การพัฒนาแบบวัดสมรรถนะทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นปีที่ 1

Fajira  Piyasinee; Krittayakan   Topithak

doi:10.60027/iarj.2025.288365

Authors

Fajira Piyasinee Faculty of Education, Naresuan University, Thailand https://orcid.org/0009-0005-8832-0635
Krittayakan Topithak Faculty of Education, Naresuan University, Thailand https://orcid.org/0000-0002-1849-9554

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.288365

Keywords:

Development, Quality of Competency Measurement, Mathematical Competency

Abstract

Background and Aims: Assessing students’ mathematical competencies is essential for understanding learning outcomes and guiding effective instructional planning. This study aimed to (1) develop and validate a mathematics competency assessment tool, and (2) establish local norms for first-year vocational certificate students.

Methodology: The sample comprised 451 first-year vocational certificate students from six colleges in Phitsanulok Province, selected through cluster random sampling based on Krejcie and Morgan’s table. The assessment consisted of 20 open-ended items across three domains: problem-solving and reasoning, mathematical application, and interpretation and evaluation. The tool was evaluated for content validity, item difficulty, discrimination, and internal consistency.

Results: (1) The mathematical competency assessment instrument demonstrated high quality, with content validity ranging from 0.67 to 1.00 and item difficulty values ranging from 0.56 to 0.87. (2) The item discrimination indices ranged from 0.07 to 0.80, and the reliability coefficient was 0.952. (3) The average scores based on the local norms assessment ranged from 34 to 74 points.

Conclusion: The developed assessment tool is suitable for evaluating mathematical competencies in vocational education. It supports instructional design, competency-based learning, and readiness assessment for fieldwork and vocational training programs.

References

กิติศักดิ์ ดีพื้น. (2561). สมรรถนะทางคณิตศาสตร์ที่สอดคล้องกับนโยบายประเทศไทย 4.0 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8 (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.

เกียรติสุดา ศรีสุข. (2552). ระเบียบวิธีวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 3). เชียงใหม่: โรงพิมพ์คลองชั่ง.

พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2560). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: เฮ้าส์ ออฟ เคอร์มิสท์.

ไพศาล วรคำ. (2564). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 12). มหาสารคาม: ตักสิลาการพิมพ์.

ยุภาดี ปณะราช. (2565). สถิติเพื่อการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2544). การวัดผลการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ศิริชัย กาญจนวาสี. (2556). ทฤษฎีการทดสอบแบบดั้งเดิม (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2564). รายงานประจำปี 2564: IPST Go Digital สู่การเปลี่ยนแปลงการเรียนรู้วิถีใหม่. สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2564). เอกสารประกอบการอบรมการจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะทางคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: สสวท.

สมนึก ภัททิยธนี. (2560). การวัดผลการศึกษา. กาฬสินธุ์: ประสานการพิมพ์.

สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2562). หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ พุทธศักราช 2562. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

อัจศรา ประเสริฐสิน. (2563). เครื่องมือการวิจัยทางการศึกษาและสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Anastasi, A., & Urbina, S. (1997). Psychological testing (7th ed.). Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall.

Bloom, B. S. (Ed.). (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals. Handbook I: Cognitive domain. New York: David McKay Company.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555

Hambleton, R. K., & Rogers, H. J. (1990). Developing an assessment program for credentialing: The case of teacher certification. Educational Measurement: Issues and Practice, 9(2), 17–22. https://doi.org/10.1111/j.1745-3992.1990.tb00350.x

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308

Niss, M., & Jensen, T. H. (Eds.). (2002). Competencies, skills, and assessment. Copenhagen, Denmark: The Ministry of Education.

Nitko, A. J., & Brookhart, S. M. (2014). Educational assessment of students (7th ed.). Boston, MA: Pearson.

OECD. (2019). PISA 2018 results (Volume I): What students know and can do. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/5f07c754-en

Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49–60.