ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาระดับประถมศึกษาสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2

Kholeb   Hama; Sajanun  Kaewwongsri

doi:10.60027/iarj.2026.e298920

Authors

Kholeb Hama Hatyai University, Thailand https://orcid.org/0009-0008-0432-6522
Sajanun Kaewwongsri Hatyai University, Thailand https://orcid.org/0009-0003-4617-3580

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e298920

Keywords:

Creative Leadership, School Administrators, Narathiwat Primary Educational Area Service Office 2

Abstract

Background and Aims: The rapid changes in society in the 21st century require school administrators to adapt their leadership roles through creative leadership to enhance teachers’ morale and develop instructional management in alignment with evolving contexts. This study aims to examine the creative leadership of school administrators as a guideline for improving administrative effectiveness and instructional management within educational institutions. This research aims to 1) study the level of creative leadership of primary school administrators under Narathiwat Primary Educational Service Area Office 2, 2) compare teachers’ opinions on the creative leadership of primary school administrators under Narathiwat Primary Educational Service Area Office 2, classified by general characteristics, including gender, educational level, work experience, and school size, and 3) collect teachers’ recommendations regarding the creative leadership of primary school administrators under Narathiwat Primary Educational Service Area Office 2.

Methodology: Stratified random sampling was employed based on school size. A questionnaire was used to collect data, with a reliability coefficient of 0.966. The statistics used for data analysis included frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, analysis of variance (ANOVA), and content analysis.

Results: The research findings revealed that 1) Creative leadership of primary school administrators, both overall and in each aspect, was at a high level. The aspects, ranked in order, were vision, flexibility, innovation, and imagination. 2) A comparison of teachers’ opinions revealed no differences based on gender, educational level, or school size. However, differences were found based on work experience at a statistically significant level of .001. Specifically, vision differed at the .001 level, while innovation and flexibility differed at the .05 level. Teachers with less than 10 years of experience had different opinions compared to those with more than 10 years of experience. And 3) Key recommendations include defining and communicating a vision aligned with the context, encouraging participation, promoting creativity and innovation, creating an environment supportive of new ideas, maintaining flexibility in administration, and supporting the development and exchange of learning innovations.

Conclusion: The overall level of creative leadership among primary school administrators under the Narathiwat Primary Educational Area Service Office 2 was high, with the vision dimension rated the highest, followed by flexibility, while imagination was rated the lowest. Comparisons of teachers’ opinions by gender, educational level, and school size revealed no significant differences in both overall and individual dimensions. However, teachers with different lengths of work experience showed statistically significant differences in their opinions toward creative leadership, particularly in the areas of vision, innovation, and flexibility.

References

กิตติ์กาญจน์ ปฏิพันธ์. (2555). โมเดลสมการโครงสร้างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาอาชีวศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน.

ขวัญฤทัย ภู่สาระ. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา].

จิตติภูมิ เทพคำ. (2564). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยพะเยา.

ซูไฮรี มะลีเป็ง. (2565). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับการบริหารงานด้านการพัฒนากระบวนการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 2 [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา].

ทรรศนีย์ วราห์คำ. (2554). การจัดการศึกษาสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ของโรงเรียนวัดจันทร์ประดิษฐาราม สังกัดสำนักงานเขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

นงเยาว์ สิงหทองกูล, และ อำนวย มีราคา. (2564). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. วารสารวิชาการ มจร บุรีรัมย์, 6(1), 146–158. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/ambj/article/download/247438/168632/

วชิรวิทย์ สุราสา, และ เอกราช โฆษิตพิมานเวช. (2565). ผู้บริหารที่นำสถานศึกษาสู่ความสำเร็จบนวิถีแห่งความเปลี่ยนแปลง. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 5(2), 186–201. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JMCR/article/view/1933

สใบแพร สัพโส. (2562). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดสกลนคร [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สุรศักดิ์ เล็กวงษ์. (2563). บทบาทภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี].

อิบตีซาม เจะหะ. (2564). ภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษาและครุศาสตร์, 1(3), 34–46. สืบค้น จาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/EdD_Adm/article/view/250579

Ash, R. C., & Persall, J. M. (2000). The principal as chief learning officer: Developing teacher leaders. NASSP Bulletin, 84(616), 15–22. https://doi.org/10.1177/019263650008461604

Delich, V., & Lengyel, M. (2014). Can developing countries use SPS standards to gain access to markets? The case of Mercosur. In M. Jansen, J. A. Monteiro, & E. Woznowski (Eds.), Connecting to global markets: Challenges and opportunities: Case studies presented by WTO chair-holders (pp. 87–100). World Trade Organization. https://www.wto.org/english/res_e/booksp_e/cmark_full_e.pdf

Harris, A. (2009). Creative leadership: Developing future leaders. Management in Education, 23(1), 9–11. https://doi.org/10.1177/0892020608099076