แนวทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับปฐมวัยของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1

ธันยพร  ปฐวีกุล; กฤษกนก  ดวงชาทม

doi:10.60027/iarj.2026.e269822

ผู้แต่ง

ธันยพร ปฐวีกุล คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0009-0005-7180-3913
กฤษกนก ดวงชาทม คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0009-0007-3540-0783

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e269822

คำสำคัญ:

แนวทางการพัฒนา, คุณภาพการศึกษา, ผู้บริหารโรงเรียนโรงเรียนเอกชน

บทคัดย่อ

ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การศึกษาถือว่าเป็นหัวใจสำคัญในการวางรากฐานการสร้างสรรค์ความเจริญก้าวหน้าและการแก้ปัญหาต่างๆของสังคม เป็นกระบวนการที่ช่วยให้คนได้พัฒนาตนเอง และวางรากฐานของชีวิตการพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับปฐมวัยของโรงเรียนเอกชน การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน และสภาพที่พึงประสงค์การพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับปฐมวัยของโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1 2) ศึกษาแนวทางการพัฒนาคุณภาพการศึกษาระดับปฐมวัยของโรงเรียนเอกชนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 1

ระเบียบวิธีการวิจัย: ผู้วิจัยได้ดำเนินการวิจัยตามขั้นตอนกระบวนการวิจัยและพัฒนา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบสอบถาม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัย: องค์ประกอบที่สำคัญที่เป็นปัจจัยและกระบวนการที่จำเป็น ประกอบด้วย 1) ด้านหลักสูตรที่เหมาะสมกับการจัดการศึกษาปฐมวัย 2) ด้านสภาพแวดล้อมการจัดประสบการณ์สื่อและแหล่งเรียนรู้ 3) ด้านกิจกรรมบูรณาการที่ส่งเสริมพัฒนาการและการเรียนรู้ 4) ด้านประเมินพัฒนาการและการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัย และ 5) ด้านบทบาทครูผู้สอน พ่อแม่ผู้ปกครองและ ความสัมพันธ์ระหว่างครูผู้สอนกับครอบครัวของเด็กปฐมวัย ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่ส่งผลต่อคุณภาพการจัดการศึกษาปฐมวัย ผลการทดลองพบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมาก

สรุปผล: การวิจัยชี้ให้เห็นว่าคุณภาพการศึกษาปฐมวัยนั้นได้รับอิทธิพลอย่างมากจากหลักสูตรที่เหมาะสม สภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่อุดมสมบูรณ์ กิจกรรมพัฒนาการแบบบูรณาการ การประเมินผลที่มีประสิทธิภาพ และความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นระหว่างครูและครอบครัว ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนมีอยู่ในระดับสูง

เอกสารอ้างอิง

ปาริชาติ โน้ตสุภา. (2555). การพัฒนาตัวแบบความสัมพันธ์ โครงสร้างเชิงเส้นของปัจจัยที่ ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่น. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สกลนคร : มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.

พิศุทธิ์ กิติศรีวรพันธุ์. (2555). การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้นของภาวะผู้น าทางวิชาการที่ส่งผลต่อการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน. วิทยานิพนธ์ ปร.ด. สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). การศึกษาไทย 4.0 ปรัชญาการศึกษาเชิงสร้างสรรค์และผลิตภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ราชกิจจานุเบกษา. (2554). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2542 ที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สำนักงานราชกิจจานุเบกษา.

วัลนิกา ฉลากบาง. (2559). จิตวิญญาณความเป็นครู: คุณลักษณะสำคัญของครูมืออาชีพ. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม. 6(2), 123-128.

สถาบันส่งเสริมอัจฉริยภาพและนวัตกรรมการเรียนรู้. (2550). แนวทางการจัดการเรียนรู้ตามหลัก BBL ช่วงอายุ 3-12 ปี: สมองเรียนรู้อย่างไร. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมอัจฉริยภาพและนวัตกรรมการเรียนรู้.

สำนักคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2551). พระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน. พ.ศ. 2550. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ สกสค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2553). ข้อเสนอการปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ. 2552-2561). กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค จํากัด.

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2559). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย. พ.ศ. 2559. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภา.

สำนักบริหารงานคณะกรรมการการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2554). การวิจัยและพัฒนาเพื่อปฏิรูปการเรียนรู้ทั้งโรงเรียนกรุงเทพมหานคร: หน่วยศึกษานิเทศก์ กระทรวงศึกษาธิการ.

สุรชาติ กำลังฤทธิ์.(2559). การพัฒนารูปแบบความสัมพันธ์โครงสร้างเชิงเส้นของปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพการบริหารวิชาการของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วารสารบัณฑิตศึกษา. 13 (62), 27-37.

Caine, G., & Caine, R. N. (2002). Making connections: Teaching and the human brain (trans. G. Ülgen). Ankara: Nobel Yayınları.

Hohmann, M., & Weikart D.P, (1995). Educating Young Children. United States of America : High/Scope Press