มาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมสำหรับร้านอาหารจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสถานการณ์การระบาดของโรค: กรณีศึกษาการแพร่ระบาดของโรคโควิด 19 อำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: ช่วงการแพร่ระบาดของโรคโควิด 19 มาตรการของภาครัฐส่งผลกระทบต่อร้านอาหารจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษามาตรการทางกฎหมายที่ควบคุมร้านอาหารที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 2. ศึกษาบริบทและความเหมาะสมในการป้องกันการระบาดของโควิดพร้อมกับให้ร้านอาหารสามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ 3. จัดทำรูปแบบมาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมสำหรับร้านอาหารที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร

ระเบียบวิธีการวิจัย: วิธีวิทยาการวิจัยเชิงคุณภาพ ประกอบด้วยการวิจัยเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึกโดยประชากรผู้มีส่วนได้เสียจำนวน 20 คน ได้แก่ เจ้าของร้าน 5 คน ผู้จัดการร้าน 5 พนักงานร้าน 5 คน เจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง 3 คน เจ้าหน้าที่สาธารณสุข 2 คน และการจัดเวทีเสวนาโดยมีประชากรศึกษาที่ผ่านการคัดเลือกแบบเจาะจงจำนวน 20 คน ได้แก่ ผู้ประกอบการร้านอาหารขนาดใหญ่ที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 5 คน เจ้าพนักงานรัฐ 5 คน นักวิชาการผู้เชียวชาญด้านกฎหมาย 3 คน ด้านสาธารณสุข 2 คน และผู้บริโภค 5 คน และนำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยวิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัย: 1) กฎหมายที่ควบคุมร้านอาหารที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ได้แก่ พระราชบัญญัติโรคติดต่อ พ.ศ. 2558 พระราชกำหนดในการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ.2548 คำสั่งจังหวัดสกลนคร และแนวปฏิบัติกระทรวงสาธารณสุขที่ส่งผลกระทบทางธุรกิจร้านอาหารที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อย่างมาก 2) ร้านอาหารที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สามารถดำเนินกิจการร้านอาหารได้โดยมีมาตรการจากทางสาธารณสุขในการป้องกันการแพร่ระบาด กรณีที่มีคำสั่งให้ปิดร้านต้องมีการแจ้งก่อนล่วงหน้าและมีเงินเยียวยาให้กับทางร้านโดยกำหนดอัตราให้ชัดเจน 3) มาตรการที่เหมาะสมประกอบด้วยหมวดข้อบังคับที่ผู้มีส่วนได้เสียเข้ามามีส่วนร่วม หมวดการเยียวยาชดเชยความเสียหายจากมาตรการ และหมวดบทลงโทษหากฝ่าฝืนอย่างชัดเจน

สรุปผล: หน่วยงานจังหวัดสกลนครพิจารณานำมาตรการทางกฎหมายสำหรับร้านอาหารที่จำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาปรับใช้เมื่อเกิดสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโดยให้ผู้มีส่วนได้เสียเข้ามามีส่วนร่วม