Personnel Management by School Administrators in the Group of Educational Institutions under the Office of Special Education Administration, Group 8

Wichuda  Janrattana; Monta  Jumpaluang

doi:10.60027/iarj.2026.e288861

Authors

Wichuda Janrattana Hatyai University, Thailand https://orcid.org/0009-0000-3597-9202
Monta Jumpaluang Hatyai University, Thailand https://orcid.org/0000-0002-6912-4138

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e288861

Keywords:

Personnel Management, Educational Administrator

Abstract

Background and Aims: This research aims 1) to examine the personnel management practices of school administrators in Group 8 of the educational institutions under the Office of Special Education Administration, as perceived by teachers. 2) To compare the personnel management practices of school administrators in Group 8 of the educational institutions under the Office of Special Education Administration, based on teachers’ perceptions, categorized by gender, age, administrative experience, and type of school.

Methodology: The sample group consisted of 285 teachers from educational institutions under the Office of Special Education Administration, Group 8, in the academic year 2024. The sample size was determined using Krejcie and Morgan's table, and simple random sampling was employed through a non-replacement lottery method. The statistics used were frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and F-test.

Results: The research results found that 1) The personnel management of school administrators in Group 8 of the educational institutions under the Office of Special Education Administration was found to be at a high level in all aspects. 2) When classified by gender, the overall personnel management showed statistically significant differences at the .01 level. However, when considering each aspect individually, it was found that male and female teachers had no significant difference in their opinions regarding the personnel development aspect. When classified by age, the overall personnel management practices of administrators in Group 8 showed statistically significant differences at the .01 level. When classified by administrative experience, overall personnel management practices also differed. In particular, the recruitment and appointment aspect showed a statistically significant difference at the .01 level. When classified by the type of institution, the overall personnel management of school administrators in Group 8 showed statistically significant differences at the .01 level.

Conclusion: The study found that the personnel management of school administrators in Group 8 of the institutions under the Office of Special Education Administration was rated at a high level across all areas, reflecting effective human resource management. Nevertheless, the findings indicated statistically significant differences in personnel management practices when analyzed by personal factors in several dimensions.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2546). แผนการศึกษาแห่งชาติ ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2545–2559. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). มาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

กลุ่มงานสารสนเทศ. (2566). รายงานผลการดำเนินงานของกลุ่มงานสารสนเทศ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

กลุ่มสถานศึกษา สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ กลุ่ม 8. (2565). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี 2565. กลุ่มสถานศึกษา สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ กลุ่ม 8

ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2564). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.

ไตรรงค์ จันทะบาล. (2563). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการคิด. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.

ธนพลอยสิริ สิริบรรสพ, ปรียาพร วงศ์อนุตร วิโรจน์, & อธิพงษ์ เพชรสุทธิ์. (2565). รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่เน้นสมรรถนะ. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน, 25(2), 145–160.

นิเลาะ นิเฮง. (2561). การส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยกิจกรรมฐานสมรรถนะ. ปัตตานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

พัฒนกูล สุขสานติ์. (2564). การจัดการเรียนรู้แบบ Active Learning เพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์. กรุงเทพฯ: ภูมิบัณฑิต.

พิชญ์สินี มะโน. (2565). ผลของการใช้เกมเป็นฐานในการเรียนรู้ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่.

ภรทิพย์ ฉิมพาลี, ธีรังกูร วรบำรุงกุล, & เริงวิชญ์ นิลโคตร. (2566). ผลของการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์, 41(1), 77–90.

มาคอเซาะ สาแล. (2565). การใช้เทคนิค KWL เพื่อพัฒนาความเข้าใจในการอ่าน. มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์.

มูนาตียา วาบา. (2560). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะที่พึงประสงค์. มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.

ยามีละห์ สาและ. (2562). การเรียนรู้แบบกลุ่มร่วมมือเพื่อพัฒนาทักษะการคิด. มหาวิทยาลัยทักษิณ.

วิภาดา สารัมย์. (2562). ผลของการใช้แบบฝึกเสริมสร้างทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ. สถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.

วิไลลักษณ์ สีดา. (2562). การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ด้วยการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

แวสือมาน หามะ. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบโครงงานบูรณาการเพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. วิทยาลัยเทคนิคยะลา.

ศศิวิมล คนเสงี่ยม, & พิมลพรรณ เพชรสมบัติ. (2563). การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อผลสัมฤทธิ์และเจตคติ. วารสารครุศาสตร์, 32(3), 112–124.

ศิริรัตน์ มกรพฤกษ์. (2559). การส่งเสริมการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สัมมา รธนิธย์. (2560). แนวทางการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. สถาบันพัฒนาครู.

สายพิณ เจียมสวัสดิ์. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้สถานการณ์จริง. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). คู่มือการจัดกิจกรรมการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สพฐ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). การปฏิรูปการศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: สกศ.

สีวรรณ์ ไชยกุล. (2562). รูปแบบการเรียนรู้เชิงรุกที่ส่งผลต่อทักษะการคิด. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

สุชาดา คำพิทูรณ์. (2565). ผลของการจัดกิจกรรมแบบโครงงานที่มีต่อผลสัมฤทธิ์. วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี.

อำนวย มีราคา, ชาญวิทย์ หนุนอุดม, & ชื่นนภา ชูใจ. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้โดยใช้โครงงานฐานอาชีพ. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา, 18(1), 55–72.

Best, J. W. (1977). Research in education (3rd ed.). Prentice-Hall.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychological testing (5th ed.). HarperCollins.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1978). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.