พฤติกรรมทางจริยธรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน

บทคัดย่อ

ปัจจุบันอุดมศึกษาไทยยังให้ความสำคัญกับการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมของนักศึกษามีความสำคัญต่อการพัฒนามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัยเป็นอย่างมาก เพราะนักศึกษามีส่วนสำคัญในการจัดการเรียนการสอนตลอดจนการบริหารจัดการ ดังนั้นบทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับพฤติกรรมทางจริยธรรมของนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน และ 2) ศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมทางจริยธรรมของนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ประชากรที่ใช้ในการวิจัยคือนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน ที่กำลังศึกษาในระดับปริญญาตรี ปีการศึกษา 2565 จำนวน 960 คน ใช้วิธีการการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple random sampling) เป็นการสุ่มตัวอย่างจากกลุ่มประชากร โดยถือว่าทุก ๆ หน่วยหรือทุก ๆ สมาชิกในประชากรมีโอกาสจะถูกเลือกเท่า ๆ กัน ซึ่งได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 282 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า (1) ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง 169 คน คิดเป็นร้อยละ 59.9 เพศชาย 113 คน คิดเป็นร้อยละ 40.1 ส่วนใหญ่ศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ จำนวน 179 คน คิดเป็นร้อยละ 63.5 และ ส่วนใหญ่มีเกรดเฉลี่ยสูงกว่า 3.00 จำนวน 168 คน คิดเป็นร้อยละ 59.6 (2) พฤติกรรมทางจริยธรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านความเมตตากรุณา มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ ด้านความซื่อสัตย์ และน้อยที่สุดคือ ด้านความมีระเบียบวินัย เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า ด้านความรับผิดชอบ ท่านมีความรับผิดชอบต่อทรัพย์สินของส่วนรวม มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ด้านความซื่อสัตย์ พบว่า ท่านมีความซื่อสัตย์รู้จักเคารพและไม่ละเมิดสิทธิของผู้อื่น มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ด้านความมีระเบียบวินัย พบว่า ท่านเคารพกฎกติกาการแข่งขัน มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ด้านความเมตตากรุณา พบว่า ท่านช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่น มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ด้านความเสียสละ พบว่า ท่านบำเพ็ญประโยชน์ต่อส่วนรวม มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ด้านความสามัคคี พบว่า ท่านรักหมู่คณะ มีจิตอาสา มีค่าเฉลี่ยสูงสุด (3) ผลการเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน กับพฤติกรรมทางจริยธรรม พบว่า นักศึกษาที่มีเพศ และคณะที่ศึกษาต่างกันมีพฤติกรรมทางจริยธรรมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนนักศึกษาที่มีเกรดเฉลี่ยต่างกันมีพฤติกรรมทางจริยธรรมไม่แตกต่างกัน ซึ่งไม่เป็นไปตามสมมติฐานการวิจัยที่กำหนดไว้