การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จังหวัดปทุมธานี
DOI:
https://doi.org/10.60027/iarj.2024.276788คำสำคัญ:
คุณธรรมจริยธรรม; , การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมในสถานศึกษาบทคัดย่อ
ภูมิหลังและวัตถุประสงค์: การพัฒนาประเทศให้ก้าวหน้าและทัดเทียมกับนานาอารยประเทศ จำเป็นต้องมุ่งเน้นที่ทรัพยากรมนุษย์ โดยเฉพาะการศึกษา ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญในการสร้างองค์ความรู้ที่ยั่งยืน หากขาดการพัฒนาด้านการศึกษา ประชากรย่อมไม่สามารถนำประเทศสู่ความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองได้ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับการพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมของบุคลากรในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จังหวัดปทุมธานี (2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของบุคลากรเกี่ยวกับการพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรม จำแนกตามเพศ ตำแหน่ง และอายุ และ (3) ศึกษาแนวทางในการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมในสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จังหวัดปทุมธานี
ระเบียบวิธีการวิจัย: กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วยบุคลากรสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จังหวัดปทุมธานี ปีการศึกษา 2566 จำนวน 348 คน โดยใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ซึ่งมีค่า IOC ระหว่าง 0.80 ถึง 1.00 และค่าความเชื่อมั่น 0.83 รวมถึงแบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test), การทดสอบค่าเอฟ (F-test) และการทดสอบความแตกต่างรายคู่โดยวิธีเชฟเฟ่ (Scheffe's method)
ผลการศึกษา: ผลการวิจัยพบว่า (1) การพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จังหวัดปทุมธานี โดยภาพรวมและในแต่ละด้านอยู่ในระดับสูง (2) การวิเคราะห์เปรียบเทียบการพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมจำแนกตามเพศและตำแหน่ง พบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่เมื่อจำแนกตามอายุไม่พบความแตกต่าง (3) แนวทางการพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรมในสถานศึกษาประกอบด้วย มาตรการควบคุมวิชาชีพอย่างเป็นระบบ กิจกรรมคัดเลือกบุคลากรดีเด่น การพัฒนาหลักสูตรส่งเสริมคุณธรรม การประเมินความดีความชอบตามหลักคุณธรรม การกำหนดมาตรฐานและภาระงานที่เหมาะสม และการที่ผู้บริหารเป็นแบบอย่างที่ดีในการใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
จุรีรัตน์ สิทธิโชค. (2551). แนวทางการพัฒนาคุณธรรมที่พึงประสงค์ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี เขต 2. วิทยานิพนธ์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ชัยพร วิชชาวุธ และธีรพร อุวรรณโณ. (2564). พฤติกรรมจริยธรรมในสังคมไทยในปัจจุบันศึกษาตามแนวทางจิตวิทยาสังคม: รายงานการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เซน ร่มพฤกษ์. (2563). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมและจรรยาบรรณวิชาชีพของครูในโรงเรียนบ้านนาสารอำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี. ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. สุราษฎร์ธานี.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน และเพ็ญแข ประจนปัจจนึก. (2563). จริยธรรมของเยาชนไทย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์การศาสนา.
นิพนธ์ ฐานะพันธุ์. (2562). แนวทางการส่งเสริมหลักคุณธรรม จริยธรรม และหลักธรรมาภิบาลในการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดพัทลุง. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์(มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 9(2), 121-129.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพ ฯ : บริษัทสุวีริยาสาส์น.
ปวีณา ทิมทอง. (2562). ผลของโปรแกรมการจัดประสบการณ์ตรงที่มีต่อพฤติกรรมด้านความซื่อสัตย์ของเด็กปัญญาอ่อน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่.
พระครูกิตติวราทร (ทองปั้น). (2562). การส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม และธรรมาภิบาลในการปฏิบัติงานของบุคลากร องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 19(2), 1-12.
ภัทร์ หาสาสน์ศรี. (2563). การศึกษาพฤติกรรมด้านคุณธรรมจริยธรรมของครูผู้สอนในโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยรามคำแหง. วารสารวิจัยรามคำแหง (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 23(2), 26–32.
วรัญชิดาธรณ์ พลานิวัติ. (2565). ความพึงพอใจของครูและบุคลากรทางการศึกษาต่อพฤติกรรมคุณธรรมจริยธรรม และการบริหารงานของผู้อำนวยการสำนักงานการศึกษาเอกชนอำเภอ จังหวัดชายแดนใต้. วารสารพิกุล, 20(1), 227-241.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาจังหวัดปทุมธานี. (2566). รายงานการพัฒนาตนเองประจำปีการศึกษา 2565. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาจังหวัดปทุมธานี.
สุวิชย์ชัย เดชศักดาพร. (2565). คุณธรรมจริยธรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. สำนักงานวารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 11(1), 29-42.
อุไรรัตน์ เนาถาวร. (2564). การต่อต้านการทุจริต. กรุงเทพฯ : กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 Interdisciplinary Academic and Research Journal

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ลิขสิทธิ์ในบทความใดๆ ใน Interdisciplinary Academic and Research Journal ยังคงเป็นของผู้เขียนภายใต้ ภายใต้ Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License การอนุญาตให้ใช้ข้อความ เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ของสิ่งพิมพ์ ผู้ใช้ใดๆ เพื่ออ่าน ดาวน์โหลด คัดลอก แจกจ่าย พิมพ์ ค้นหา หรือลิงก์ไปยังบทความฉบับเต็ม รวบรวมข้อมูลเพื่อจัดทำดัชนี ส่งต่อเป็นข้อมูลไปยังซอฟต์แวร์ หรือใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมายอื่นใด แต่ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์หรือด้วยเจตนาที่จะเป็นประโยชน์ต่อธุรกิจใดๆ





