สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสำเร็จการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2

ดวงหทัย สุขเมือง

doi:10.60027/iarj.2025.282667

ผู้แต่ง

ดวงหทัย สุขเมือง คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา https://orcid.org/0009-0005-2408-6712

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.282667

คำสำคัญ:

สมรรถนะ, ผู้บริหาร, การบริหารงาน, ความสำเร็จการบริหารงาน, สถาบันศึกษา

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ความสำเร็จการบริหารงานวิชาการ จำเป็นต้องอาศัยสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีประสิทธิภาพ ซึ่งสามารถนำไปใช้ได้ทั้งในภาครัฐและเอกชน ปัจจุบันสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษานำมาใช้ในการบริหารงานวิชาการอย่างกว้างขวาง การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาและระดับความสำเร็จการบริหารงานวิชาการ ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2
2) ปัจจัยเกี่ยวกับสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสำเร็จการบริหารงานวิชาการของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 3) ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษากับความสำเร็จการบริหารงานวิชาการของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 และ 4) สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความสำเร็จการบริหารงานวิชาการของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
สุราษฎร์ธานี เขต 2

ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้สอนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 2 จำนวนทั้งสิ้น 317 คน กําหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของเครจซี่และมอร์แกน จากนั้นดำเนินการสุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น (Stratified random sampling)ตามขนาดโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า (Rating scale) 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .967 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ คะแนนเฉลี่ย ความเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเป็นขั้นตอน

ผลการวิจัย: ผลการวิจัยพบว่า 1) สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษา มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) ความสำเร็จการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ในระดับมาก 3) สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาด้านการบริการที่ดี แรงจูงใจ การพัฒนาตนเอง การมุ่งผลสัมฤทธิ์ในการปฏิบัติงาน และความรู้กับความสำเร็จการบริหารงานวิชาการ มีความสัมพันธ์กันทางบวกในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4) ผลการวิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหุคูณ พบว่าสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาด้านปัจจัยด้านการบริการที่ดี แรงจูงใจ การพัฒนาตนเอง การมุ่งผลสัมฤทธิ์ในการปฏิบัติงาน และความรู้ ส่งผลต่อความสำเร็จการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา ความสามารถในการทำนาย (R²) เท่ากับ 0.161

สรุปผล: ผลการศึกษาพบว่า สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สุราษฎร์ธานี เขต 2 มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 ดังนั้น ผู้บริหารสถานศึกษาควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาสมรรถนะในด้านต่าง ๆ ของตนเอง ทั้งในด้าน การบริการที่ดี การพัฒนาตนเอง ความรู้ แรงจูงใจการมุ่งผลสัมฤทธิ์ในการปฏิบัติงาน เพื่อเป็นการสร้างความเชื่อมั่นต่อบุคลากร ผู้เรียน ผู้ปกครอง ชุมชนและสังคมที่มีต่อสถานศึกษาเพื่อยืนยันว่าสถานศึกษาสามารถจัดการศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. พิมพครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : โรงพิมพชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแหงประเทศไทย จํากัด.

ขวัญชนก แซ่โค้ว. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของผู้บริหารกับการบริหารงานวิชาการของกลุ่มโรงเรียนเมืองฉะเชิงเทรา 1 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ฉะเชิงเทราเขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยบูรพา.

ธวัชชัย แสนดวง. (2565). สมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารสถานศึกษาใน ศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18 จังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.

บุญชอบ พรรณนิกร (2558). สมรรถนะหลักผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 1 ตามความคิดเห็นของข้าราชการครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์.

พเยาว์ สุดรัก. (2553). ศึกษาสมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

พรวลี ตรีประภากร. (2564). สมรรถนะผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนใน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.

พิชญ์สินี โภชนุกูล. (2564). การศึกษาสมรรถนะผู้บริหารในศตวรรษที่ 21 ตามทัศนะของครูในโรงเรียนที่ได้รับ รางวัลคุณภาพแห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (0BECQA) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 12. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 15(3), 109-130.

พิพัฒน์พันธ์ จันทร์มณี. (2559). สมรรถนะหลักของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรีเขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยราชภัฏจอมบึง.

วุฒิภัทร พงษ์เพชร. (2554). สมรรถนะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาที่สัมพันธ์กับการดำเนินงานเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการเรียนรู้ ของโรงเรียนมัธยมศึกษาในจังหวัดนครพนม. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต : มหาวิทยาลัยนครพนม.

สมยศ คงสิน. (2559). การศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดพิจิตร สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 9(19), 142.

สายใจ สีแจ้, เก็จกนก เอื้อวงศ์ และนงเยาว์ อุทุมพร. (2559). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาเพชรบุรี. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ. 9(2), 255 – 269.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สุราษฎร์ธานี เขต 2 (2565). ข้อมูลบุคลากรของหน่วยงานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สุราษฎร์ธานี เขต 2. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สุราษฎร์ธานี เขต 2

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ : สํานักนายกรัฐมนตรี.

สุระศักดิ์ พอกสูงเนิน. (2562). สมรรถนะของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการบริหารวิชาการ ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 1. บัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. 17(1), 43-52.

อุมาพร บรรจงเสนา ณ อยุธยา. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะของผู้บริหารกับการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาราชบุรี เขต 2 (ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). ราชบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง.

Kamkankaew, P. . (2024). The Impact of Sociological Situations, Psychological and Psychological-Situational Characteristics on Curious in Foreign Languages Learning Behaviors of Secondary Students of the Northern British International School. Journal of Education and Learning Reviews, 1(6), 11–22. https://doi.org/10.60027/jelr.2024.808

Krejcie, R.V., & D.W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. 30(3), 607 – 610

McClelland, D.C. (1999). Testing for Competence Rather than Intelligence. American Psychologist. 28, 1-14.

Mustamin, Yasin MA. (2012). The Competence of School Principals: What Kind of Need Competence for School Success. Journal of Education and Learning. 6, 33-42.

Rasri, W., Promduea, S. ., Bamrungchai, S. ., & Kanyarat, M. . (2024). Holistic Learning: Integrating Knowledge for Lifelong Benefit Through Natural Human Learning Processes. Journal of Education and Learning Reviews, 1(3), 33–44. https://doi.org/10.60027/jelr.2024.767