การเข้าร่วมดิจิทัล “แอปพลิเคชัน”ของผู้ประกอบการร้านอาหารส่งผลต่อการพัฒนาการจัดการทรัพยากรองค์กรธุรกิจในเขตวัฒนากรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • สุวิมล พันธ์โต คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ https://orcid.org/0000-0001-9688-0433
  • วิญญู พันธ์โต คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์ https://orcid.org/0000-0001-8876-6702
  • ทศพร มะหะหมัด คณะบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย เกษมบัณฑิต https://orcid.org/0000-0002-4867-4659

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.283345

คำสำคัญ:

ทรัพยากรมนุษย์, องค์กรธุรกิจแอปพลิเคชัน, ผู้ประกอบการร้านอาหาร

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: เมื่อธุรกิจมีการก้าวเข้าสู่ยุคดิจิทัลเป็นสิ่งจำเป็นที่ผู้ประกอบการต้องมีการพัฒนาเพื่อให้ธุรกิจมีความอยู่รอดการศึกษาวิจัยในเขตวัฒนาที่เป็นยานธุรกิจที่สำคัญในกรุงเทพมหานครการวิจัยเพื่อศึกษาเพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาคุณภาพทรัพยากรมนุษย์การดำเนินงานร้านอาหารในเขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร การศึกษากรรมวิธีการทำงานของ แอปพลิเคชั่นเพื่อพัฒนาคุณภาพผลิตภัณฑ์เพื่มยอดขายในธุรกิจร้านอาหารในเขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร โดยใช้กรรมวิธีการวิจัยกลุ่มธุรกิจร้านอาหารที่เข้าร่วมกับ “แอปพลิเคชัน” ในเขตวัฒนากรุงเทพมหานคร

ระเบียบวิธีการวิจัย ขอบเขตในศึกษากลุ่มธุรกิจร้านอาหารที่เข้าร่วมกับ “แอปพลิเคชัน” เป็นการวิจัยในเชิงปริมาณโดยเก็บข้อมูลแบบสอบถามในเขตวัฒนากรุงเทพมหานคร จำนวน 150 ผู้ประกอบการธุรกิจร้านอาหาร การเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) เก็บแบบสอบถาม ร้านอาหารที่เข้าร่วม

ผลการศึกษา พบว่ากำไรค่าตอบแทนความเหมาะสมกับต้นทุนอยู่ในระดับมาก โดย กำไรในการดำเนินงานสามารถสร้างความยั่งยืนให้กับผู้ประกอบการอยู่ในระดับมาก แสดงได้ว่าผู้ประกอบการได้กำไรเหมาะสมกับต้นทุน สามารถดำเนินกิจการได้ และด้านความเชื่อมั่นมาตฐานของปัญญาประดิษฐ์ของแอปพลิเคชัน ความเข้าใจระหว่างผู้ประกอบการ

สรุปผล: การศึกษาวิจัยได้ข้อสรุปว่าการทำกำไรให้สมกับค่าใช้จ่ายที่สูงนั้น ผู้ประกอบการสามารถรับประกันการดำเนินงานที่ยั่งยืนได้ ซึ่งช่วยส่งเสริมความเข้าใจร่วมกันระหว่างเจ้าของธุรกิจและแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมั่นในมาตรฐานการใช้งาน AI

เอกสารอ้างอิง

กิตติศักดิ์ อังคะนาวิน, (2561). นวัตกรรม เทคโนโลยี และคุณภาพระบบที่มีผลต่อประสิทธิผลในการทำการตลาดดิจิทัลไทยแลนด์ 4.0 ใน กลุ่มผู้ประกอบการซื้อขายสินค้าทางอินเตอร์เน็ต. วารสารสมาคมนักวิจัย. 23(3), 190-203.

ตะวัน จูไธสง และ วัชระ แก้วคูณ (2564). แอปพลิเคชัน อี & อี เรสเตอรองท์. ปริญญานิพนธ์วิทยาศาสตร์ศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

พระณัฏฐวัฒน์ ญาณปฺปโภ. (2021). วิกฤตจริยธรรมและจรรยาบรรณของคนไทยในยุคดิจิทัล. วารสาร สังคมศาสตร์บูรณาการ, 1(3), 37-52.

ภาณุ เดช ทิพย์ อักษร, อรรถ พลวิเวก และ อนุพงศ์ ไพโรจน์. (2565).การประยุกต์ ใช้งานแอปพลิเคชั่นปัญญาประดิษฐ์ร่วมกับอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งบนคลาวด์ในอาคารอัจฉริยะ. วารสารวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา, 7(1), 52-61.

อิงอร ตั้นพันธ์ เอกสิทธิ์ สนามทอง และ ทศพร มะหะหมัด (2566). การสังเคราะห์นวัตกรรมงานการจัดการ ทรัพยากรมนุษย์ผลกระทบต่อยุคดิจิทัลในประเทศไทย. วารสารการบัญชีและการจัดการ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 15(3), 198-205.

Himki, A., Ramadhan, T., Durachman, Y., & Pramono, E. S. (2022). Digital business entrepreneurship decisions: An e-business analysis (a study literature review). Startupreneur Business Digital (SABDA Journal), 1(1), 107-113.

Pfau,W., & Rimpp, P. (2021). AI-enhanced business models for digital entrepreneurship. Digital Entrepreneurship: Impact on Business and Society, 121-140.

Prayoonvong, N., & Chienwattanasook, K. (2023). RISKS OF HUMAN CAPITAL MANAGEMENT IN THE DIGITAL AGE. Journal of Suvarnabhumi Institute of Technology (Humanities and Social Sciences), 9(1), 316-327.

Sahut, J. M., Iandoli, L., & Teulon, F. (2021). The age of digital entrepreneurship. Small Business Economics, 56(3), 1159-1169.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-05-31

รูปแบบการอ้างอิง

พันธ์โต ส. ., พันธ์โต ว. . ., & มะหะหมัด ท. . (2025). การเข้าร่วมดิจิทัล “แอปพลิเคชัน”ของผู้ประกอบการร้านอาหารส่งผลต่อการพัฒนาการจัดการทรัพยากรองค์กรธุรกิจในเขตวัฒนากรุงเทพมหานคร. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 5(3), 785–794. https://doi.org/10.60027/iarj.2025.283345

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ