การศึกษาแนวทางการพัฒนาการบริหารสถานศึกษาตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (EdPEx) ของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์

Kingkaew  Juntakong; Amorn Malasri; Saksit Littilun

doi:10.60027/iarj.2026.e298809

Authors

Kingkaew Juntakong Kalasin University, Thailand https://orcid.org/0009-0004-1059-3070
Amorn Malasri Kalasin University, Thailand https://orcid.org/0009-0009-1312-3636
Saksit Littilun Kalasin University, Thailand https://orcid.org/0009-0007-6372-8452

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e298809

Keywords:

Educational Criteria for Performance Excellence (EdPEx), School administration

Abstract

Background and Aims: This study aimed to (1) examine the current conditions of school administration based on the Education Criteria for Performance Excellence (EdPEx), and (2) develop and evaluate the feasibility of school administration practices aligned with the EdPEx framework in schools under the Secondary Educational Service Area Office Kalasin.

Methodology: This research employed a quantitative approach. The sample consisted of 318 participants, including 45 school administrators and 273 teachers, determined using Krejcie and Morgan’s sampling table. The research instrument for assessing the current conditions was a five-point Likert scale questionnaire, with discrimination indices ranging from 0.21 to 0.95. In the second phase, semi-structured interviews were conducted to develop and evaluate the feasibility of the proposed administrative approaches. Five experts were involved in assessing the appropriateness and feasibility. Quantitative data were analyzed using percentages, means, and standard deviation.

Results: The findings revealed that: (1) the overall condition of school administration based on the EdPEx criteria was at a high level. Among the dimensions, leadership showed the highest mean score (4.38), while workforce had the lowest mean score (3.16). (2) The development of school administration resulted in 18 guidelines covering strategy, workforce, and operations. The expert evaluation indicated that the appropriateness of the workforce and operations dimensions was at the highest level (mean = 5.00), while the strategy dimension had a mean score of 4.96. Regarding feasibility, the workforce dimension had a mean of 4.77, operations 4.86, and strategy 4.88.

Conclusion: The study concludes that schools under the Secondary Educational Service Area Office Kalasin demonstrate strengths in leadership, information systems, and student focus. Effective implementation of EdPEx requires a systematic approach encompassing strategic planning, human resource development, and operational process improvement. Emphasis on stakeholder participation, data-driven decision-making, and student-centered practices is essential for achieving performance excellence and sustainable educational quality development.

References

ชยภร ศิริโยธา. (2564). การวิเคราะห์ผลการปฏิบัติงานประกันคุณภาพการศึกษาภายใน ตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินงานที่เป็นเลิศ (EdPEx) กรณีศึกษา: คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม].

ดิเรก วรรณเศียร. (2557). รูปแบบการจัดการเรียนรู้สำหรับศตวรรษที่ 21. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต.

พรพิมล แม้นญาติ. (2563). รูปแบบการบริหารงานโรงเรียนมัธยมศึกษาสู่มาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 7 [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].

รัชต์วรรณ กาญจนปัญญาคม. (2556, พฤศจิกายน 19). การพัฒนาคุณภาพการศึกษาสู่ความเป็นเลิศ EdPEx: เราทำได้ (อย่างไร). ใน การพัฒนาคุณภาพการศึกษาสู่ความเป็นเลิศ (EdPEx) สถาบันอุดมศึกษา. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. http://www.qa.ku.ac.th/Download/EdPEx%20_update10012014.pdf

วจีพร แก้วหล้า, จินตนา จันทร์เจริญ, และ วีรพันธุ์ ศิริฤทธิ์. (2558). การบริหารสถานศึกษาสู่โรงเรียนมาตรฐานสากลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 3. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 8(1), 199–217. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/32325

วิรัช นิภาวรรณ. (2551). การบริหารจัดการและการบริหารการพัฒนาขององค์กรตามรัฐธรรมนูญและหน่วยงานของรัฐ. นิติธรรม.

ศศิพร รินทะ. (2558). การบริหารจัดการศึกษาโรงเรียนในโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล: กรณีศึกษาโรงเรียนเมืองคง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 31 [วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น].

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

อณัส ซาดัดคาน, นิลรัตน์ นวกิจไพฑูรย์, และ บูรินทร์ภัฏ พรหมมาศ. (2565). การบริหารสถานศึกษาสู่โรงเรียนมาตรฐานสากลสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 7(2), 223–237.

Drucker, P. F. (2012). The practice of management. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780080939063

Krejcie, R. V., & Daryle W. Morgan. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308