นวัตกรรมการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเขตสุขภาพที่ 7

ผู้แต่ง

  • เริงชาติ ศรีขจรวงศ์ นักศึกษา หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0000-0003-1186-6734
  • สัญญา เคณาภูมิ อาจารย์ประจำหลักสูตรสาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0000-0002-9833-4759
  • ภักดี โพธิ์สิงห์ อาจารย์ประจำหลักสูตรสาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0000-0002-1596-9653

DOI:

https://doi.org/10.14456/iarj.2023.151

คำสำคัญ:

นวัตกรรม; , การบริหารจัดการ;, ระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง

บทคัดย่อ

การดูแลผู้สูงอายุผ่านระบบการดูแลระยะยาวให้บริการด้านสาธารณสุขและสังคมเพื่อตอบสนองความต้องการช่วยเหลือของผู้ประสบภาวะยากลำบาก เนื่องจากเจ็บป่วยเรื้อรัง ประสบอุบัติเหตุ ทุพพลภาพต่างๆ ตลอดจนผู้สูงอายุที่แก่ตัวและไม่สามารถดำรงชีวิตประจำวันได้ เป้าหมายหลักคือผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงจะได้รับการดูแลอย่างเหมาะสมอย่างไร ดังนั้นการวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง และ 3) เพื่อสร้างและยืนยันนวัตกรรมการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง วิธีการดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะคือ ระยะที่ 1 ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงสำรวจ หาประสิทธิผลการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กลุ่มตัวอย่างจากสูตรการคำนวณกลุ่มตัวอย่างของ Hair, Black, Babin and Anderson ได้จำนวนทั้งสิ้น 390 คน ใช้แบบสอบถามในการเก็บรวมรวมข้อมูล โดยมีค่าความเชื่อมั่นของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.84 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป ใช้สถิติเชิงพรรณนา ประกอบด้วย การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สมการเชิงโครงสร้าง ระยะที่ 2 เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เพื่อสร้างนวัตกรรมการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง ด้วยเทคนิคเดลฟาย เพื่อสร้างรูปแบบจากผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้รับผิดชอบงานเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง จำนวน 20 คน และทำการยืนยันรูปแบบขั้นสุดท้ายด้วยผู้ทรงคุณวุฒิระดับสูง จำนวน 10 คน ที่สุ่มแบบเฉพาะเจาะจง ด้วยวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก 2) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลการบริหารจัดการที่เกี่ยวกับนวัตกรรมการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง ในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เขตสุขภาพที่ 7 ซึ่งกำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ p-value <0.05 และสามารถเรียงลำดับสัมประสิทธิ์ที่มีอิทธิพลจากสูงไปหาน้อย ดังนี้ ปัจจัยที่ส่งผลต่ออิทธิพลมากที่สุดคือ ปัจจัยมิติการบริหารจัดการ มีค่าสัมประสิทธิ์ที่มีอิทธิพลทางบวกต่อประสิทธิผลการบริหารจัดการ เท่ากับ 0.52 รองลงมาคือ ปัจจัยมิติภาคีเครือข่าย มีค่าสัมประสิทธิ์ที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิพลทางบวกต่อการบริหารจัดการ เท่ากับ 0.09 ปัจจัยมิติการสนับสนุนจากชุมชน มีค่าสัมประสิทธิ์ที่มีอิทธิพลทางบวกต่อประสิทธิผลการบริหารจัดการ เท่ากับ 0.07 และต่ำสุดคือปัจจัยมิติการจัดการ มีค่าสัมประสิทธิ์ที่มีอิทธิพลทางบวกต่อประสิทธิผลการบริหารจัดการ เท่ากับ 0.03 ตามลำดับ โดยปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลการบริหารจัดการ ในภาพรวมทั้งหมด 12 ปัจจัย สามารถอธิบายการผันแปรในตัวแปรผลลัพธ์ หรือสามารถพยากรณ์ได้ร้อยละ 44.00 (R2 = 0.44, p-value < 0.05) 3) ผู้ทรงคุณวุฒิมีความเห็นว่ารูปแบบมีความเหมาะสมและทำการยืนยันรูปแบบ สามารถสรุปนวัตกรรมการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงได้ จำนวน 4 ตัวแปร ดังนี้ (1)  การสนับสนุนจากชุมชน (2)  สมรรถนะองค์การ (3)  ภาคีเครือข่าย และ (4) มิติการบริหารจัดการ

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2566). จำนวนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ปี 2566. สืบค้นจาก http://www.dla.go.th/work/abt/index.jsp.

กระทรวงสาธารณสุข. (2559). คู่มือสนับสนุนการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง ในระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. กรุงเทพฯ : กระทรวงสาธารณสุข.

ปราโมทย์ ประสาทกุล. (2563). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2563.กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.

ปวีณ์สุดา จันหุณี และฟ้าใส สามารถ. (2562). ประสิทธิผลการจัดการระบบการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่ง ของเทศบาลนครนนทบุรี อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี. การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ครั้งที่ 4 และ การประชุมวิชาการระดับนานาชาติ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ครั้งที่ 1 (The 4th National RMUTR Conference and The 1st International RMUTR Conference). 26 – 28 มิถุนายน 2562.

วิไล ตาปะสี และคณะ. (2560). รูปแบบการจัดบริการการดูแลสุขภาพผู้สูงอายุโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน ตำบลวังตะกูจังหวัดนครปฐม. วารสารเกื้อการุณย์, 24. 42-54.

สุภัชญา สุนันต๊ะ. (2561). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับบทบาทการสร้างเสริมสุขภาพชุมช. วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข, 4(1). 98-107.

Best. (1977). Research in Education. New Jersey: Prentice Hall, Inc.

Hair, J. F., Jr., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2014). Multivariate data analysis (7 ed.). Harow, Essex: Pearson.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2023-06-04

รูปแบบการอ้างอิง

ศรีขจรวงศ์ เ., เคณาภูมิ ส., & โพธิ์สิงห์ ภ. (2023). นวัตกรรมการบริหารจัดการระบบบริการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเขตสุขภาพที่ 7. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 3(3), 611–628. https://doi.org/10.14456/iarj.2023.151

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ