รูปแบบการฝึกอบรมแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน

ผู้แต่ง

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e276974

คำสำคัญ:

รูปแบบการฝึกอาชีพแบบผสมผสาน, กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์ การจัดการเรียนการ สอนของมหาวิทยาลัยโดยใช้ หลักสูตรฐานสมรรถนะ ซึ่ง เป็นหลักสูตรที่มุ่งให้ผู้เรียน ได้รับการพัฒนาสมรรถนะ หลักที่สำคัญต่อการใช้ชีวิต การทำงาน และการเรียนรู้ที่ จำเป็นต่อการดำรงชีวิตอย่างมี คุณภาพ การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสังเคราะห์เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องในการฝึกอบรมแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน 2) เพื่อพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน 3) เพื่อประเมินการฝึกอบรมแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน

ระเบียบวิธีการวิจัย กลุ่มตัวอย่าง 3 กลุ่ม ได้แก่ 1)เอกสารงานวิจัย วิทยานิพนธ์ ดุษฎีนิพนธ์ มาวิเคราะห์ในหลักการแนวคิดทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับปัญหาและความต้องการ แล้วสังเคราะห์ให้ได้แนวทางในการพัฒนารูปแบบ 2)ประชากรคือผู้เชี่ยวชาญที่ใช้ในการรวบรวมความคิดเห็นและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการพัฒนารูปแบบการฝึกอาชีพแบบผสมผสาน ตามหลักสูตรยกระดับฝีมือแรงงาน กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน 3) ประชากรคือผู้ทรงคุณวุฒิที่ใช้ในการประเมินความความเหมาะสมรูปแบบการฝึกอาชีพแบบผสมผสาน ตามหลักสูตรยกระดับฝีมือแรงงาน กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แบบบันทึกรายการเชิงสังเคราะห์เอกสาร แนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัย 2) แบบสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเชิงลึก 3) แบบประเมินรูปแบบการฝึกอบรมแบบผสมผสาน ตามหลักสูตรยะระดับฝีมือแรงงาน กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน

ผลการวิจัย   1. ผลารศึกษาสังเคราะห์เอกสารและงานวิจัยแหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการจัดการอาชีพที่ส่งเสริมการคิดแก้ปัญหาของผู้เข้าอาชีพคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยวิธีแบบเจาะจง แบ่งเป็นแต่ละด้าน ดังนี้ 1) เอกสารด้านรูปแบบการเรียนรู้ จำนวน 10 เล่ม 2) เอกสารด้านกิจกรรมการอาชีพ จำนวน 5 เล่ม และ 3) เอกสารด้านการคิดแก้ปัญหา 10 เล่ม 4) เอกสารด้านเทคนิคและวิธีการ จำนวน 4 เล่ม และ 5) ด้านวัดและการประเมินผล จำนวน 2 เล่ม       2. ผลการพัฒนารูปแบบการฝึกอบรมแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน ตามหลักสูตรการฝึกยกระดับฝีมือแรงงาน กรมพัฒนาฝีมือแรงงานมีปัจจัยสนับสนุน 6 ด้านคือ 1) ด้านการจัดกิจกรรมการการฝึกอาชีพ 2) ด้านบทบาทของผู้ฝึกสอน 3) ด้านบทบาทผู้เข้าฝึกอาชีพ 4) ด้านหลักสูตรและเนื้อหา 5) ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกอุปกรณ์ช่งยฝึก 6) ด้านวัดและการประเมินผล รูปแบบการเรียนรู้แบบผสมผสานได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญว่าเป็นรูปแบบที่มีประโยชน์และสามารถนำไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ 3. ผลการประเมินรูปแบบการฝึกอาชีพแบบผสมผสาน ตามหลักสูตรยกระดับฝีมือแรงงาน กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน เป็นเครื่องมือที่ใช้ ประเมิน 1) ความเป็นไปได้ 2) ความถูกต้อง 3) ความเหมาะสม และ 4) ความเป็นประโยชน์ ในการเก็บรวบรวมความคิดเห็นและข้อเสนอแนะจากผู้เชี่ยวชาญที่มีต่อรูปแบบที่ผู้วิจัยสังเคราะห์ขึ้น

สรุปผลการวิจัย รูปแบบการฝึกอบรมแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน เป็นแนวทางในการพัฒนาสมรรถนะให้แก่แรงงานและผู้ที่สนใจ อันจะเป็นประโยชน์ในการแก้ไขปัญหากำลังแรงงานให้สอดคล้องกับมาตรฐานฝีมือแรงงานและ ตรงกับความต้องการของตลาดแรงงาน เปิดโอกาสให้ช่างฝีมือที่ไม่มีโอกาสศึกษาได้

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงแรงงาน. (2556). อัตราค่าจ้างขั้นต่ำปี 2556. สืบค้นจาก http://www.mol.go.th/employee/interesting_information/4131

ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2550). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการคิดอย่างมีวิจารณญาณ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มนต์ชัย เทียนทอง. (2554). การวัดผลและประเมินผลการเรียนรู้. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพฯ: สศช.

สุทธิพร จิตต์มิตรภาพ. (2556). การเปลี่ยนแปลงโลกของการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 และการพัฒนาสู่ครูมืออาชีพ. ใน สุดาพร ลักษณียนาวิน (บ.ก.), การเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง (หน้า 12–34). กรุงเทพฯ: สมาคมเครือข่ายการพัฒนาอาจารย์และองค์กรระดับอุดมศึกษาแห่งประเทศไทย.

เสาวณีย์ สิกขาบัณฑิต. (2528). สถิติสำหรับการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Allen, I. E., Seaman, J., & Garrett, R. (2007). Blending in: The Extent and Promise of Blended Education in the United States. Needham, MA: Sloan Consortium.

Bersin, J. (2004). The blended learning book: Best practices, proven methodologies, and lessons learned. Pfeiffer.

Bonk, C. J., & Graham, C. R. (2004). Handbook of blended learning: Global perspectives, local designs. Pfeiffer Publishing.

Bonk, C. J., & Graham, C. R. (2006). The handbook of blended learning: Global perspectives, local designs. San Francisco, CA: Pfeiffer Publishing.

Kaye, A. R. (2003). Learning together online: Research on asynchronous learning networks. Routledge.

Thorne, K. (2003). Blended learning: How to integrate online and traditional learning. London: Kogan Page.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-15

รูปแบบการอ้างอิง

แสวงดี พ. ., ตีเมืองซ้าย ส. ., & สองสนิท ท. . (2026). รูปแบบการฝึกอบรมแบบผสมผสานเพื่อส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 6(1), e276974 . https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e276974

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ