การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารงานของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2024.276339คำสำคัญ:
การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล; , สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้บทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาและเปรียบเทียบระดับการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารงานของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ โดยแยกตามระดับการศึกษา อายุ และตำแหน่งของบุคลากร และ (2) สำรวจแนวทางในการพัฒนาการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการบริหารงานในสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ
ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยบุคลากรจากสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ จำนวน 229 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยรวมถึงแบบสอบถามที่มีมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ โดยมีค่า IOC อยู่ระหว่าง 0.80 – 1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.91 นอกจากนี้ยังใช้แบบสัมภาษณ์ที่มีโครงสร้างในการเก็บข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) ค่าเอฟ (F-test) และการทดสอบความแตกต่างแบบคู่ โดยใช้วิธีการของเชฟเฟ่
ผลการศึกษา: ผลการวิจัยพบว่า (1) การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารงาน ของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ โดยรวมอยู่ในระดับมาก และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารงานอยู่ในระดับมากในทุกด้าน (2) ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ในการบริหารงานของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ โดยจำแนกตามระดับการศึกษา พบว่าไม่มีความแตกต่างกัน ขณะที่เมื่อจำแนกตามอายุและตำแหน่ง พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (3) แนวทางการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ในการบริหารงานของสำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ พบว่าจำเป็นต้องส่งเสริมและสนับสนุนให้บุคลากรในสถานศึกษาได้รับการอบรมและพัฒนาความรู้ผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต มีการจัดการเรียนการสอนผ่านระบบ E-Learning, DLIT, DLTV, Zoom, Microsoft Teams รวมถึงการใช้เทคโนโลยีในการพัฒนาการจัดการศึกษาร่วมกับภาคีเครือข่ายทั้งภาครัฐและเอกชนในรูปแบบต่าง ๆ
สรุปผล: การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีในปัจจุบันและที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตมีอัตราเร็วที่สูงมากเมื่อเปรียบเทียบกับการเปลี่ยนแปลงในอดีต ซึ่งมีผลกระทบอย่างมากต่อการบริหารจัดการสถานศึกษา ดังนั้น ผู้บริหารสถานศึกษาจึงจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนทัศนคติและแนวคิดการบริหารของตนให้ทันสมัยและเหมาะสมกับสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น เพื่อให้สามารถจัดการสถานศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพในยุคดิจิทัลนี้
เอกสารอ้างอิง
กฤติภัทรกร ศิริภัทรนิธิโภคิน. (2564). การใช้เทคโนโลยีในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษาในยุควิถีใหม่สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากระบี่. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
เกสิณี ชิวปรีชา. (2565). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลแพลตฟอร์มในการบริหารสถานศึกษาระบบทวิภาคี ของวิทยาลัยเทคนิค สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารปรัชญาปริทรรศ์. 27(1), 50 – 58.
จีระนันท์ มูลมาตร. (2564). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารของสถานศึกษาในยุคดิจิทัล ทรานฟอร์เมชั่น. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 17(2), 21-32.
ชินวัตร เจริญนิตย์. (2566). สภาพและปัญหาทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 17(2), 98 – 113.
ณัฐวัตร ยาท้วม. (2566). แนวทางการบริหารการศึกษาตามอัธยาศัยในยุคดิจิทัลสังกัด สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดลำพูน. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(8), 435 – 447.
ทินกร เผ่ากันทะ และกัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(2), 37-45.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
ภัทรา วยาจุต. (2566). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในการจัดและส่งเสริมการเรียนรู้ สำหรับครูศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(3), 1672 – 1690.
มณีนุช ภูยังดี. (2564). สภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และแนวทางพัฒนาการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการบริหารจัดการสถานศึกษาของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วารสารรัชต์ภาคย์ (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 15(40), 249 – 263.
สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ. (2566). สารสนเทศเพื่อการศึกษา. ชัยภูมิ : สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้จังหวัดชัยภูมิ.
สุนันทิณี ชวฤทธิ์เดชา. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างการมีส่วนร่วมกับการบริหารงานของภาคีเครือข่ายศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 7(3), 27 – 34.
อัญชลี ธรรมะวิธีกุล. (2566). การบริหารงานศูนย์ส่งเสริมการเรียนรู้ (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ : กรมส่งเสริมการเรียนรู้.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





