แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร

Tanachon  Kudhom; Chayakan  Ruangsuwan; Kritkanok  Duangchatom

doi:10.60027/iarj.2026.e292448

Authors

Tanachon Kudhom Rajabhat Maha Sarakham University, Thailand https://orcid.org/0009-0009-5557-358X
Chayakan Ruangsuwan Rajabhat Maha Sarakham University, Thailand https://orcid.org/0000-0002-5265-401X
Kritkanok Duangchatom Rajabhat Maha Sarakham University, Thailand https://orcid.org/0009-0007-3540-0783

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e292448

Keywords:

Development Guidelines, Innovative Leadership, School Administrators

Abstract

Background and Objectives: The term “innovation” is a concept that arises from the use of knowledge, and continuous innovation is important, making the innovative leadership of school administrators, teacher research, and educational research in this research for education. 1) Components and indicators of innovative leadership of school administrators. 2) Current situation, desired situation, and necessary innovative leadership of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office, Sisaket, Yasothon, and 3) Guidelines for developing innovative leadership of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office, Sisaket, Yasothon.

Methodology: The research design used a mixed-methods research process, divided into 3 phases. The sample group used in the research was 351 people, using stratified sampling. The research instruments used were interviews, questionnaires, suitability assessment forms, and data analysis using statistics, including percentage, mean, standard deviation, content analysis, and modified priority needs index (PNI _modified).

Results: 1) There are 5 components, totaling 23 indicators. 2) The current condition is at a moderate level overall. The desired condition is at the highest level overall. Modified priority needs index, PNI_modified is between 0.31 - 0.68, and 3) Guidelines for developing innovative leadership of school administrators under the Secondary Educational Service Area Office, Sisaket, Yasothon, consist of 5 parts. The results of the evaluation of the suitability and feasibility of the development guidelines were at the highest level (\bar{x} = 4.92, S.D. = 0.07)

Conclusion: The suitability of the components and indicators was found to be at the highest level. (\bar{x} = 4.64, S.D. = 0.06). Development requires the cooperation of personnel in educational institutions; the current overall condition is at a moderate level. (\bar{x} = 3.40, S.D. = 0.33). Leaders must have a clear vision and goals for organizational development. The overall desired condition is at the highest level. (\bar{x} = 4.84, S.D. = 0.04). School administrators can motivate teachers and staff to dare to change and develop innovative leadership approaches. 5 areas are considered most appropriate and feasible. (\bar{x} = 4.92, S.D. = 0.07). This development approach can be applied and implemented concretely to further create innovations based on the changes in the current world.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). การปฏิรูปการศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. กระทรวงศึกษาธิการ.

จารุวรรณ เมืองเจริญ, & ประสพชัย พสุนนท์. (2562). การสร้างสรรค์นวัตกรรมกระบวนการทำงานที่มีต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานพนักงานในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 6(2), 73–88.

ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2553). นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ฐิตินันท์ นันทะศรี. (2563). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 17(79), 11–20.

ถวัลย์ มาศจรัส, & วรรณภา มังบู่แว่น. (2555). นวัตกรรมการศึกษา ชุดแผนการจัดกิจกรรมการใช้หนังสือสำหรับเด็กปฐมวัย (อนุบาล) (พิมพ์ครั้งที่ 2). ธารอักษร.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

พยุต วุฒิรงค์. (2557). การจัดการนวัตกรรม. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พรพิมล อินทรรักษา, และคณะ. (2564). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 6(3), 115–129.

ไพศาล วรคำ. (2559). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 8). ตักสิลาการพิมพ์.

ศศิมา สุขสว่าง. (2562). การพัฒนานวัตกรรมโดยใช้ Design Thinking. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2568, จาก www.hcd-innovation.teachable.com/courses/author/290247

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาศรีสะเกษ ยโสธร. (2566, 20 ธันวาคม). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2566–2570. https://www.secondarysskyst.go.th/

สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2566). รายงานประจำปี 2566. https://www.onesqa.or.th/upload/download/202409271519218.pdf

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. พริกหวานกราฟฟิค.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุวรรณี คำมั่น, และคณะ. (2562). ทุนทางสังคมกับการพัฒนาทุนมนุษย์. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

อรชร ปราจันทร์, & สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาทักษะการคิดเชิงนวัตกรรมของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 12(1), 156–169.

อรอนงค์ โรจน์วัฒนบูลย์. (2553). การพัฒนาตัวแบบผู้นำเชิงนวัตกรรม (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, สาขารัฐประศาสนศาสตร์, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์).

อาภรณ์ ภู่วิทยพนธุ์. (2559). การพัฒนา Core competency: บนแนวคิด 70:20:10 [Core competency development program on 70:20:10 learning model]. เอช อาร์ เซ็นเตอร์.

Branstrom, R. (2012). Individual, group and community risk and protective factors for alcohol and drug use among Swedish adolescents [Electronic version]. European Journal of Public Health, 18(1), 12–18.

Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row.

Fullan, M. (2013). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press.

George. (2012). Innovation for inclusive growth: Towards a theoretical framework and a research agenda. Journal of Management Studies, 49(4), 661–683.

Gliddon, D. G. (2006). Forecasting a competency model for innovation leaders using a modified Delphi technique (Doctoral dissertation, The Pennsylvania State University).

Higgins, J. M. (1995). Innovate or evaporate: Test & improve your organization’s IQ – Its innovation quotient. New Management Publishing Company.

Johnson, S. J., & Blackman, D. (2018). The 70:20:10 framework and the transfer of learning. Human Resource Development Quarterly, 29(3), 383–402. https://doi.org/10.1002/hrdq.21330

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308

Maslow, A. (1970). Motivation and personality (2nd ed.). Harper & Row.

Rogers, E. M. (1962). Diffusion of innovations. Free Press.

Weberg, D. (2013). Innovation leadership behaviors: Starting the complexity journey. Jones & Bartlett Learning.

Wooi, S. C. (2013). The moderating effect of long-term orientation on the timing and types of rewards. Managing Service Quality: An International Journal, 23(3), 225–244.