พระสงฆ์ไทย : การใช้สิทธิทางการเมือง

บทคัดย่อ

จากการที่พระสงฆ์ออกมาใช้สิทธิทางการเมือง ผู้เชี่ยวชาญบางท่านก็เห็นว่าควร บางท่านก็เห็นว่าไม่ควร ผู้เขียนได้ศึกษาถึงประเด็นต่าง ๆ จึงกลายเป็นปรากฏการณ์ที่ว่า พระสงฆ์ไม่ควรยุ่งเกี่ยวแต่ต้องอยู่กับการเมือง จะเห็นได้ว่าสิทธิทางการเมืองที่สามารถเข้าถึงได้นั้น ได้แก่ (1) การให้คำปรึกษาแก่ตัวแสดงทางการเมือง (2) อำนวยความสะดวกสถานที่การจัดกิจกรรมทางการเมือง (3) การแสดงความคิดทางการเมืองสนับสนุนหรือโต้แย้งรัฐบาล (4) การศึกษาวิชาเกี่ยวกับการเมืองการปกครอง (5) การสอนวิชาเกี่ยวกับวิชาการเมืองการปกครอง (6) การเป็นพระธรรมทูตที่เกี่ยวกับทางการเมือง (7) การลงชื่อเสนอกฎหมาย (8) การรณรงค์ให้ประชาชนเข้าใจและมีส่วนร่วมทางการเมือง (9) เป็นผู้เยี่ยวยาและบำบัดจิตผู้ได้รับผลกระทบทางการเมือง

        สิทธิที่ไม่สามารถเข้าถึง ได้แก่ (1) การใช้สิทธิเลือกตั้ง (2) การเป็นแกนนำประท้วง (3) การร่วมชุมนุมประท้วง (4) การลงสมัครรับเลือกตั้ง (5) การเป็นหัวคะแนนทางเมือง (6) การเป็นผู้สนับสนุนนักการเมือง (7) การเป็นเครื่องมือทางการเมือง และ (8) การยื่นถอดถอนผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง

        สรุปได้ว่ายังมีคำถามที่ตามมาว่า พระสงฆ์ควรมีสิทธิในการที่จะมีส่วนร่วมในการให้คำแนะนำ การเลือกตั้ง พรรคหรือแม้กระทั่งตัวของนักการเมือง โดยใช้หลักมัชฌิมาปฏิปทา ไม่มีอคติต่อฝ่ายใด อาศัยหลักกรรมคือทำดี ดี ทำชั่ว ชั่ว เป็นต้น ส่วนประเด็นที่ยังมีพระสงฆ์บางกลุ่มออกมาร่วมชุมนุมนั้น รัฐหรือมหาเถรสมาคามก็ควรมองจุดยืนว่า การกระทำนั้นเป็นแบบสันติวิธีเพื่อเรียกร้องอะไร การเรียกร้องนั้นมีประโยชน์แก่ประชาชนหรือไม่อย่างไร