กลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะของนักเรียน โรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1
DOI:
https://doi.org/10.14456/iarj.2023.195คำสำคัญ:
กลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนา; , ความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะ; , การจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานบทคัดย่อ
ทักษะการสร้างสรรค์และนวัตกรรม เป็นหนึ่งในทักษะสำคัญของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 ที่ผู้เรียนจำเป็นต้องได้รับการพัฒนา เตรียมผู้เรียนไปสู่สังคมในอนาคตอย่างมีคุณภาพ สามรถประกอบอาชีพต่าง ๆ อย่างสร้างสรรค์และเกิดนวัตกรรมขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งพื้นฐานสำคัญที่จะทำให้เกิดทักษะการสร้างสรรค์และนวัตกรรม นั่นก็คือความคิดสร้างสรรค์ การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษากลยุทธ์การขับเคลื่อนการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1 2) เพื่อศึกษากลยุทธ์การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1 3) เพื่อศึกษาผลการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะของนักเรียนโรงเรียนอนุบาลประจวบคีรีขันธ์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1 งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการ กลุ่มเป้าหมาย ประกอบด้วย ครูเครือข่ายกลุ่มสาระศิลปะจำนวน 3 คน นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/2 จำนวน 40 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) คู่มือกลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะของนักเรียน และ 2) แบบประเมินความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน เครื่องมือทั้ง 2 ประเภท มีค่าความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.67 - 1.00 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าร้อยละของความก้าวหน้า ผลการวิจัย พบว่า (1) กลยุทธ์การขับเคลื่อนการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะของนักเรียน มี 4 กลยุทธ์ คือ 1) กลยุทธ์เครือข่าย 2) กลยุทธ์การสื่อสาร 3) กลยุทธ์การมีส่วนร่วม และ 4) กลยุทธ์การบูรณาการ (2) กลยุทธ์การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะของนักเรียน คือ การจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ได้แก่ 1) กระตุ้นความสนใจ 2) ตั้งปัญหาและแบ่งกลุ่มตามความสนใจ 3) ค้นคว้าและคิด 4) นำเสนอ และ 5) ประเมินผล (3) ผลการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะของนักเรียน พบว่า นักเรียนมีความคิดสร้างสรรค์ด้านศิลปะ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน โดยมีค่าร้อยละความก้าวหน้าเท่ากับ 28.44
เอกสารอ้างอิง
กนิษฐา พูลลาภ. (2563). การส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบผสมผสาน ร่วมกับการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน สำหรับนักเรียนห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนผดุงนารี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
กฤษณา ทิมสี. (2562). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้วิธีสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน (CBL) ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. กำแพงเพชร: โรงเรียนเรืองวิทย์พิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 41.
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2562). แผนการปฏิรูปประเทศด้านการศึกษา/คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ : สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
บุญยนุช สิทธาจารย์. (2560). การพัฒนาชุดการสอนศิลปะตามแนวคิดสะตีมศึกษาเพื่อส่งเสริมกระบวนการสร้างสรรค์สำรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาศิลปศึกษา ภาควิชาศิลปะ ดนตรี และนาฏศิลป์ศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ยุรนันท์ วรรณรักษ์. (2562). กลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนาทักษะการฟังและพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุต พัฒผล. (2562). การพัฒนาทักษะสร้างสรรค์นวัตกรรม. กรุงเทพฯ: ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์ และ วรวรรณ นิมิตพงษ์กุล. (2562). สอนสร้างสรรค์ เรียนสนุกยุค 4.0. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
วิริยะฤาชัยพาณิชย์. (2558). การสอนแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน Creativity-based Learning (CBL). วารสารนวัตกรรมการเรียนรู้. 1(2), 23-37.
สุภาพร สะอาดนัก. (2560). กลยุทธ์การขับเคลื่อนและการพัฒนาคุณธรรมของนักเรียนโรงเรียนบ้านหนองปืนแตก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรีเขต 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
อนุชา โสมาบุตร. (2556). แนวคิดการจัดการเรียนรู้สำหรับครูในศตวรรษที่ 21. Retrieved on 15 June 2022 from https://teacherweekly.wordpress.com
Torrance, E.P., & Myers, R. E. (1972). Creativity Learning and teaching. New York: Dood, Mead and Company. Verbal Learning and Verbal Behaviour.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 Choenjuti Kotamalee, Anchana Panich

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





