อัตลักษณ์ชุมชมศิลปะเซรามิกจิ่งเต๋อเจิ้น สู่การจัดการถนนศิลปะเซรามิกร่วมสมัยในเขตจูซาน

ผู้แต่ง

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2024.276441

คำสำคัญ:

อัตลักษณ์ของชุมชน; , เซรามิก; , ศิลปะร่วมสมัย; , ถนนศิลปะ; , การจัดการชุมชน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อบูรณาการอัตลักษณ์ของชุมชนศิลปะเซรามิกจิ่งเต๋อเจิ้นเข้ากับการจัดการถนนศิลปะเซรามิก โดยศึกษาการเปลี่ยนแปลงทางประวัติศาสตร์ของศิลปะเซรามิกของจีน การพัฒนาของศิลปะเซรามิกร่วมสมัย เอกลักษณ์ของเครื่องปั้นดินเผาร่วมสมัยของจีน นโยบายระดับชาติและภูมิหลังอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง งานวิจัยนี้ยังวิเคราะห์เอกลักษณ์ของชุมชนถนนศิลปะเซรามิกเถาหยางซินชุน ซึ่งประกอบไปด้วยอัตลักษณ์ของภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ อัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม และอัตลักษณ์ของวิถีชีวิตทางสังคมของประชาชนในพื้นที่ เพื่อนำมาดำเนินการปรับปรุงและจัดทำแผนการสำหรับการบริหารจัดการ การจัดการเริ่มต้นจากการสร้างพื้นที่โดยรวม เพื่อกำหนดคู่มือแผนการจัดการใหม่และเฉพาะด้าน ซึ่งสอดคล้องกับการพัฒนาที่ยั่งยืนของชุมชนถนนศิลปะเซรามิกเถาหยางซินชุน เพื่อเพิ่มภาพลักษณ์ระดับภูมิภาคของถนนศิลปะเซรามิกในจิ่งเต๋อเจิ้น

ระเบียบวิธีการวิจัย: งานวิจัยนี้สัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ นักท่องเที่ยวและผู้อยู่อาศัยในชุมชนจำนวนมาก นอกจากนี้ยังจัดการพื้นที่ทางวัฒนธรรมและศิลปะของชุมชนถนนศิลปะเถาหยางซินชุน ผ่านการวิเคราะห์เอกสาร การสำรวจภาคสนาม และวิธีการวิจัยแบบสหวิทยาการ และนำมาผสมผสานเข้ากับทฤษฎีการจัดการวัฒนธรรมและศิลปะ

ผลการวิจัย: งานวิจัยนี้ได้เรียบเรียงเอกสารทางประวัติศาสตร์ ดำเนินการสำรวจและวิเคราะห์ชุมชนศิลปะเซรามิกที่สำคัญในจิ่งเต๋อเจิ้น โดยเน้นไปที่วัฒนธรรมและอัตลักษณ์ของชุมชนถนนเซรามิกเถาหยางซินชุน ค้นพบว่ามีความขัดแย้งและข้อบกพร่องในกระบวนการพัฒนา จากพื้นฐานทางทฤษฎีและเอกลักษณ์ของภูมิภาคในท้องถิ่น การวางแผนและการจัดการทางศิลปะใหม่ทั้งหมดของพื้นที่นี้ และยังจัดทำเป็นชุดคู่มือการจัดการที่สมบูรณ์ การศึกษาก่อนหน้านี้ส่วนมากเน้นไปที่วัสดุเซรามิกหรือการออกแบบงานศิลปะเซรามิก แต่เมื่อเปรียบเทียบกับงานวิจัยอื่นแล้ว งานวิจัยนี้มีเนื้อหาที่ครอบคลุมและสามารถนำไปใช้งานได้จริง เพื่อแก้ปัญหาในทางปฏิบัติที่การพัฒนาพื้นที่ของชุมชนศิลปะเซรามิกจิ่งเต๋อเจิ้นกำลังเผชิญอยู่ โดยมีชุมชนถนนศิลปะเซรามิกเถาหยางซินชุน จิ่งเต๋อเจิ้นมาเป็นกรณีศึกษา จัดทำเป็นชุดแผนการจัดการที่สมบูรณ์ เพื่อช่วยให้ชุมชนถนนศิลปะเซรามิกได้รับการพัฒนาอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

Fang, L. (2000). Tradition and change: Field investigation of old and new folk kiln industry in Jingdezhen. Jiangxi People's Publishing House.

Li, L. (2015). Investigation and planning of street stalls in the old campus of Jingdezhen Ceramic Institute. Art Appreciation Journal.

Liu, P. (2001). Sustainable development theory and China's 21st century agenda. Meteorological Press.

Medley, M. (2016). Chinese porcelain. Cambridge University Press.

Scott, R. (2017). The Golden Age of Chinese Ceramics. Yale University Press.

Wu, L. (1993). Common knowledge of Jingdezhen ceramics. Science Popularization Press.

Zhang, G. (2013). Chinese ceramic art criticism. Hebei Fine Arts Publishing House.

Zhou, R. (2004). Jingdezhen ceramic customs. Jiangxi University Press.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-07-24

รูปแบบการอ้างอิง

Yu, Q., Khochprasert, J. ., & Panthupakorn, P. . . (2024). อัตลักษณ์ชุมชมศิลปะเซรามิกจิ่งเต๋อเจิ้น สู่การจัดการถนนศิลปะเซรามิกร่วมสมัยในเขตจูซาน. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 4(4), 511–530. https://doi.org/10.60027/iarj.2024.276441

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ