ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพในสถานศึกษาสังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงธนใต้

Tawita  Nato; Patomporn  Indrangkura Na Ayudthya; Wichian  Intarasompun

doi:10.60027/iarj.2026.e290431

Authors

Tawita Nato Thonburi University, Thailand https://orcid.org/0009-0001-5584-7431
Patomporn Indrangkura Na Ayudthya Thonburi University, Thailand https://orcid.org/0009-0009-0860-2149
Wichian Intarasompun Bansomdejchaopraya Rajabhat University, Thailand https://orcid.org/0009-0004-7527-3748

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e290431

Keywords:

Academic Leadership, Professional Learning Community, Bangkok Metropolitan Schools, Krung Thon Tai Group

Abstract

Background and Aims: This research aimed to: (1) investigate the level of academic leadership among school administrators under the Bangkok Metropolitan Administration (BMA), Krung Thon Tai Group; (2) assess the level of professional learning community development in these schools; and (3) examine how academic leadership influences the development of professional learning communities in schools under the BMA’s Krung Thon Tai Group.

Methodology: The sample group consisted of 353 school administrators and teachers from 70 schools during the academic year 2024. The research instrument was a questionnaire. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and stepwise multiple regression analysis.

Results: The results showed that: (1) The overall level of academic leadership was rated the highest. Among the specific aspects, the highest mean score was for supervision and facilitation of instructional reflection, followed by setting indicators and setting indicators, shared goals, and mutual understanding, while the lowest was for whole-school teacher professional development. (2) The overall professional learning community implementation level was at the highest level. The aspect with the highest score was collegiality, followed by organizational culture transformation, with shared vision rated the lowest. (3) The academic leadership dimensions that significantly influenced the development of professional learning communities were supervision and facilitation of instructional reflection (X₃) and setting indicators, shared goals, and mutual understanding (X₂), with statistical significance at the .01 level. Higher than the assumptions made.

Conclusion: The variables with the highest influence on the prediction in order from most to least are: monitoring and providing reflection on the teaching and learning process (X₃), setting common goals and creating understanding with goals (X₂) in schools under the Bangkok Metropolitan Administration, Thonburi South Group, all factors can be predicted together to predict the variable of being a professional learning community by 69.20 percent.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). คู่มือการอบรมคณะกรรมการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC (Professional Learning Community) ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพสู่สถานศึกษาระดับสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. สำนักพัฒนาครูและบุคลากรการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

กลุ่มแผนงานและสารสนเทศส่วนนโยบายและแผนการศึกษา สำนักงานยุทธศาสตร์การศึกษา. (2566). รายงานสถิติการศึกษา ปีการศึกษา 2566 โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร.

ชนะการ เลี้ยงอำนวย. (2566). แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนศรีวิชัยวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครปฐม (การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ไชยา ภาวะบุตร. (2560). การบริหารจัดการสถานศึกษาเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: เอมพันธ์.

ธาดา วิกัยวราภรณ์. (2567). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดกรุงเทพมหานคร กลุ่มกรุงธนเหนือ. Journal of Modern Learning Development, 8(7), 98–114.

ธิดารัตน์ ศรีวารีรัตน์. (2567). วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสมุทรสาคร สมุทรสงคราม. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 15(2), 41–53.

ธีรพงศ์ ใจซื่อ. (2564). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนกับการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียน ศูนย์เครือข่ายห้วยไคร้ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2 (การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง). มหาวิทยาลัยพะเยา. https://updc.up.ac.th

วัชรพร แสงสว่าง. (2563). การพัฒนาแนวทางการส่งเสริมชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายโสธร เขต 2 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต).

สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร. (2564). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานกรุงเทพมหานคร ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2564–2569. กรุงเทพมหานคร: สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). คู่มือการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือการขับเคลื่อนการพัฒนาคุณภาพการศึกษาโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน (SBM). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สำนักพัฒนาครูและบุคลากรการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). คู่มือการอบรมคณะกรรมการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC (Professional Learning Community) ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพสู่สถานศึกษาระดับสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สุพรรณี บุญหนัก. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารกับการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2 (วิทยานิพนธ์). มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย วิทยาเขตศรีล้านช้าง. http://www.repository

อัญชัญ อันชัยศรี. (2565). เพิ่มโอกาส สร้างงาน หยุด เด็ก-เยาวชน กระทำผิดซ้ำ. สืบค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2568, จาก https://shorturl.asia/3TV40

Alig-Mielcarek, J. M., & Hoy, W. K. (2005). A theoretical and empirical analysis of the nature, meaning and influence of instructional leadership. The Ohio State University.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. Harper & Row.