ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3

Tepnimit  Pinitnuk; Saksith  Ritthilan; Khomsan  Khacharnpanyaphaisan

doi:10.60027/iarj.2026.e293641

Authors

Tepnimit Pinitnuk Kalasin University, Thailand https://orcid.org/0009-0006-7090-3901
Saksith Ritthilan Kalasin University, Thailand https://orcid.org/0009-0007-6372-8452
Khomsan Khacharnpanyaphaisan Kalasin University, Thailand https://orcid.org/0009-0004-3737-568X

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e293641

Keywords:

Digital Leadership, School Administrators, School Effectiveness

Abstract

Background and Aims: The rapid changes in information and communication technology have profoundly impacted the economy, society, and education, propelling the world into a digital era where information and knowledge are accessible without borders. Particularly in the education sector, digital technology plays a crucial role in developing learners with 21st-century competencies. Therefore, school administrators must possess digital leadership to utilize technology in management, support instruction, and enhance school effectiveness. This research aimed to (1) study the level of digital leadership among school administrators, (2) study the level of school effectiveness, (3) analyze the relationship between digital leadership and school effectiveness, and (4) examine the predictive power of digital leadership on school effectiveness under the Kalasin Primary Educational Service Area Office 3.

Methodology: The sample comprised 325 participants from schools under the Kalasin Primary Educational Service Area Office 3 during the 2024 academic year, consisting of 65 school administrators and 260 teachers. The research instrument was a questionnaire designed to study the digital leadership affecting school effectiveness. Data were analyzed using the arithmetic mean, standard deviation, Pearson's product-moment correlation coefficient, and multiple regression analysis.

Results: The results revealed that (1) the overall level of digital leadership among school administrators and (2) the overall level of school effectiveness under the Kalasin Primary Educational Service Area Office 3 were at a high level. (3) The school administrators' digital leadership was highly and statistically significantly correlated with school effectiveness at the level. (4) Four dimensions of school administrators' digital leadership significantly predicted school effectiveness under the Kalasin Primary Educational Service Area Office 3 at the level. These were: the dimension of support for digital technology use (administration), support for teaching and learning using digital technology, support for digital technology use in measurement and evaluation, and ethics in digital technology use. These four factors collectively accounted for 90.2% of the variance in school effectiveness.

The prediction equation can be expressed as raw score and standard score equations as follows:

Raw Score Equation

Y = -0.147 + 0.640(X₄) + 0.297(X₂) + 0.079**(X₅) - 0.138**(X₃)

Standard Score Equation

Z_Y= 0.632(X₄) + 0.343(X₂) + 0.070**(X₅) - 0.111**(X₃)

Conclusion: The study concludes that the overall digital leadership of school administrators under the Kalasin Primary Educational Service Area Office 3 is at a high level, particularly in the dimension of support for digital technology use (administration). However, the dimension of support for technology use in measurement and evaluation received the lowest mean score and should be further developed. Furthermore, school administrators' digital leadership is statistically significantly correlated with school effectiveness at the level and can predict up to 90.2% of school effectiveness, particularly across the four key dimensions: digital technology use in administration, teaching and learning, evaluation, and technology ethics.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2542. บริษัท สยามสปอร์ต ซินดิเคท จำกัด.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). ตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. เพลิน สตูดิโอ.

กันตชาติ กุดนอก. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. วิทยานิพนธ์ มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

จารุนันท์ ผิวผาง. (2564). ภาวะผู้นํายุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในการบริหารจัดการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนมเขต 2. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(39), 96–108.

จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารโรงเรียนมืออาชีพ. ศิริธรรมออฟเซ็ท.

จิรพล สังข์โพธิ์. (2560). ภาวะผู้นำในการบริหารยุคดิจิทัล: องค์การไอทีและองค์การที่เกี่ยวข้องกับไอทีในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ชัยศักดิ์ ศุกระกาญจน์. (2562). ภาวะผู้นําของผู้บริหารองค์การในยุค Thailand 4.0. สืบค้นเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2564, จาก https://spark.adobe.com/page/YlGxuPO3qkdtE/

ณัฐวุฒิ พงศ์สิริ. (2560). ผู้นำที่เรียกว่า Digital Leader ในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล. HR Society Magazine, 15(172), 20–23.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2557). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ. พิมพ์ครั้งที่ 9. บจก. บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวิริยาสาส์น.

ปกรณ์ ลี้สกุล. (2561). Leadership in digital era: ภาวะผู้นำในโลกดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 6 พฤศจิกายน 2567, จาก https://today.line.me/th/pc/article/Leadership+in+Digital+Era

โรจนศักดิ์ อินทนง. (2566). ภาวะผู้นำของผู้บริหารในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

วาสนา พลชาย และ ละดา ดอนหงษา. (2563). ภาวะผู้นำทางดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของข้าราชการครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 1. มหาวิทยาลัยพิชญบัณฑิต.

วิมาลย์ ลีทอง. (2563). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดสกลนคร. วิทยานิพนธ์ ค.ม., มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน. (2561). รายงานการพัฒนาข้าราชการพลเรือนเพื่อรองรับยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3. (2566). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี พ.ศ. 2566. กาฬสินธุ์: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). มาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อการประกันคุณภาพภายในของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). นวัตกรรมการบริหารจัดการสถานศึกษาในประเทศไทยและประเทศที่คัดสรรเพื่อพัฒนาผู้เรียนสู่ศตวรรษที่ 21. สกศ.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2558). ภาวะผู้นําทางเทคโนโลยี: การนําเทคโนโลยีสู่ห้องเรียนและโรงเรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุชญา โกมลวานิช. (2562). องค์ประกอบของภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม., มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Ministry of Information and Communication Technology. (2016). 3 year digital government master plan 2016-2018. https://www.dga.or.th/wp-content/uploads/2023/07/Digital-Government-Development-Plan-2016-2018-Eng-Version.pdf

Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper & Row.