ประสิทธิภาพการบริหารจัดการการสอนศีลธรรมในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1:

สุริรนทร์  นำนาผล; กชภัทร์  สงวนเครือ; สมาน  แก้วคำไสย์

doi:10.60027/iarj.2024.279849

ผู้แต่ง

สุริรนทร์ นำนาผล หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต, วิทยาลัยสงฆ์ร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย https://orcid.org/0009-0002-3564-5821
กชภัทร์ สงวนเครือ หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต, วิทยาลัยสงฆ์ร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย https://orcid.org/0009-0002-1701-8381
สมาน แก้วคำไสย์ หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต, วิทยาลัยสงฆ์ร้อยเอ็ด มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย https://orcid.org/0009-0002-2066-9951

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2024.279849

คำสำคัญ:

ประสิทธิภาพการบริหารจัดการ,, การสอนศีลธรรมในโรงเรียน, สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: มีความจำเป็นต้องสอนเรื่องศีลธรรมในโรงเรียนเพื่อช่วยให้นักเรียนพัฒนาความรับผิดชอบต่อสังคมและการให้เหตุผลทางจริยธรรม ซึ่งจะช่วยให้พวกเขาสามารถตัดสินใจได้อย่างถูกต้องตามหลักศีลธรรม นอกจากนี้ยังส่งเสริมชุมชนและวัฒนธรรมของโรงเรียนที่สนับสนุนโดยส่งเสริมการมีปฏิสัมพันธ์ที่สุภาพและเอาใจใส่ระหว่างนักเรียน ดังนั้นการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพทั่วไปในประสิทธิภาพการบริหารจัดการการสอนศีลธรรมในโรงเรียน, 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการการสอนศีลธรรมในโรงเรียน และ 3) เพื่อนำเสนอกระบวนการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการการสอนศีลธรรมในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1

ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างเป้าหมายผู้ให้ข้อมูลคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งออกเป็น ผู้ให้ข้อมูลสำคัญในการสัมภาษณ์ และผู้เชี่ยวชาญร่วมสนทนากลุ่ม รวมจำนวน 15 คน และผู้ตอบแบบสอบถามที่ใช้ในการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้สูตรทาโร ยามมาเน่ ได้จำนวน 251 คน เครื่องมือในการวิจัย คือ แบบสัมภาษณ์ แบบสนทนากลุ่มและแบบสอบถาม

ผลการวิจัย (1) สภาพทั่วไปของโครงการพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1 ในปัจจุบันได้รับงบประมาณจากภาครัฐ โดยผ่านสำนักงานพระสอนศีลธรรม มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการบริหารศูนย์อํานวยการพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน เพื่อร่วมกันพิจารณาในการบริหาร งบประมาณให้เพียงพอต่อการบริหารจัดการของศูนย์ปฏิบัติการพระสอนศีลธรรม จัดให้มีการประชุมการพิจารณา งบประมาณในการบริหารจัดการ และการประชุมสรุปชี้แจงการใช้งบประมาณของแต่ละปี งบประมาณส่วนใหญ่เป็นงบประมาณประจำ คือจ่ายเป็นค่านิตยภัตร 2,500 บาทต่อเดือน (2) ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการการสอนศีลธรรมในโรงเรียน, การจัดทำแผนงานของโครงการไว้ล่วงหน้า มีการวางแผนที่ดี มีการสื่อสารที่ชัดเจน ตรงประเด็น เจาะลึกทุกประเด็น ไม่เกิดความผิดพลาดในการการสื่อสารหรือขี้แจงการดำเนินงานในแต่ละขั้นตอนของโครงการ ต้องมีการเชื่อมโยงเครือข่าย มีส่วนร่วมของทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ต้องมีส่วนร่วมของผู้เข้าร่วมในโครงการ และ (3) กระบวนการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการการสอนศีลธรรมในโรงเรียน พบว่า การนำเสนอกระบวนการพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการการสอนศีลธรรมในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1 นั้นต้องอาศัยหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาในการบริหารจัดการที่ทุกท่านได้กล่าวในเบื้องต้น นั่นคือ หลักสัปปุริสธรรม 7 เพื่อประสิทธิภาพสูงสุดในการดำเนินโครงการ

เอกสารอ้างอิง

เกียรติพงษ์ อุดมธนะธีระ. (2561). แนวคิดและทฤษฎี โดย Luther Gulick รูปแบบการบริหารจัดการ 7 ประการ(POSDCORB). Retrieved from: https://www.iok2u.com

จำนงค์ ทองประเสริฐ. (2547). ปรัชญาตะวันตกสมัยโบราณ. พิมพ์ครังที 7. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ไชย ณ พล อัครศุภเศรษฐ์. (2554). วิธีปฏิบัติง่าย สำเร็จง่ายในกิจทั้งปวง. กรุงเทพฯ: เคล็ดไทย.

ธงชัย สันติวงษ์. (2546). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. พิมพ์ครั้งที่ 11 กรุงเทพฯ : ประชุมช่าง.

นภาพร ขันธนภา. (2545). การจัดการองค์การและการบริหารธุรกิจ . กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยรามคำแหง

พระครูพิศิษฏ์ โชติธรรม. (2558). ประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอนธรรมศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา, วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 4 (2), 16-30.

พระมหากังวาล ธีรธมฺโม (ศรชัย). (2557). การพัฒนาประสิทธิภาพการบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด. วิทยานิพนธ์ตามหลักสูตรปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ, บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ราชบณฑตยสถาน. (2546). พจนานกรมฉบบราชบณฑตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์.

สมพงษ์ เกษมสิน. (2549). การบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : คณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). นโยบายของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: อุษาการพิมพ์

สำนักงานพระสอนศีลรรมในโรงเรียน. (2563). คู่มือการปฏิบัติงานพระสอนศีลธรรม. อยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2553). การพัฒนาวิชาชีพครูสู่ยุคปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง. ใน เอกสารประกอบการประชุมสัมมนาทางวิชาการ เรื่อง “การพัฒนาครูทั้งระบบตามยุทธศาสตร์การปฏิรูปการศึกษาทศวรรษที่สอง (พ.ศ. 2552-2561)” ของครูและบุคลากรทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่เขต 2, หน้า 1-12. 28-29 ธันวาคม 2553. แพร่: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาแพร่ เขต 2.

อภินันท์ จันตะนี และ ปรีชา วรารัตน์ไชย. (2551). การศึกษาประสิทธิภาพการบริหารจัดการหลักสูตรระดับปริญญาเอกในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐและเอกชน. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

Good, C.V. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw Hill.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. Third edition. New York: Harper and Row Publication.