Effectiveness of Local Leaders' Administrative Performance Based on Roles, Authority,  and Missions in Samut Sakhon City Municipality, Samut Sakhon Province

ภูวดล  แซ่วู

doi:10.60027/iarj.2025.283166

ผู้แต่ง

ภูวดล แซ่วู นักวิชาการอิสระ https://orcid.org/0009-0009-7854-9339

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.283166

คำสำคัญ:

ประสิทธิผลการบริหารงาน, บทบาทหน้าที่อำนาจและภารกิจ, ผู้นำท้องถิ่น

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การวิจัยศึกษาเรื่องประสิทธิผลการบริหารงานของผู้นำท้องถิ่น ตามบทบาทหน้าที่อำนาจและภารกิจในเทศบาลนครสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1)ศึกษาสภาพปัจจุบันในการบริหารงานของผู้นำท้องถิ่น ตามบทบาทหน้าที่ อำนาจและภารกิจในเทศบาลนครสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 2)ศึกษาปัญหาและอุปสรรคที่มีต่อประสิทธิผลการบริหารงานของผู้นำท้องถิ่น ตามบทบาทหน้าที่อำนาจและภารกิจในเทศบาลนครสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร และ3)เสนอแนะแนวทางการพัฒนาประสิทธิผลการบริหารงานของผู้นำท้องถิ่น ตามบทบาทหน้าที่อำนาจและภารกิจในเทศบาลนครสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ระเบียบวิธีการวิจัย: เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกจากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 3 กลุ่ม ประกอบด้วย 1)ข้าราชการทางการเมืองท้องถิ่น 2)ข้าราชการประจำท้องถิ่น และ3)ผู้นำชุมชนและประชาชนในท้องถิ่น แล้วพรรณนาหาข้อสรุปอย่างเป็นระบบมีเหตุผลอ้างอิงทฤษฎีดำเนินการจัดระเบียบข้อมูล

ผลการวิจัย: 1)สภาพบริบททางสังคมที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของท้องถิ่นในปัจจุบันที่มีสังคมชนบทกึ่งสังคมเมืองเป็นบทสะท้อนปัญหาการบริหารงานของผู้นำท้องถิ่น ตามบทบาทหน้าที่ อำนาจและภารกิจภายใต้เงื่อนไขที่ต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับต่างๆ 2)ภาวะวิกฤติทางด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง และเทคโนโลยีใหม่ๆ เป็นบททดสอบประสิทธิผลการบริหารงานของผู้นำท้องถิ่น ในการกำหนดนโยบายตลอดจนวิธีการดำเนินงาน เพื่อให้บรรลุผลสอดคล้องตามวัตถุประสงค์ ไปสู่การปฏิบัติ

สรุปผล: ผลการศึกษาสรุปได้ว่าแนวทางการพัฒนาประสิทธิผลการบริหารงานของผู้นำท้องถิ่น ตามบทบาทหน้าที่อำนาจและภารกิจในเทศบาลนครสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ได้แก่ 1)การนำหลักธรรมาภิบาลเป็นแนวทางในการปฏิบัติ 2)มีการบริหารที่สอดคล้องกับนโยบาย 3)มีโครงสร้างและกระบวนการบริหารที่มีประสิทธิภาพ มีความโปร่งใสสามารถตรวจสอบได้ และ4)มีการติดตามผลการปฏิบัติงาน การปรับปรุงแก้ไขตามลำดับ

เอกสารอ้างอิง

กนกรัตน์ พงษ์โพธากุล. (2566). การวางแผนการสรรหาและคัดเลือกทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ : กองส่งเสริมวิชาการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

จิรประภา อัครบวร (2564). การบริหารผลการปฏิบัติงานในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: บริษัท ไซเบอร์พริ้นท์กรุ๊ป จํากัด.

จิระพงค์ เรืองกุน. (2563). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: เนชั่นไฮย์ 1954 จำกัด.

ชนิศา หาญสมบุญ และกรเอก กาญจนาโภคิน. (2566). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรการทางพิเศษแห่งประเทศไทย. วารสารศิลปะการจัดการ, 4(1), 46-58.

ชุติบัณฑิ์ แสงหวัง. (2564). การบริหารจัดการเชิงกลยุทธ์สู่องค์การแห่งการเรียนรู้ในสหกรณ์การเกษตร. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา. 11(4), 800-813.

ธนะพัฒน์ วิริต. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จการดำเนินธุรกิจ(SMEs) จากสภาวะการแพร่ระบาดโรคโควิด-19 ของผู้ประกอบการในจังหวัดปทุมธานี. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย. 6(2), 458-473.

ธิติวุฒิ หมั่นหมี. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์สมัยใหม่. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

ธีทัต ตรีศิริโชติ, พลรัตน์ บุญพบ และ อาทิตย์ บุญญาภิสังขาร. (2565).การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อการแข่งขันในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. วารสารมณีเชษฐารามวัดจอมมณี, 6(6), 291-310.

นราธิป ธีรธนาธร. (2565). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: โอ. เอส. พริ้นติ้ง เฮ้าส์.

บุญชม ศรีสะอาด. (2561). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ปฏิพล บุญชัยศรี และกฤษณะ จันทร์เรือง. (2567). บทบาทของผู้นำท้องถิ่นที่มีต่อการบริหารจัดการตามหลักธรรมาภิบาลของ เทศบาลนครสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร. วารสารรัฐศาสตร์รอบรู้และสหวิทยาการ. 7(3), 254-267.

พภัสสรณ์ วรภัทร์ถิระกุล. (2566). ประสิทธิผลการบริหารทรัพยากรบุคคลในสำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์. 7(2), 218-231.

พิชญา นิลรุ่งรัตนา และอติเทพ แจ้ดนาลาว. (2565). การออกแบบส่วนต่อประสานผู้ใช้งานสำหรับผู้สูงอายุไทยในยุคดิจิทัล. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 9(1), 99-113.

พีระพงษ์ วรภัทร์ถิระกุล. (2565).การบริหารองค์การที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมของบุคลากรสำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.). วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย. 6(3), 809-822.

ภิมภ์วิมล ปรมัตถ์วรโชติ. (2565). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: สู่องค์การแห่งการเรียนรู้. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น. 7(5), 337-351.

ภูมิวรินทร์ ชุณหะวงษ์วริศ. (2567). การบริหารจัดการองค์การที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรสาคร. Journal of Roi Kaensarn Academi. 9(8), 529-540.

วราภรณ์ ปานะพิพัฒน์. (2564). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการจัดทำแผนพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลตำบลในจังหวัดสุราษฏร์ธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี. 13(1), 340-357.

ศิราณี เมฆลอย. (2565). วัฒนธรรมองค์การและสภาพแวดล้อมการทำงานที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากรภายใต้การแพร่ระบาดโรคโควิด-19 ในกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย. 6(2), 398-412.

สมคิด บางโม. (2562). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น

สมชัย นันทาภิรัตน์. (2565). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการจัดบริการสาธารณะอย่างมีคุณภาพ. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์. 8(1), 114-127.

สมโภชน์ อเนกสุข. (2564). วิธีการเชิงปริมาณ และวิธีการเชิงคุณภาพ สู่วิธีการวิจัยแบบผสม. e-Journal of Education Studies, Burapha University. 3 (1), 1-16.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). นโยบายและแผน ระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (พ.ศ.2561-2580). กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

สืบสกุล นรินทรางกูร ณ อยุธยา. (2564). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ทางการศึกษาแนวใหม่. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุทธินันท์ สุวรรณวิจิตร. (2564). การกระจายอำนาจการปกครอง. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(5), 123.