การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่มีต่อภาพลักษณ์การประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวในประเทศไทย

ธวัช  สันติพงศ์ชัยศรี; วีระ  วีระโสภณ

doi:10.60027/iarj.2025.280221

ผู้แต่ง

ธวัช สันติพงศ์ชัยศรี มหาวิทยาลัยสวนสุนันทา https://orcid.org/0009-0007-0797-494X
วีระ วีระโสภณ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา https://orcid.org/0009-0009-6905-4019

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.280221

คำสำคัญ:

มิสแกรนด์ไทยแลนด์, การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการ, การรับรู้, การท่องเที่ยว

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์เป็นเวทีสำคัญในการส่งเสริมการท่องเที่ยวและวัฒนธรรมไทย สร้างรายได้และภาพลักษณ์ที่ดีให้กับประเทศ โดยดึงดูดนักท่องเที่ยวและกระตุ้นการใช้จ่ายในธุรกิจที่เกี่ยวข้อง นำเสนอวัฒนธรรมไทยสู่สายตาโลก และสร้างภาพลักษณ์ประเทศไทยเป็นจุดหมายท่องเที่ยวที่น่าสนใจ นอกจากนี้ยังส่งเสริมอุตสาหกรรมความงามและแฟชั่นไทย เปิดโอกาสทางธุรกิจ และพัฒนาบุคลากรด้านการท่องเที่ยว การประกวดจึงเป็นทั้งเวทีความงามและเครื่องมือทางการตลาดที่มีประสิทธิภาพในการส่งเสริมการท่องเที่ยวของประเทศ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการรับรู้ผ่านการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการของการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้ของการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ 3) เพื่อศึกษาอิทธิพลของการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้ของการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์

ระเบียบวิธีการวิจัย: ใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถามออนไลน์กับกลุ่มตัวอย่าง 500 คน ด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบระบบ มีค่า IOC = 0.67 ค่าความเชื่อมั่น = 0.920 และการวิจัย
เชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและอนุมาน รวมถึง t-test, ANOVA และ Multiple Regression Analysis

ผลการวิจัย: พบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้ผ่านการสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการในระดับปานกลาง โดยเฉพาะด้านสื่อสังคมออนไลน์และการสร้างกระแสดิจิทัล 2) เพศ อายุ ระดับการศึกษา และรายได้มีผลต่อการรับรู้การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการของการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) ขณะที่อาชีพและภูมิลำเนาไม่มีผลต่อการรับรู้ที่แตกต่างกัน 3) การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับภาพลักษณ์ของการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.001) โดยมีความสัมพันธ์ในระดับสูงด้านการสื่อสารทางอิเล็กทรอนิกส์ (r = 0.689) และการประชาสัมพันธ์ (r = 0.618) ส่วนด้านการตลาดแบบไวรัล การโฆษณา การส่งเสริมการขาย และการตลาดทางตรง มีความสัมพันธ์ในระดับปานกลาง

สรุปผล: การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่เน้นสื่อดิจิทัลและการสร้างประสบการณ์ร่วมมีประสิทธิผลสูงในการสร้างการรับรู้และทัศนคติที่ดีต่อการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ ควรปรับกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับลักษณะทางประชากรศาสตร์ของกลุ่มเป้าหมาย เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการส่งเสริมการท่องเที่ยวและวัฒนธรรมไทยผ่านการประกวด

เอกสารอ้างอิง

กรมการท่องเที่ยว. (2565). รายงานสถิติการท่องเที่ยวประจำปี 2564. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2563). รายงานภาวะเศรษฐกิจท่องเที่ยว ปี 2562. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2565). รายงานผลกระทบของการจัดกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: ททท.

ธนกฤต วงศ์มหาเศรษฐ์ และ กาญจนา มีศิลปวิกกัย. (2565). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ในจังหวัดน่าน. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม นิด้า, 9(1), 1-14.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2563). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 18). กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.

พิชามญชุ์ เกียรติวุฒิอมร และ ศศิประภา พันธนาเสวี. (2564). การสื่อสารการตลาดแบบบูรณาการที่ส่งผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวชาวไทย. วารสารการบริหารและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, 11(2), 16-30

พีรดา ทิพย์รส. (2562). ภาพลักษณ์การประกวดนางงามไทยในสายตาชาวต่างชาติ. วารสารการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 15(1), 78-95.

วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2551). วิธีวิทยาการวิจัย. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

ศูนย์วิจัยด้านการท่องเที่ยว. (2565). บทบาทของการประกวดความงามต่อการท่องเที่ยวไทย. กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

สมชาย วงศ์. (2564). การแข่งขันนางงามและสังคมไทย: กรณีศึกษาเวทีการประกวด "มิสแกรนด์ไทยแลนด์. วารสาร Veridian E-Journal สังกัดมหาวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร, 14(4), 1775-1792.

สมาคมโรงแรมไทย. (2565). รายงานสถานการณ์ธุรกิจโรงแรมไทยประจำปี 2564. กรุงเทพฯ: สมาคมโรงแรมไทย.

สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ. (2564). รายงานประจำปี 2563. กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2565). รายงานผลกระทบทางเศรษฐกิจจากการจัดกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.

Balmer, J. M. (2020). The corporate identity, total corporate communications, stakeholders' attributed identities, identifications and behaviours continuum. European Journal of Marketing, 54(1), 63-90.

Batra, R., & Keller, K. L. (2016). Integrating marketing communications: New findings, new lessons, and new ideas. Journal of Marketing, 80(6), 122-145.

Belch, G. E., & Belch, M. A. (2018). Advertising and promotion: An integrated marketing communications perspective. McGraw-Hill Education.

Berger, J. (2013). Contagious: Why things catch on. Simon and Schuster.

Blattberg, R. C., & Neslin, S. A. (1990). Sales promotion: Concepts, methods, and strategies. Prentice Hall.

Chaffey, D., & Ellis-Chadwick, F. (2019). Digital marketing. Pearson UK.

Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons.

Cohen, C. B., Wilk, R., & Stoeltje, B. (Eds.). (2020). Beauty queens on the global stage: Gender, contests, and power. Routledge.

Crawford, B., & Stacey, E. (2019). Beauty pageants and nation branding: Miss Universe and the construction of national identities. Journal of Tourism and Cultural Change, 17(4), 421-437.

Creswell, J. W. (2013). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Sage.

Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Sage.

Dwivedi, Y. K., Ismagilova, E., Hughes, D. L., Carlson, J., Filieri, R., Jacobson, J., ... & Wang, Y. (2021). Setting the future of digital and social media marketing research: Perspectives and research propositions. International Journal of Information Management, 59, 102168.

Entman, R. M. (1993). Framing: Toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, 43(4), 51-58.

Fusch, P. I., & Ness, L. R. (2015). Are we there yet? Data saturation in qualitative research. The Qualitative Report, 20(9), 1408-1416.

Grunig, J. E., & Hunt, T. (1984). Managing public relations. Holt, Rinehart and Winston

Guest, G., Namey, E. E., & Mitchell, M. L. (2013). Collecting qualitative data: A field manual for applied research. Sage.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2018). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning EMEA.

Kim, S., & Krishna, A. (2021). Unpacking public sentiment toward the government: How citizens' perceptions of government communication strategies impact public engagement, cynicism, and communication behaviors in South Korea. Public Relations Review, 47(1), 101985.

Kliatchko, J. (2008). Revisiting the IMC construct: A revised definition and four pillars. International Journal of Advertising, 27(1), 133-160.

Kotler, P., & Armstrong, G. (2018). Principles of marketing. Pearson Education

Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management. Pearson Education.

Lee, Y., & Zhang, K. (2019). The power of perceptions: Perceived social media influence and brand outcomes. Journal of Business Research, 103, 426-437.

Li, M., & Cai, L. A. (2020). Integrated marketing communication and destination image: A meta-analysis. Journal of Travel Research, 59(7), 1242-1260.

Miss Grand Thailand. (2023). About us. Retrieved April 14, 2024. from https://www.missgrandthailand.com/about-us.

Neyman, J. (1934). On the two different aspects of the representative method: The method of stratified sampling and the method of purposive selection. Journal of the Royal Statistical Society, 97(4), 558-625.

Pike, S. (2008). Destination marketing: An integrated marketing communication approach. Butterworth-Heinemann.

Ranganath, C., & Rainer, G. (2003). Neural mechanisms for detecting and remembering novel events. Nature Reviews Neuroscience, 4(3), 193-202.

Scheufele, D. A., & Tewksbury, D. (2007). Framing, agenda setting, and priming: The evolution of three media effects models. Journal of Communication, 57(1), 9-20.

Šerić, M., Gil-Saura, I., & Ruiz-Molina, M. E. (2015). How can integrated marketing communications and advanced technology influence the creation of customer-based brand equity? Evidence from the hospitality industry. International Journal of Hospitality Management, 39, 144-156.

Smith, J. Q., Jones, M. R., & Brown, C. D. (2020). Advancing Managerial Evolution and Resource Management in Contemporary Business Landscapes. Journal of Management Studies, 58, 1-25.

Stepchenkova, S., & Li, X. (2019). Destination image: Concepts, methods, and applications. Journal of Travel Research, 58(8), 1222-1240.

Tuchman, G. (1978). The symbolic annihilation of women by the mass media. In G. Tuchman, A. K. Daniels, & J. Benet (Eds.), Hearth and home: Images of women in the mass media (pp. 3–38). Oxford University Press.

Yan, Y., & Bissell, K. (2014). The globalization of beauty: How is ideal beauty influenced by globally published fashion and beauty magazines? Journal of Intercultural Communication Research, 43(3), 194-214.

Yoo, J. J. E., & Weber, K. (2018). The effect of integrated marketing communication on destination brand equity and destination image formation. Journal of Travel & Tourism Marketing, 35(5), 591-605.