา งานนิพนธ์ บทความวิจัย บทความวิชาการ และเอกสารอื่นที่เกี่ยวข้องกับกฎหมายว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ รวมทั้งคำวินิจฉัยของศาลปกครองสูงสุด ศาลฎีกา และคณะกรรมการกฤษฎีกา โดยเฉพาะประเด็นปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานของคณะกรรมการเพื่อทำหน้าที่กำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นและเงินค่าทดแทน ทั้งนี้ งานวิจัยนี้มีขั้นตอนในการวิจัยโดยศึกษาและเก็บรวบรวมข้อมูลดังกล่าว และนำมาข้อมูลที่ได้มาพิเคราะห์เปรียบเทียบกับกฎหมายต่างประเทศ ประกอบกับแนวคิดและทฤษฎีทางกฎหมาย เพื่อค้นหาแนวคำตอบเพื่อให้สอดคล้องกับหลักกฎหมายการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์

ผลการศึกษา: การวิจัยในครั้งนี้พบว่า ปัญหาที่เกี่ยวกับการกำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นตามมาตรา 21 นั้น มีประเด็นปัญหาตามมาตรา 21 วรรคหนึ่งและวรรคสอง ซึ่งกำหนดให้คณะกรรมการเพื่อทำหน้าที่กำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นและเงินค่าทดแทน (คณะกรรมการฯ) กำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นภายในแนวเขตที่ดินที่จะเวนคืนให้แล้วเสร็จ ภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแต่งตั้ง ซึ่งเป็นไปตามมาตรา 21 วรรคหนึ่ง และมาตรา 21 วรรคสอง กำหนดในกรณีที่มีเหตุจำเป็นและคณะกรรมการฯ ไม่อาจกำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นให้แล้วเสร็จได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว รัฐมนตรีอาจอนุมัติให้ขยายระยะเวลาได้ไม่เกินเก้าสิบวัน โดยทำเป็นประกาศและระบุเหตุผล
การขยายระยะเวลาไว้ด้วย ซึ่งสอดคล้องและเป็นไปตามวัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ที่มุ่งหมายจะแก้ไขปัญหาในประเด็นตามนัยมาตรา 21 ดังกล่าว

สรุปผล หากมีการเพิ่มเติมบทบัญญัติกฎหมายดังกล่าวตามมาตรา 21 วรรคสี่และวรรคห้าตามข้อเสนอในงานวิจัยนี้ อาจแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นได้ โดยคณะกรรมการดังกล่าวจะสามารถทำหน้าที่กำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นและเงินค่าทดแทนภายในแนวเขตที่ดินที่จะเวนคืนให้แล้วเสร็จและบรรลุผลตามวัตถุประสงค์ของการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ทำให้ผู้ถูกเวนคืนซึ่งเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองซึ่งอสังหาริมทรัพย์ได้รับการเยียวยาโดยได้รับเงินค่าทดแทนจากการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ และจะเป็นการช่วยบรรเทาความเดือดร้อนให้แก่ผู้ถูกเวนคืนซึ่งเป็นฝ่ายที่เสียสละเพื่อประโยชน์ส่วนรวม

เอกสารอ้างอิง

นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2550). สัญญาทางปกครอง. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2538). กฎหมายมหาชน เล่ม 3 : ที่มาและนิติวิธี. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์นิติธรรม.

บุญศรี มีวงศ์อุโฆษ. (2538). กฎหมายมหาชนทางเศรษฐกิจเยอรมัน. กรุงเทพฯ: นิติธรรม.

พัชฌา จิตรมหึมา. (2553). ข้อความคิดและหลักกฎหมายเกี่ยวกับสัญญาทางปกครอง. วารสารกฎหมายปกครอง. 27(3), 1-10.

สมบัติ พันธวิศิษฏ์. (2536). การประเมินราคาที่ดิน: กรณี ศึกษาในเขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

สำนักงานส่งเสริมงานตุลาการ. (2538). คำอธิบายกฎหมายเกี่ยวกับการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์. กรุงเทพฯ: ชวนพิมพ์.

สุวุฒิ สุกิจจากร. (2558). ปัญหาความรับผิดของรัฐในผลแห่งละเมิดที่เกิดแก่เอกชน. Veridian E-Journal, Slipako. ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ. 8(3), 462-460.

Jean Rivero et Jean Waline. (2000). Droit administratif. 18e édition, Paris: Dalloz.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-06-01

รูปแบบการอ้างอิง

จิตรมหึมา ต. ., จิตรมหึมา พ. ., & อันชัน ณ. (2025). ปัญหากฎหมายว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ ศึกษากรณีระยะเวลาในการดำเนินการของคณะกรรมการเพื่อทำหน้าที่กำหนดราคาอสังหาริมทรัพย์เบื้องต้นและเงินค่าทดแทน. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 5(3), 913–926. https://doi.org/10.60027/iarj.2025.283821

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ