การพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษธุรกิจเพื่อการใช้งานของนักศึกษาหลักสูตรภาษาอังกฤษธุรกิจ (นานาชาติ) แบบออนไลน์วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

วรางคณา  สุติน

doi:10.14456/iarj.2023.197

ผู้แต่ง

วรางคณา สุติน วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ https://orcid.org/0009-0001-7687-9491

DOI:

https://doi.org/10.14456/iarj.2023.197

คำสำคัญ:

การพัฒนาทักษะการเขียน; , ภาษาอังกฤษธุรกิจ; , บทเรียนออนไลน์

บทคัดย่อ

นวัตกรรมในการพัฒนาทักษะการเขียน นับว่าเป็นแรงเสริมให้ผู้เรียนเกิดความรักและความมั่นใจในการเขียนภาษาอังกฤษของตนเองเพิ่มขึ้น ทั้งนี้การพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษธุรกิจเพื่อการใช้งาน รูปแบบออน์ไลน์เน้นกระบวนการที่เหมาะสม ตรงตามความต้องการและความสนใจของนักศึกษา สร้างแรงจูงใจใหันักศึกษา ให้มีเกิดความเชื่อมั่น และกระตือรือร้นในการพัฒนาทักษะการเขียนด้วยตนเอง การศึกษาครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) พัฒนานวัตกรรมสำหรับพัฒนาการด้านทักษะการเขียนภาษาอังกฤษธุรกิจเพื่อการใช้งานของนักศึกษาหลักสูตรภาษาอังกฤษธุรกิจ (นานาชาติ) แบบออนไลน์ 2) เพื่อศึกษาพัฒนาการด้านทักษะการเขียนภาษาอังกฤษธุรกิจเพื่อการใช้งานของนักศึกษา และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อการพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษธุรกิจเพื่อการใช้งานของนักศึกษาของนักศึกษา การวิจัยครั้งนี้เป็นการพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษธุรกิจเพื่อการใช้งานของนักศึกษาหลักสูตรภาษาอังกฤษธุรกิจ (นานาชาติ) แบบออนไลน์ วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ผู้วิจัยได้ดำเนินงานเพื่อให้ผลการวิจัยสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ คือ เปรียบเทียบความสามารถทางการเขียนก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยนวัตกรรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยใช้สถิติ t-test และศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 หลักสูตรภาษาอังกฤษต่อนวัตกรรมที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ซึ่งมีลักษณะแบบมาตราส่วนแบบประเมินค่า สถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการศึกษาค้นคว้าและผลประเมินคุณภาพบทเรียนออนไลน์ เรื่องการพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษธุรกิจเพื่อการใช้งานของนักศึกษาหลักสูตรภาษาอังกฤษธุรกิจ (นานาชาติ) วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ โดยผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหา เทคโนโลยีทางการศึกษา และเทคโนโลยีสารสนเทศ พบว่าคุณภาพโดยรวมอยู่ในระดับมีประสิทธิภาพมากที่สุดที่มีประสิทธิภาพเป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 และผลการประเมินความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อบทเรียนออนไลน์ เรื่องการพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษธุรกิจเพื่อการใช้งานของนักศึกษาหลักสูตรภาษาอังกฤษธุรกิจ (นานาชาติ) วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ พบว่าผู้เรียนมีความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับมาก ผลการหาประสิทธิภาพของบทเรียนออนไลน์ เรื่องการพัฒนาทักษะการเขียนภาษาอังกฤษธุรกิจเพื่อการใช้งานของนักศึกษาหลักสูตรภาษาอังกฤษธุรกิจ (นานาชาติ) วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ มีประสิทธิภาพโดยรวมเป็น 57.20/72.80 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้

เอกสารอ้างอิง

ขวัญชัย ขัวนา และ ธารทิพย์ ขัวนา. (2563). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้หลังเรียนด้วยบทเรียนออนไลน์ (E-Learning) รายวิชาการจัดการเรียนรู้สำหรับนักศึกษาหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิต ชั้นปีที่ 3 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 7(12), 295-306.

จงดี กากแก้ว. (2551). การพัฒนาบทเรียนการสอนผ่านเว็บวิชานวัตกรรมและเทคโนโลยีทางการศึกษา. ชุมพร: สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตชุมพร.

ธัญวดี กำจัดภัย และเกศรินทร์ สมราช. (2565). การพัฒนาบทเรียนออนไลน์เพื่อสร้างเสริมทักษะในศตวรรษที่ 21 เรื่อง การเขียนเพื่อการสื่อสารผ่านเว็บบล็อก สำหรับนิสิตปริญญาตรี มหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 24(3), 169-179.

นันทินา กิมตระกูล. (2550). ความคิดเห็นที่มีต่อการเรียนการสอนออนไลน์ผ่านระบบอินเตอร์เน็ต (e-Learning) ของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิตในเขตกรุงเทพมหานคร. สารนิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ปรัชญนันท์ นิลสุข. (2544). ผลการเชื่อมโยงและรูปแบบเว็บเพจในการเรียนการสอนด้วยเว็บที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การแก้ปัญหา และการถ่ายโยงการเรียนรู้ ของนักศึกษาที่มีกระบวนการเรียนรู้ต่างกัน. ปริญญานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรนภัส ทับทิมอ่อน. (2563). การพัฒนารูปแบบการสอนอ่านภาษาอังกฤษแบบเน้นภาระงานร่วมกับบทเรียนออนไลน์เพื่อพัฒนาความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจและการอ่านเชิงวิเคราะห์สำหรับนักศึกษาปริญญาตรี. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วรพร สุนทรวัฒนศิริ. (2541). การพัฒนาหลักสูตรการเขียนภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารธุรกิจตามหลักการจัดการศึกษาแบบเน้นผลการเรียนสำหรับนักศึกษาสาขาบริหารธุรกิจสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อมรวิชช์ นาครทรรพ. (2542). วิถีทรรศ์เพื่อพัฒนาอุดมศึกษาไทยในศตวรรษท 21. รายงานการสัมมนาทางวิชาการการอุดมศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21.

Bowen, T., & Marks, J. (1994). Inside Teaching. Oxford: Heinemann.

Byne, D. (1988). Techniques for Classroom Interaction. New York: Longman Group UK Limited.

Davies, I.K. (1971). The Management of Learning. London: McGraw-Hill.

Ritchie, D.C, & Hoffman, B. (1997). Incorporating instructional design principles with the World Wide Web. In B. H. Khan (Ed.), Web-based instruction. (pp. 135-138). Englewood Cliffs, NJ: Educational Technology Publications.

Spady, W.G., & Marshall, K.J. (1991). Beyond Traditional Outcome-Based Education. Educational leadership, 49(2), 67-72.

Valettle. (1977). Modern Language Testing. New York: Harcout Brace Jovanovich