นวัตกรรมกระบวนการเชิงบูรณาการสำหรับการกำหนดรูปแบบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อเสริมสร้างทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 บนพื้นฐานความหลากหลายของกลุ่มชาติพันธุ์ จังหวัดสกลนคร

ชุติเดช  ยะภักดี

doi:10.14456/iarj.2023.44

ผู้แต่ง

ชุติเดช ยะภักดี นักศึกษา รป.ด. (รัฐประศาสนศาสตร์) มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม https://orcid.org/0000-0002-2623-9437

DOI:

https://doi.org/10.14456/iarj.2023.44

คำสำคัญ:

นวัตกรรมกระบวนการ; , ทรัพยากรมนุษย์; , ศตวรรษที่ 21; , กลุ่มชาติพันธุ์

บทคัดย่อ

ในศตวรรษที่ 21 มนุษย์ต้องเผชิญกับสภาพแวดล้อมที่เป็นพลวัต ความเจริญทางด้านเทคโนโลยีซึ่งเป็นผลที่เกิดจากการพัฒนาความรู้ทางวิทยาศาสตร์ก่อให้เกิดนวัตกรรมที่ทันสมัยอยู่ตลอดเวลา บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษานวัตกรรมกระบวนการเชิงบูรณาการสำหรับการกำหนดรูปแบบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อเสริมสร้างทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 บนพื้นฐานความหลากหลายของกลุ่มชาติพันธุ์จังหวัดสกลนคร กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ในจังหวัดสกลนคร ประกอบด้วย ชนเผ่าไทญ้อ ชนเผ่าภูไท ชนเผ่าไทโย้ย ชนเผ่าไทกะโส้ ชนเผ่าไทกะเลิง และชนเผ่าไทลาว ซึ่งแต่ละชนเผ่านั้นล้วนแต่มีความแตกต่างทางขนบธรรมเนียมประเพณี แต่ที่มีเหมือนกันคือการผลิตผ้าย้อมคราม ซึ่งเกือบทุกกลุ่มชาติพันธุ์ได้รับการถ่ายทอดจากบรรพบุรุษ การนำทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 เข้ามาใช้ทั้งทักษะด้านการใช้เทคโนโลยี ทักษะการปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ปัจจุบัน ทักษะการคิดสร้างสรรค์ และทักษะการเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา เป็นนวัตกรรมกระบวนการเชิงบูรณาการที่กลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดสกลนครได้ถ่ายทอดความรู้ซึ่งกันและกันของคนรุ่นเก่ากับคนรุ่นใหม่เพื่อให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของโลกในปัจจุบัน

เอกสารอ้างอิง

กรุงศรี เพลิน เพลิน. (2565). 5 ทักษะที่คุณต้องปรับตัวในการทำงานยุคดิจิทัล. Retrieved February 16, 2023 from: https://www.krungsri.com/th/plearn-plearn/5-digital-skills

คณาจารย์วิชาวัฒนธรรมแอ่งสกลนคร มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. (2554). วัฒนธรรมแอ่งสกลนคร. สกลนคร: ร้านสมศักดิ์การพิมพ์.

คณาจารย์วิชาวัฒนธรรมแอ่งสกลนคร. (2554). วัฒนธรรมแอ่งสกลนคร. สกลนคร: ร้านสมศักดิ์การพิมพ์.

จิรภัทร เริ่มศรี. (2562). กลยุทธ์การสื่อสารอัตลักษณ์ผ้าย้อมครามสกลนคร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 8(4), 178-190.

ฐิติทัตน์ นิพนธ์พิทยา. (2562). รูปแบบการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคไทยแลนด์ 4.0 ของหน่วยบัญชาการทหารพัฒนา กองบัญชาการกองทัพไทย. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น. 6(4), 757-773.

ณัฐพล บัวเปลี่ยนสี. (2564). การพัฒนารูปแบบนวัตกรรมการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลสำหรับเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 4(2), 1-16.

ปทุมทิพย์ ม่านโคกสูง. (2547). กลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดสกลนคร. ศูนย์พัฒนาฟื้นฟูและเผยแพร่ ภูมิปัญญาท้องถิ่น:มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

เปรม โกษาแสง. (2565). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ผ้าย้อมครามและการส่งเสริมการตลาดของผลิตภัณฑ์ผ้าย้อมคราม ของกลุ่มทอผ้าย้อมสีธรรมชาติบ้านพันนา ตำบลพันนา อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 9(1), 91-113.

ศศิกาญจน์ นารถโคษา (2565) ได้ศึกษาการออกแบบและพัฒนาผลิตภัณฑ์ตกแต่งที่พักอาศัยจากเศษผ้าย้อมคราม ที่สะท้อนอัตลักษณ์จังหวัดสกลนคร. วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการก่อสร้าง คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 4(1), 41-57.

สุเนตตา แซ่โก๊ะ และคณะ. (2564). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ภายใต้การแข่งขันทางเศรษฐกิจของประเทศไทย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 8(1), 27-43.

สุเนตร ศรีหาคลัง. (2562). การเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรม: ภาษาและการแต่งกายของชาวภูไทเรณูนครในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์. 9(3), 705-715.

เอกสิทธิ์ สนามทอง. (2562). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ : แนวทางพัฒนาสู่ความสำเร็จขององค์การ. วารสารเกษมบัณฑิต. 20 (1), 64-77.

Delahaye. (2005). Human Resource Development: Adult Learning and Knowledge Management. Milton: John Wiley & Sons Australia, Ltd.

Gilley, Jerry W., Eggland, Steven A.,& Ann Gilley, Maycunich. (2002). Principles of Human Resource Development. 2nd edition. Reading, MA.: Perseus.

Nadler, L., & Wiggs, G. D. (1989). Managing Human Resource Development. San Francisco: Jossey-Bass.