ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้ประกอบการที่ส่งผลต่อความสำเร็จของธุรกิจ Startup ในจังหวัดนครราชสีมา

Jintawee Raidee; Kamonthip  Parichatnon; Surakiat  Parichatnon

doi:10.60027/iarj.2026.e289530

Authors

Jintawee Raidee Rajamangala University of Technology Isan, Surin Campus, Thailand https://orcid.org/0009-0006-4374-0326
Kamonthip Parichatnon Rajamangala University of Technology Isan, Surin Campus, Thailand https://orcid.org/0000-0001-6874-4602
Surakiat Parichatnon Rajamangala University of Technology Isan, Surin Campus, Thailand https://orcid.org/0009-0002-3606-2302

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289530

Keywords:

Entrepreneurial Leadership, Business Success, Startup Business

Abstract

Background and Aims: The research on entrepreneurial leadership affecting the success factors of startup businesses in Nakhon Ratchasima province aims to assess the level of entrepreneurial leadership among startup entrepreneurs in Nakhon Ratchasima, to determine the level of success achieved by these startup businesses, and to analyze the impact of entrepreneurial leadership on startup business success in the province.

Methodology: This research utilized a survey approach. Data were collected using a structured questionnaire based on a five-point rating scale to evaluate entrepreneurial leadership. The sample consisted of 330 startup entrepreneurs in Nakhon Ratchasima Province. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and multiple regression analysis.

Results: This research indicated that the overall level of entrepreneurial leadership among startup entrepreneurs was high (\bar{x}= 4.38, S.D. = 0.315), the overall level of business success among startups was also high (\bar{x}= 4.11, S.D. = 0.457), and entrepreneurial leadership, particularly in the dimensions of idealized influence and clear vision articulation, had a statistically significant effect on startup success at the 0.01 level, with an R² of 0.207.

Conclusion: The findings indicate that both entrepreneurial leadership and business success among startup entrepreneurs in Nakhon Ratchasima are at high levels. Furthermore, entrepreneurial leadership significantly influences business success, especially through idealized influence and clear vision articulation, accounting for 20.70% of the variance (R² = 0.207) at the 0.01 significance level.

References

กฤษยา มะแอ และ กฤษณา ฝังใจ. (2561). ปัจจัยสู่ความสำเร็จของวิสาหกิจเริ่มต้น (สตาร์ทอัพ) ในประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 28(2), 148 – 153.

ก้องภพ ขันติพงศ์พันธุ์. (2561). อิทธิพลของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและองค์การแห่งความยั่งยืนต่อพฤติกรรมการสร้างสรรค์นวัตกรรม: กรณีศึกษาพนักงานของบริษัทในกลุ่มสมบูรณ์. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(3), 45–57.

กัลยา วานิชย์บัญชา. (2554). การวิเคราะห์สถิติขั้นสูงด้วย SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: ธรรมสาร.

คณิศร อุ่นแสงจันทร์. (2564). คุณลักษณะของผู้ประกอบการและกลยุทธ์ที่มีผลต่อความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 7(1), 618–629.

ปกรณ์ อุดมธนะสารสกุล. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงเปลี่ยนแปลง การจัดการวิกฤต และปัจจัยด้านชื่อเสียงขององค์กรธนาคารพาณิชย์ไทยในช่วงการระบาดของ COVID-19. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, 43(2), 1–19.

พรชนก นาคนิล และ ณกมล จันทร์สม. (2566). พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในด้านการผลิตของจังหวัดปทุมธานี. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 10(2), 256–268.

พัชรา วาณิชวศิน. (2560). การพัฒนาภาวะผู้นำ: จากทฤษฎีสู่แนวปฏิบัติที่ดีและกรณีศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ปัญญาชน.

มหาธีรานนท์ และคณะ. (2561). วิเคราะห์ปัจจัยแห่งความสำเร็จของธุรกิจสตาร์ทอัพรีไฟแนนซ์แห่งหนึ่ง. คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี.

สำนักงานพาณิชย์จังหวัดนครราชสีมา. (2567). รายงานภาวะเศรษฐกิจการคลังจังหวัดนครราชสีมา ประจำปี 2567. สืบค้นเมื่อ 2 มีนาคม 2568, จาก https://www.cgd.go.th/cs/nma/nma

สำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม. (2563). กฎกระทรวงกำหนดลักษณะของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม พ.ศ. 2562. สืบค้นจาก https://www.sme.go.th

Bass, B. M. (1997). Does the transactional–transformational leadership paradigm transcend organizational and national boundaries? American Psychologist, 52(2), 130–139. https://doi.org/10.1037/0003-066X.52.2.130

Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Sage Publications.

Burns, J. M. (1978). Leadership. Harper & Row.

Dorfman, P. W., Howell, J. P., Hibino, S., Lee, J. K., Tate, U., & Bautista, A. (1997). Leadership in Western and Asian countries: Commonalities and differences in effective leadership processes across cultures. The Leadership Quarterly, 8(3), 233–274.

Gomes, G., Seman, L. O., Berndt, A. C., & Bogoni, N. (2022). The role of entrepreneurial orientation, organizational learning capability and service innovation in organizational performance. Revista de Gestão, 29(1), 39–54.

Judge, T. A., & Piccolo, R. F. (2004). Transformational and transactional leadership: A meta-analytic test of their relative validity. Journal of Applied Psychology, 89(5), 755–768. https://doi.org/10.1037/0021-9010.89.5.755

Podsakoff, P. M., MacKenzie, S. B., Moorman, R. H., & Fetter, R. (1990). Transformational leader behaviors and their effects on followers’ trust in leader, satisfaction, and organizational citizenship behaviors. The Leadership Quarterly, 1(2), 107–142.

Soares, M. D. C., & Perin, M. G. (2020). Entrepreneurial orientation and firm performance: An updated meta-analysis. RAUSP Management Journal, 55(2), 143–159.

Song, W., Ma, X., & Yu, H. (2019). Entrepreneurial orientation, interaction orientation, and innovation performance: A model of moderated mediation. SAGE Open, 9(4), 1–13.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.