ผลของการสะท้อนคิดจากการฝึกจริยธรรมต่อการพัฒนาประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษาครู

ผู้แต่ง

  • จักรพงษ์ นิลพงษ์ สาขาวิชาชีพครู คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ https://orcid.org/0009-0001-3859-8779

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2024.276639

คำสำคัญ:

การสะท้อนคิด; , การฝึกจริยธรรม; , ประสบการณ์วิชาชีพครู; , การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การพัฒนาคุณภาพการศึกษาให้สอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (SDGs) เป็นความท้าทายสำคัญของสถาบันผลิตครู โดยเฉพาะการเสริมสร้างประสบการณ์วิชาชีพและคุณธรรมจริยธรรมให้กับนักศึกษาครู งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาผลของกระบวนการสะท้อนคิดจากการฝึกจริยธรรมที่มีต่อการส่งเสริมประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษาครู เพื่อสังเคราะห์แก่นสาระสำคัญที่สะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างการฝึกจริยธรรม กระบวนการสะท้อนคิด และการพัฒนาตนเองในมิติของความเป็นครู

ระเบียบวิธีการวิจัย: การวิจัยเชิงคุณภาพนี้เก็บข้อมูลจากแบบบันทึกผลการสะท้อนคิดออนไลน์ กับนักศึกษาครูที่เข้าร่วมอบรมหลักสูตรจริยธรรมที่เน้นการปฏิบัติธรรมและการสะท้อนคิด จำนวน 87 คน จากนั้นนำข้อมูลมาวิเคราะห์แก่นสาระ (Thematic Analysis) เพื่อค้นหาประเด็นสำคัญที่สะท้อนผลของการฝึกจริยธรรมร่วมกับการสะท้อนคิดที่มีต่อการพัฒนาตนเองเพื่อส่งเสริมความเป็นครูมืออาชีพ

ผลการวิจัย: ผลการวิเคราะห์พบแก่นสาระสำคัญ 5 ประเด็น คือ 1) การตรงต่อเวลาส่งเสริมความรับผิดชอบและวินัยในตน 2) การสำรวมกาย วาจา ใจ เป็นพื้นฐานของความเป็นครู 3) การสวดมนต์ ทำสมาธิ และตักบาตร ทำบุญ ช่วยให้จิตใจสงบ มีสติ และเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ 4) การสังเกตอาการเผลอคิดทำให้เข้าใจตนเอง มีสติ และตั้งใจกับปัจจุบัน ซึ่งมีประโยชน์ต่อการสอนและพัฒนาตนเอง 5) การวิเคราะห์ขั้นตอนการปฏิบัติธรรมทำให้เข้าใจและเห็นคุณค่าของการปฏิบัติธรรมในการพัฒนาจิตใจและทักษะการสอน ทั้ง 5 แก่นสาระสะท้อนความสัมพันธ์เชื่อมโยงกันระหว่างการฝึกจริยธรรม การสะท้อนคิด และการพัฒนาตนเองในมิติจิตใจ ความคิด และพฤติกรรมการสอน อันจะนำไปสู่ความเป็นครูมืออาชีพ

สรุปผล: การฝึกจริยธรรมที่เน้นการสะท้อนคิดเพื่อปรับปรุงการฝึกวิชาชีพเป็นกระบวนการสำคัญในการพัฒนาประสบการณ์วิชาชีพครูในศตวรรษที่ 21 ซึ่งจำเป็นต้องพัฒนาครูทั้งในมิติของความรู้ ทักษะ และจริยธรรมไปพร้อม ๆ กัน อันจะนำไปสู่การสร้างครูคุณภาพที่พร้อมขับเคลื่อนการพัฒนาที่ยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

ข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. (2562, 20 มีนาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนพิเศษ 68 ง. หน้า 18-20.

ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2524). การพัฒนาจริยธรรม: ตำราจิตวิทยา. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.

ดุสิต ปรีพูล, พระมหาดาวสยาม วชิรปญฺโญ และโสวิทย์ บำรุงภักดิ์. (2562). การพัฒนาจริยธรรมของผู้ประกอบวิชาชีพครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 1. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 6(4), 97-108.

นิตยา ทองจันฮาด, สมาน เอกพิมพ์ และสุรกานต์ จังหาร. (2563). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมจิตลักษณะความเป็นครูของนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 14(2), 75-86.

ประมวลจริยธรรมข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2564). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 138 ตอนพิเศษ 213 ง. หน้า 67-68.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตโต). (2557). ธรรมนูญชีวิต พุทธจริยธรรมเพื่อชีวิตที่ดีงาม. กรุงเทพฯ: ธรรมะสภา.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมออนไลน์ ราชบัณฑิตยสถาน. Retrieved from: https://dictionary.orst.go.th/

วศิน อินทรสระ. (2541). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: ทองกวาว.

เศรษฐิยา เปรื่องพิชญาธร และพวงเพ็ญ อินทรประวัติ. (2566). ผลการสะท้อนคิดด้านสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 34(3), 92-104.

สิทธิพงษ์ สุพรม, ธีรวุฒิ เอกะกุล, และ วรรณ์ดี แสงประทีปทอง. (2566). รูปแบบการพัฒนาครูโดยใช้การประเมินแบบสะท้อนคิดที่มีผลต่อสมรรถนะครูด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ระดับมัธยมศึกษา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 12(2), 92-105.

Braadbaart, I., Vuuregge, A., Beekman, F., Scheijen, S., Muijlwijk-Koezen, J., & Scholten, D. (2023). Leveraging the ALACT reflection model to improve academic skills development in bachelor students: A case study. The Asian Conference on Education 2022: Official Conference Proceedings, 76. https://doi.org/10.22492/issn.2186-5892.2023.76

Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa

Korthagen, F.A.J. (2010). Teacher reflection: What it is and what it does. In E. G. Pultorak (Ed.), The purposes, practices, and professionalism of teacher reflectivity: Insights for twenty-first-century teachers and students (pp. 377-401). Lanham, ML: Rowman & Littlefield.

Korthagen, F.A.J., & Kessels, J.P.A.M. (1999). Linking theory and practice: Changing the pedagogy of teacher education. Educational Researcher, 28(4), 4-17.

Korthagen, F.A.J., & Nuijten, E.E. (2018). Core reflection: Nurturing the human potential in students and teachers. In J. P. Miller, K. Nigh, M. J. Binder, B. Novak, & S. Crowell (Eds.), International handbook of holistic education (pp. 89-99). New York, NY: Routledge.

Korthagen, F.A.J., & Vasalos, A. (2005). Levels in reflection: Core reflection as a means to enhance professional development. Teachers and Teaching: Theory and Practice, 11(1), 47-71.

UNESCO. (2017). Education for sustainable development goals: Learning objectives. UNESCO Publishing.

Wegner, C., Weber, P., & Ohlberger, S. (2014). Korthagen's ALACT model: Application and modification in the science project "Kolumbus-Kids". Themes in Science and Technology Education, 7(1), 19-34.

Williams, J., & Power, K. (2009). Using core reflection in teacher education [Paper presentation]. Annual conference of the Australian Teacher Education Association (ATEA), Albury, Australia, June 28 - July 1, 2009.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-07-02

รูปแบบการอ้างอิง

นิลพงษ์ จ. (2024). ผลของการสะท้อนคิดจากการฝึกจริยธรรมต่อการพัฒนาประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษาครู. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4(4), 107–128. https://doi.org/10.60027/iarj.2024.276639

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ