องค์ประกอบของการร่วมมือรวมพลังในการทำงานของครูยุคความปกติใหม่

วีระศักดิ์  โคตรทา; จุฑาภรณ์ มาสันเทียะ; พนิดา พานิชวัฒนะ

doi:10.14456/iarj.2023.175

ผู้แต่ง

วีระศักดิ์ โคตรทา ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการวัดผลและการวิจัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ประเทศไทย https://orcid.org/0009-0007-0052-0945
จุฑาภรณ์ มาสันเทียะ ฝ่ายประเมินผลและวิจัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง https://orcid.org/0000-0003-0117-0426
พนิดา พานิชวัฒนะ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง https://orcid.org/0009-0009-6618-2680

DOI:

https://doi.org/10.14456/iarj.2023.175

คำสำคัญ:

การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ; , การร่วมมือรวมพลังในการทำงาน; , ความปกติใหม่

บทคัดย่อ

ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community : PLC) เน้นการร่วมมือรวมพลังของผู้บริหาร ครู และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาการปฏิบัติงานทางวิชาชีพของตนเอง ร่วมกับเพื่อนครู โดยการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้านองค์ความรู้ ทักษะ และประสบการณ์ที่จำเป็นต่อการพัฒนาทางวิชาชีพและนำความรู้ทางวิชาชีพ ดังนั้นการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาองค์ประกอบของการร่วมมือรวมพลังในการทำงานของครูยุคความปกติใหม่ กลุ่มตัวอย่าง คือ ครูผู้สอนผู้ปฏิบัติการสอนในโรงเรียนเอกชนในระบบ ศูนย์ย่อยที่ 11 ประเภทสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) กระทรวงศึกษาธิการ ปีการศึกษา 2564 จำนวน 976 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ที่มีค่าดัชนีความสอดคล้อง เท่ากับ 1.00 และค่าความเที่ยงทั้งฉบับเท่ากับ 0.950 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ด้วยวิธีการวิเคราะห์องค์ประกอบการหมุนแกนแบบออธอกอนอล ด้วยการหมุนแกนแบบวิธีแวริแมกซ์ ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบของการร่วมมือรวมพลังในการทำงานของครูยุคความปกติใหม่ มี 6 องค์ประกอบ ได้แก่ องค์ประกอบการร่วมมือรวมพลังในการทำงานของครูสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (สช.) กรุงเทพมหานคร ในยุคความปกติใหม่ มี 7 องค์ประกอบ ได้แก่ 1. การรู้จักตนเอง 2. การมีความเห็นอกเห็นใจ 3. การสื่อสารออนไลน์ 4. การปรับตัว 5. การให้ข้อมูลย้อนกลับ 6. การใช้เครื่องมือเทคโนโลยี และ 7. การลดตัวตน ซึ่งองค์ประกอบทั้ง 7 ด้านสามารถอธิบายความแปรปรวนที่เกิดขึ้นได้ ร้อยละ 67.175 นอกจากนี้ยังพบว่า การลดตัวตน เป็นองค์ประกอบที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดในทุกองค์ประกอบ ควรให้ความสำคัญและส่งเสริมให้ครู มีการ การลดการถือตัวของตนเองในการทำงานร่วมกับผู้อื่น เพื่อให้เกิดการร่วมมือรวมพลังในการทำงานของครู อย่างมีประสิทธิภาพต่อไป

ประวัติผู้แต่ง

จุฑาภรณ์ มาสันเทียะ, ฝ่ายประเมินผลและวิจัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

พนิดา พานิชวัฒนะ, คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

เอกสารอ้างอิง

กมลพร กัลยาณมิตร. (2564). การนำกลยุทธ์การบริหารสู่การปฏิบัติในรูปแบบความปกติใหม่ (New Normal). วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(4), 402-422.

กรวิภา งามวุฒิวงศ์. (2559). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการทำงานเป็นทีมภายในสำนักอำนวยการ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการจัดการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 – 2565. Retrieved from: https://moe360.blog/2021/06/30/education-management-policy/

กลุ่มพัฒนาสื่อ นวัตกรรมและเทคโนโลยีการศึกษา. (2559). คุรุสภา : PLC ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community). Retrieved from: https://sites.google.com/a/esdc.go.th/kpt1-plc/home/plc1

ชณทัต บุญชูวงศ์. (2560). การศึกษาอิทธิพลของปัจจัยด้านการเรียนการสอนด้วยสื่อสังคมออนไลน์ ที่มีต่อการสื่อสารและการทำงานร่วมกันของนักศึกษาปริญญาบัณฑิต. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ชนัญญา ใยลออ. (2560). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันการทำงานร่วมกันกับผู้อื่นในองค์กรธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมตามแนวคิดความฉลาดทางวัฒนธรรม และแนวคิดอุปนิสัย 7 ประการของสตีเฟ่น อาร์โควี่. วารสารครุศาสตร์, 45(4), 37-55

ชัยชนะ มิตรพันธ์. (2563). ปรับไลฟ์สไตล์ชีวิตใหม่รับ New Normal หลังวิกฤตโควิด-19. Retrieved from: https://www.etda.or.th/content/new-normal-after-covid-19.html

ณัฏฐภรณ์ หลาวทอง. (2561). การพัฒนาสื่อเพื่อสร้างเสริมการเรียนรู้ที่สร้างสรรค์ เน้นความซื่อสัตย์ทางวิชาการของนักศึกษาในยุคดิจิทัล. คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

เดือนเพ็ญ บุญลา และ ศิริพันธ์ ติยะวงศ์สุวรรณ. (2560). การพัฒนาแบบวัดการร่วมมือรวมพลังเชิงสถานการณ์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารราชพฤกษ์, 5(2), 111-117.

พัชราภรณ์ ดวงชื่น. (2563). การบริหารจัดการศึกษารับความปกติใหม่หลังวิกฤตโควิด–19. วารสารศิลปะการจัดการ, 4(3), 783-795

พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พเยาว์ ยินดีสุข. (2563). การเรียนรู้เชิงรุกแบบรวมพลังกับ PLC เพื่อการพัฒนา. กรุงเทพมหานคร. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ภวิกา ภักษา. (2564). การรู้จักตัวตนบนสถานการณ์แห่งวิกฤต : โควิด-19. วารสารราชภัฏสุราษฎร์ธานี, 8(1), 104-118.

รุ่งชัชดาพร เวหะชาติ (2561). วิเคราะห์องค์ประกอบของชุมชนแห่งการเรียนทางวิชาชีพ (PLC). วารสารวิชาการ Veridian E-Journal บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร, 11(3), 34-47.

วีรดนย์ หอมทอง และประสาท เนืองเฉลิม. (2562). การพัฒนาแนวทางการเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการงานเป็นทีมของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด, 13(3), 149–157.

สกุณา เกตนาวี, อลิษา ผาลิชัย, และมัทนา วังถนอมศักดิ์. (2565). การบริหารจัดการศึกษารับภาวะความปกติใหม่. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(3), 1-20.

สมพร ปานดำ. (2563). การประเมินโครงการการบริหารการจัดการเรียนการสอนออนไลน์ ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด-19 วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย. วารสารวิจัยและนวัตกรรมสถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร, 5(1), 24-39.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2564). ใส่ใจกันให้เป็นปกติเเบบ New Normal. Retrieved from: https://resourcecenter.thaihealth.or.th/interesting-issues.

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2564). ข้อมูลจำนวนบุคลากรสังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน

สำนักพัฒนาครูและบุคลากรการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการอบรมคณะกรรมการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC (Professional Learning Community) “ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ”. Retrieved from: https://www.ben.ac.th/main/content/download/1/PLC.pdf

สุวิมล ติรกานันท์. (2553). การวิเคราะห์ตัวแปรพหุในงานวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อานนท์ ธิติคุณากร. (2558). ความต้องการจำเป็นในการเสริมสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนกุหลาบวิทยา. An Online Journal of Education, 10(2), 562–575.

Caskey, M.M., & Carpenter, J. (2014). Building Teacher Collaboration School-wide. AMLE Magazine,

Dierdorff, E. C., Fisher, D. M., & Rubin, R. S. (2019). The Power of Percipience: Consequences of Self-Awareness in Teams on Team-Level Functioning and Performance. Journal of Management, 45(7), 2891–2919. https://doi.org/10.1177/0149206318774622

Ebel, R.L. (1972). Essentials of Educational Measurement. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

Gajda, R. (2004). Utilizing Collaboration Theory to Evaluate Strategic Alliances. American Journal of Evaluation. 25(1), 65-77.

Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J., & Anderson, R.E. (2010). Multivariate Data Analysis: A Global Perspective. New Jersey America: Pearson.

Kaplan, M. (2021). Collaborative Team Teaching: Challenges and Rewards. Retrieved from: https://www.edutopia.org/blog/collaborative-team-teaching-challenges-rewards-marisa-kaplan

Morin, A. (2020). “What is Co-Teaching?”. Retrieved from: https://www.understood.org/en/learning-thinking-differences/treatments-approaches/educational-strategies/collaborative-team-teaching-what-you-need-to-know

Pepin, B., & Gueudet, G. (2020). Studying Teacher Collaboration with the Documentational Approach: From Shared Resources to Common Schemes? ICMI Study 25 - Teachers of Mathematics Working and Learning in Collaborative Groups, ICME, Feb 2020, Lisboa, Portugal. pp.158-165

Root, D. (2019). 7 Characteristics of a Truly Collaborative Workforce. Retrieved from: https://www.eagles flight.com/blog/7-characteristics-of-a-truly-collaborative-workforce.

Vangrieken, K., Dochy, F., Raes, E., & Kyndt, E. (2015). Teacher Collaboration: A systematic review. Educational Research Review, 15(3), 17-40, https://doi.org/10.1016/j.edurev.2015.04.002

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd Edition, New York: Harper and Row.