ความต้องการจำเป็นในภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของครูโรงเรียนกฤตศิลป์วิทยา
DOI:
https://doi.org/10.14456/iarj.2023.214คำสำคัญ:
ความต้องการจำเป็น; , ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมบทคัดย่อ
การศึกษาเป็นหนึ่งในกำลังที่จะขับเคลื่อนและพัฒนาศักยภาพบุคลากรในอนาคตที่พร้อมรับกับการเปลี่ยนแปลงบนฐานของเทคโนโลยี ดังนั้นโฉมหน้าใหม่ของระบบการศึกษา ต้องเป็นระบบการศึกษาที่เรียกว่า “ระบบการศึกษาอัจฉริยะ หรือการศึกษา 5.0” ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม จึงเป็นสมรรถนะสำคัญที่ผู้บริหารสถานศึกษาและครูจะต้องมี ครูเป็นผู้มีบทบาทสำคัญยิ่งในการพัฒนาการจัดการเรียนการสอน ครูจึงจะต้องเป็นบุคคลที่พร้อมจะเรียนรู้นวัตกรรมใหม่ เพื่อพัฒนางานที่รับผิดชอบเพื่อให้บรรลุตามเป้าหมาย การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของครูโรงเรียนกฤตศิลป์วิทยา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงบรรยาย โดยมีกลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้บริหารและครูโรงเรียนกฤตศิลป์วิทยา รวม 66 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามเกี่ยวกับสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของครูโรงเรียนกฤตศิลป์วิทยา และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสังคมศาสตร์ จากนั้นวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นของสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ของภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของครูโรงเรียนกฤตศิลป์วิทยา โดยนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าดัชนีความต้องการจำเป็น จากสูตร Modified Priority Needs และจัดลำดับความต้องการจำเป็น ผลการวิจัยพบว่า (1) ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของครูโรงเรียนกฤตศิลป์ในภาพรวมอยู่ในระดับน้อย และเมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ด้านความสามารถในการเรียนรู้และทักษะการคิดอยู่ในระดับน้อย ด้านความสามารถการบริหารและจัดการเชิงนวัตกรรมอยู่ในระดับปานกลาง และด้านการทำงานเป็นทีมอยู่ในระดับน้อย และมีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นของการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของครูโรงเรียนกฤตศิลป์วิทยาโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีความจำเป็นและต้องการพัฒนาด้านการทำงานเป็นทีม ด้านความสามารถในการเรียนรู้และทักษะการคิด และ ด้านความสามารถการบริหารและจัดการเชิงนวัตกรรมตามลำดับ (2) ข้อเสนอแนะจากการวิจัยได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียนกฤตศิลป์วิทยาควรจัดทำโครงการพัฒนาศักยภาพครูในด้านการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง ควรจัดการแข่งขันในหมู่ครูผู้สอนในการสร้างแนวทางการบริหารนวัตกรรมเพื่อให้ครูผู้สอนได้ฝึกฝนทักษะในการบริหารและจัดการเชิงนวัตกรรม และมีรางวัลจากการแข่งขันเป็นแรงจูงใจในการทำกิจกรรม และควรส่งเสริมการทำงานเป็นทีม โดยการจัดแข่งขันกีฬาสีระหว่างครูและบุคลากร หรือ จัดการทัศนศึกษานอกสถานที่สำหรับครูและบุคลากรเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างทีมงาน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). คู่มือการประชุมเชิงปฏิบัติการชี้แจงแนวทางการดำเนินงานโครงการ โครงการสานพลัง ประชารัฐ ด้านการศึกษาพื้นฐานและการพัฒนาผู้นำ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กฤตเมธ บุญนุ่น. (2559). กลยุทธ์การพัฒนาครูเอกชนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. 9(3), 154 – 168.
ฐิตินันท์ นันทะศรี. (2563). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎี บัณฑิตสาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2558). การจัดการเรียนรู้ ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2558
โรงเรียนกฤตศิลป์วิทยา. (2564). รายงานประเมินตนเองของโรงเรียนกฤตศิลป์วิทยา ปีการศึกษา 2564. โรงเรียนกฤตศิลป์วิทยา.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566-2570. สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. บริษัทพริกหวานกราฟฟิคจำกัด.
สืบสกุล นรินทรางกูร ณ อยุธยา. (2561). กระบวนทัศน์ รูปแบบและกลไกการพัฒนาครูในลักษณะเครือข่ายเชิงพื้นที่. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา. 1 (3), 82-100.
สุริยา สรวงศิริ และสิทธิชัย สอนสุภี ,และสิทธิชัย สอนสุภี. (2564).องค์ประกอบของภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของครู สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 2. ใน การประชุมวิชาการ เสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 22 (น. 912-921). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2558).การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
หรรษธร บุญเกื้อ. (2563). ความต้องการจำเป็นในการบริหารโรงเรียนประถมศึกษาเอกชนตามแนวคิด ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของนักเรียน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหาร การศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนุสรณ์ นามประดิษฐ์และชูชีพ พุทธประเสริฐ. (2562). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของ ผู้บริหารโรงเรียนในเครือสารสาสน์.วารสารพัฒนบริหารศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหาร ศาสตร์, 59(1), 98-120
Couros, G., (2010) The 21st Century Principal. Online. Retrieved June 6, 2020. from: http://connectedprincipals.com/archives/1663.
Hunter, S.T., Cushenbery, L. (2011). Leading for innovation: Direct and indirect influences. Advances in Developing Human Resource, 13, 248-265
Khalili, A. (2017). Transformational leadership and organizational citizenship behavior: The moderating role of emotional intelligence. Leadership & Organization Development Journal, 38 (7), 1004-1015. https://doi.org/10.1108/LODJ-11-2016-0269
Rosing, K., Frese, M., & Bausch, A. (2011). Explaining the heterogeneity of the leadership-innovation relationship: Ambidextrous leadership. The Leadership Quarterly, 22, 956-974
Tschannen-Moran, M. (2014). The interconnectivity of trust in schools. In D. Van Maele, P. B. Forsyth, & M. Van Houtte (Eds.), TRUST AND SCHOOL LIFE: THE ROLE OF TRUST FOR LEARNING, TEACHING, LEADING, AND BRIDGING (pp. 57–81). Springer Science + Business Media. https://doi.org/10.1007/978-94-017-8014-8_3
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 Weerasak Khotta, Apiradee Jariyarangsiroge

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





