Digital Leadership of Educational Administrators under the Provincial Office of Learning Promotion, Chaiyaphum

Somrutai  Pongchamnong; Wasin  Sonpo; Pradit  Chatcharatkoon

doi:10.60027/iarj.2026.e288461

Authors

Somrutai Pongchamnong Nakhonratchasima College, Thailand https://orcid.org/0009-0009-8940-9649
Wasin Sonpo Nakhonratchasima College, Thailand https://orcid.org/0009-0005-0650-9427
Pradit Chatcharatkoon Nakhonratchasima College, Thailand https://orcid.org/0009-0008-8054-234X

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e288461

Keywords:

Leadership, Digital Leadership, School Administrators

Abstract

Background and Aims: The evolution of digital technology has been continuously and rapidly advancing at an exponential rate, significantly influencing the way people live and leading to notable changes in societal lifestyles. Today, many countries around the world are leveraging digital technology to drive national development. Therefore, leaders and administrators must be capable of managing and developing ideas that benefit society and the greater good. The objectives of this research were to study and compare the levels of personnel’s opinions toward the digital leadership of school administrators under the Office of Learning Promotion, Chaiyaphum Province, classified by educational level and work experience. Additionally, the study aimed to explore guidelines for developing the digital leadership of school administrators under the Office of Learning Promotion, Chaiyaphum Province.

Methodology: The sample group consisted of 217 school administrators and teachers under the Office of Learning Promotion, Chaiyaphum Province. The sample size was determined using Krejcie and Morgan's sampling table and selected through stratified random sampling. The research instruments included a 5-point Likert scale questionnaire and a semi-structured interview. The Index of Item-Objective Congruence (IOC) ranged from 0.80 to 1.00, and the reliability coefficient was 0.89. Data analysis was conducted using frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, F-test, and Scheffé’s method for pairwise comparison.

Results: Research Findings: 1. The digital leadership of school administrators under the Office of Learning Promotion, Chaiyaphum Province, was found to be at a high level overall. 2. When categorized by educational level, the overall digital leadership of school administrators showed statistically significant differences at the 0.05 level. However, there were no significant differences in the aspects of digital vision, digital learning culture, and digital citizenship. 3. When categorized by work experience, there were no significant differences in digital leadership overall or any individual aspects. 4. Guidelines for developing digital leadership among school administrators under the Office of Learning Promotion, Chaiyaphum Province, were identified as follows: (1) Digital Vision: Administrators must adapt to change and collaborate with teachers and staff to create a shared digital vision. (2) Digital Learning Culture: There should be continuous promotion of a digital learning culture within schools and the consistent use of technology in operations. (3) Digital Communication: Administrators should utilize technology to build a positive organizational image and promote communication through digital media. (4) Digital Literacy: Administrators should lead in the integration of technology in education and support staff in their professional development related to educational technology. (5) Digital Citizenship: Administrators should possess knowledge of relevant legal aspects and promote legal understanding of technology among staff and students.

Conclusion: Developing digital leadership among school administrators involves adapting to change and collaboratively creating a digital vision with teachers and staff. It promotes a digital learning culture, utilizes technology in operations, communicates through digital media, and builds a positive organizational image. Administrators should be technology leaders, support staff in their professional development, and promote understanding of technology-related laws among everyone in the educational institution.

References

กรมส่งเสริมการเรียนรู้. (2565). การจัดการศึกษา. กรุงเทพฯ : กรมส่งเสริมการเรียนรู้.

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2561). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมระยะ 3 ปี (พ.ศ. 2559- 2561). กรุงเทพฯ: สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (ดีป้า) กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจ และสังคม.

ณัฏฐณิชา พรปทุมชัยกิจ. (2564). ภาวะผู้นํายุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ศรีสะเกษ ยโสธร. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 15(2), 50-64.

ณัฏฐิตา สงค์แก้ว. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. วารสารสมาคมนักวิจัย, 27(3), 49-64.

ธิดารัตน์ พุฒศิริ. (2567). ภาวะผู้นำด้านเทคโนโลยีดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โรงเรียนมัธยมศึกษาในอำเภอบางพลี สังกัดสำนักงานการศึกษามัธยมศึกษาสมุทรปราการ. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์แห่งรัตนโกสินทร์, 6(2), 81-96.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.

บุญส่ง กรุงชาลี. (2561). ทักษะการบริหารในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

พรประสงค์ ปริญาวรเมธี. (2566). การพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลตามแนวพุทธของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 10(2), 24 -54.

พิชญ์พิมล สุนทะวงศ์. (2565). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

วริศรา บุญธรรม. (2560). การศึกษาทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัด ระยอง จันทบุรี และตราด. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

ศิริพงษ์ กลั่นไพฑูรย์. (2564). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สริษา คำหนัก. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลกับการส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีในการจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 1. วารสารมณีเชษฐาราม, 7(2), 35-47 .

สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ. (2567). แผนปฏิบัติการ ประจำปี 2567. ชัยภูมิ : สำนักงานส่งเสริมการเรียนรู้ประจำจังหวัดชัยภูมิ.

สิรินาฎ ภารพักตร์ และธนาศักดิ์ ศิริปุณยนันท์. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(2), 39–52.

สุนทร จันทร์เปล่ง. (2566). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 17(3), 113 – 132.

เสกสิทธิ์ สนสมบัติ. (2565). ภาวะผู้นำเชิงเทคโนโลยีของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบทบาทครูยุคดิจิทัลในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

House, R. J. (1971). A Path Goal Theory of Leader Effectiveness. Administrative Science Quarterly, 16, 321-339.

Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.