การพัฒนาผู้ดูแลเด็กในการจัดประสบการณ์เพื่อพัฒนาเชาว์ปัญญา (IQ) เด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์การบริหารการปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดชัยภูมิ

สุนันท์  สีพาย; สุภีร์  สีพาย; สุชาติ  ทองมา

doi:10.14456/iarj.2023.280

ผู้แต่ง

สุนันท์ สีพาย อาจารย์ประจำคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ ประเทศไทย https://orcid.org/0000-0002-6847-1103
สุภีร์ สีพาย รองผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 4 ประเทศไทย https://orcid.org/0009-0002-1000-8789
สุชาติ ทองมา ข้าราชการบำนาญ นักวิชาการอิสระ ประเทศไทย https://orcid.org/0009-0006-9060-1222

DOI:

https://doi.org/10.14456/iarj.2023.280

คำสำคัญ:

ผู้ดูแลเด็ก; , เชาว์ปัญญา; , ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก;, เด็กปฐมวัย

บทคัดย่อ

การที่เด็กปฐมวัยมีเชาว์ปัญญาลดลงสาเหตุสำคัญเนื่องจากพ่อแม่ขาดความรู้ความเข้าใจในวิธีการเลี้ยงดูเด็กที่ถูกต้อง และขาดโอกาสเรียนรู้วิธีการเป็นพ่อแม่ที่ดี โดยหากพ่อแม่มีส่วนร่วมในโรงเรียนจะช่วยทำให้ผลการเรียนของลูกดีขึ้น ทั้งนี้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหลายแห่งมีภารกิจสำคัญในงานด้านการจัดการศึกษาในระดับปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ดังนั้นการวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการจัดการเรียนการสอนและความต้องการของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดชัยภูมิ และเพื่อพัฒนาผู้ดูแลเด็กในการจัดประสบการณ์เพื่อพัฒนาเชาว์ปัญญา (IQ) เด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์การบริหารการปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่างแบ่งออกเป็น 2 ระยะ คือระยะที่ 1 หัวหน้าศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ผู้ดูแลเด็ก ผู้ปกครอง และผู้เกี่ยวข้องด้านการศึกษาปฐมวัย องค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดชัยภูมิ จำนวน 20 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง ระยะที่ 2 ผู้ดูแลเด็กของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ จำนวน 50 คนจากศูนย์พัฒนาเด็กเล็กในจังหวัดชัยภูมิ 5 ศูนย์ ได้มาโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพการจัดการเรียนการสอนและความต้องการของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก ด้านบุคลากร จำนวนบุคลากรไม่เพียงพอ บุคลากรจบไม่ตรงสาย ด้านงบประมาณ มีงบประมาณที่อุดหนุนให้แก่สถานศึกษาปฐมวัยในเขตตำบลมีจำนวนจำกัด อาคารสถานศึกษาปฐมวัยในเขตตำบลยังไม่ค่อยเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน ผู้ปกครองต้องการให้เด็กอ่านออกเขียนได้ ส่วนความต้องการของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก องค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดชัยภูมิ คือ ควรสำรวจข้อมูลเกี่ยวกับความต้องการและความจำเป็น ด้านงบประมาณของสถานศึกษาปฐมวัยในเขตตำบล และควรร่วมมือกับชุมชนในการจัดหา จัดซื้อ สื่อ วัสดุ อุปกรณ์รวมทั้งการปรับปรุงอาคารสถานศึกษาปฐมวัยในเขตตำบลให้ได้ตามเกณฑ์มาตรฐาน ให้ชุมชนเข้ามามีส่วนร่วม ส่วนแนวทางในการพัฒนาครูผู้ดูแลเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพบว่าเน้นการใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น และรูปแบบการปฏิบัติการวิจัยแบบมีส่วนร่วม (2) ผลของการพัฒนาผู้ดูแลเด็กในการจัดประสบการณ์เพื่อพัฒนาเชาว์ปัญญา (IQ) เด็กปฐมวัยในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก พบว่า ผู้เข้าร่วมพัฒนา มีความรู้ ความเข้าใจมากขึ้น สามารถทำความเป็นท้องถิ่นมาสร้างเป็นแผนบูรณาการเพื่อพัฒนาเชาว์ปัญญา (IQ) เด็กปฐมวัยได้

เอกสารอ้างอิง

กชกร แสนทาโจ. (2565). การศึกษาสภาพการดำเนินงานตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กในสังกัดองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.

กรมการปกครอง, 2542. การจัดตั้งหน่วยงานปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: กรมการปกครอง

กรมการพัฒนาชุมชน. (2542). อ.บ.ต. กับการพัฒนาสิทธิเด็ก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: ยูไนเต็ดโปรดั๊กชั่น

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). คู่มือหลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2546 (สำหรับเด็กอายุ 3 – 5 ปี). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). มาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ (พิมพ์ครั งที่ 1). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายและแนวปฏิบัติในการจัดการศึกษาและการเรียนรู้สาหรับเด็กปฐมวัย. Retrieved on 5 November 2020, from: http://academic.obec.go.th/images/official/1600765436_d_1.pdf

กาญจนา ไชยพันธ์. (2544). การทดสอบทางจิตวิทยา. ขอนแก่น: ภาควิชาจิตวิทยาการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยข่อนแก่น, 2544.

ขวัญฟ้า รังสิยานนท์. (2562) การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างทักษะสมอง-อีเอฟ สำหรับเด็กปฐมวัย โดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วม ในโรงเรียนเครือข่าย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.

คณะกรรมการพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ. (2562). เอกสารประกอบการประชุมชี้แจงแนวทางการดำเนินงานตามมาตรฐานสถานพัฒนาเด็กปฐมวัยแห่งชาติ.

ไตรเทพ ประสานชาติ. (2564). แนวทางการพัฒนาการดําเนินงานศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น จังหวัดชัยภูมิ. ภาคนิพนธ์ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

ทัศนีย์ นาคุณทรงและคณะ. (2551). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น. มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม.

มนทกานติ์ รอดคล้าย และ พิทยาภรณ์ มานะจุติ. (2559). การพัฒนาเด็กและครอบครัวในศตวรรษที่ 21 (Child and Family Development in the 21th Century): ระดับ: อนุบาลหมวด: เกี่ยวกับอนุบาล. Retrieved May 15, 2018, from http://www.taamkru.com/th/การพัฒนาเด็กและครอบครัวในศตวรรษที่21.

มยุรี ฑีฆาวงศ์. (2565). สภาพการดำเนินงานตามมาตรฐานการศึกษาของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดน่าน. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา.

เยาวพา เดชะคุปต์. (2545). การประชุมปฏิบัติการเรื่อง “การพัฒนาหลักสูตรและกระบวนการเรียนรู้ตามรูปแบบพหุปัญญาเพื่อการเรียนรู้. ประทุมธานี,

รัตติยา ชาติประสพ. (2561). สภาพการบริหารจัดการศูนย์พัฒนาเด็กเล็กตามาตรฐานศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

รัตนา ศิริพานิช. (2542). จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2542

ลภัตสดา นราพงษ์. (2560). แนวทางการพัฒนาศูนย์พัฒนาเด็กเล็กขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัด ชัยภูมิ. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

วณัฐริกา ทาเชาว์. (2557). การพัฒนาบุคลากรด้านการจัดประสบการณ์แบบบูรณาการสำหรับเด็กปฐมวัย ของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กในเขตอำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น. การศึกษาค้นคว้าอิสระ การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ศศิภา สวัสดิวัฒน์ โลว์. (2554). ลูกเก่ง ดี สร้างได้ก่อนวัยเรียน: เจาะกลยุทธ์และเคล็ดลับเลี้ยงลูกวัย 1-6 ปีให้เปี่ยมศักยภาพรอบด้าน. กรุงเทพฯ: รักลูกบุ๊กส์

สารินี นุชนารถ. (2563). สภาพและแนวทางการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมที่เอื้อต่อ พัฒนาการของเด็กในศูนย์พัฒนาเด็กเล็กสังกัดองค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น จังหวัดบุรีรัมย์. ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา การบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560.กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สุภาวดี หาญเมธี. (2559). EFทักษะสมองเพื่อชีวิตที่สำเร็จ.สนับสนุนโดย สสส. สำนักงานกองทุนสนับสนุน การสร้างเสริมสุขภาพ กรุงเทพมหานคร:รักลูก เลิร์นนิ่ง กรุ๊ป.

อนุสรา ยั่งยืน. (2564). การศึกษาปัญหาการบริหารศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดลพบุรี. การศึกษาค้นคว้าอิสระหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์

Asci, Z. & Demircioglu, H. (2004). Coklu Zeka Temelli Ogretimin Dokuzuncu Smif Ogrencilerinin Ekoloji Basarisna. Ekoloji Rutumlarina ve Coklu Zekalarina Etkisi.

Gardner, H. (1987). Beyond IQ: Education and human development. Harvard Educational Review, 57, 187-193.

Gardner, H. (1993). Multiple Intelligences: The Theory in Practice. Basic Book, New York.

Gardner, H. (1999). Intelligence Reframed: Multiple Intelligences for the 21st Century. New York: Basic Books.

Guilford, J. P. (1988). Some changes in the structure-of-intellect model. Educational and Psychological Measurement, 48 (1), 1–4. https://doi.org/10.1177/001316448804800102