พฤติกรรมการใช้กิจกรรมพลศึกษาของนักศึกษาวิทยาลัยอาชีวศึกษา พระนครศรีอยุธยาในยุคสื่อสังคมออนไลน์

Nattapat  Watcharapattanakul; Prakit  Hongsaenyatham

doi:10.60027/iarj.2026.e289253

Authors

Nattapat Watcharapattanakul Bangkokthonburi University, Thailand https://orcid.org/0009-0003-4385-6319
Prakit Hongsaenyatham Bangkokthonburi University, Thailand https://orcid.org/0009-0009-2196-0258

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e289253

Keywords:

Behavior, Physical Education Activities, Vocational Education, Social Media

Abstract

Background and Aims: Physical education activities play an important role in developing individuals to become more complete human beings. They can enhance physical, mental, emotional, and social aspects, especially in an era dominated by social media, which influences students' health behaviors. The objectives of this research were to 1) study the behavior of using physical education activities of students of Ayutthaya Vocational College in the era of social media, and 2) compare the behavior of students of Ayutthaya Vocational College of Physical Education in the era of social media classification by level of education.

Methodology: This research is a quantitative study. The population research was students at the level of Professional and Higher Professional Diploma in Ayutthaya Vocational College. The 478 samples were from 297 Professional Diploma and 181 Higher Professional Diploma students by multi-stage sampling; cluster sampling by using the level as a random unit, and simple sampling. The research tool was a questionnaire on the behavior of using physical education activities of students of Ayutthaya Vocational College in the era of social media. The whole questionnaire's reliability is 0.975. The statistics for data analysis were frequency, percentage, mean, standard deviation, and t-test.

Results: The research results found that (1) The overall physical education activity behavior of students was at a high level. The level of physical education activity behavior in all 5 dimensions was at a high level. (2) The results of the comparison of physical education activity usage behavior of the students of Ayutthaya Vocational College in the era of social media, overall, and the behavior of usage of physical education activities in 2 other aspects, namely, recreational activities and miscellaneous games, rhythmic activities, and dancing were significantly different at a statistical level of .05.

Conclusion: The behavior of using physical education activities among students in Ayutthaya Vocational College is overall high in all 5 areas. However, when considering the differences based on educational levels, they differ both in recreational activities and miscellaneous games, as well as rhythmic activities and dancing. Students at both levels exhibit different behaviors, which may be due to interests according to age and experiences that vary depending on the duration of their studies.

References

จีรวัฒน์ วงศ์ชมพู. (2562). ผลการจัดการเรียนรู้พลศึกษาโดยใช้เทคนิคการเรียนแบบร่วมมือที่มีต่อทักษะกีฬาแฮนด์บอลและการทำงานเป็นทีมของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ณัฐภัทร์ ไชยจักร, ขจร ตรีโสภณากร, & พรเทพ ลี่ทองอิน. (2562). รูปแบบการส่งเสริมการออกกำลังกายของนักเรียนนักศึกษาวิทยาลัยอาชีวศึกษาลำปาง. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 18(1), 113–125.

ณิชกุล เสนาวงษ์. (2564). การศึกษาพฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของคนเจนเนอเรชั่นแซดในยุค New Normal ในกรุงเทพมหานคร (การค้นคว้าอิสระระดับมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสยาม.

ธนายุทธ จิตรหาญ. (2558). ผลของการจัดกิจกรรมพลศึกษาโดยใช้กีฬาลาครอสที่มีต่อสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับทักษะและความมีน้ำใจนักกีฬาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (วิทยานิพนธ์ ค.ม.). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2560). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

มณิฐา นิตยสุข. (2563). ผลของการจัดการเรียนรู้วิชาพลศึกษาโดยใช้เกมนำไปสู่กีฬาที่มีต่อสมรรถภาพกลไกของนักเรียนประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มาฮามะ มะดิเย๊าะ. (2565). การจัดกิจกรรมพลศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 2 (การค้นคว้าอิสระ). มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

เมธาพันธ์ ประยงค์พันธ์, & สิริชัย ดีเลิศ. (2563). ผลกระทบของภัยคุกคามทางโลกออนไลน์ที่ส่งผลต่อผู้ใช้สื่อสังคมออนไลน์. คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วันวิสา ป้อมประสิทธิ์. (2561). ผลการใช้กิจกรรมพลศึกษาตามแนวคิดการกำกับตนเองเพื่อลดพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2556). เป้าหมายของการจัดกิจกรรมทางกายในสถานศึกษาให้สอดคล้องกับหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และนันทนาการ, 39(1), 16–39.

วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2558). การพัฒนาหลักสูตรกิจกรรมทางกายสำหรับนักเรียนในประเทศไทย (รายงานการวิจัย). สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.

โสรัตน์ มงคลมะไฟ. (2566). การใช้สื่อสังคมออนไลน์มีผลต่อความสัมพันธ์กับสังคมของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ วิทยาเขตวังไกลกังวล. วารสารบริหารและการจัดการนวัตกรรม, 11(2), 25–36.

Platon, S., & Deuze, M. (2003). Indymedia journalism: A radical way of making, selecting and sharing news. Journalism: Theory, Practice, Criticism, 4(3), 336–355.

Similarweb. (2024). Thailand Top Websites Ranking. Retrieved from https://www.similarweb.com/top-websites/thailand/

Skoler, M. (2009). Why the News Media Became Irrelevant—And How Social Media Can Help. Nieman Reports, Fall, 38–40. Retrieved from http://www.nieman.harvard.edu/assets/pdf/Nieman%20Reports/backissues/Fall2009.pdf