ความต้องการจำเป็นและแนวทางการจัดการศึกษาเรียนรวมสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสิงห์บุรี

Chonnikarn Chueapun; Sudarat  Sarnswang

doi:10.60027/iarj.2025.287422

Authors

Chonnikarn Chueapun Faculty of Education, Kasetsart University, Thailand https://orcid.org/0009-0004-1336-3203
Sudarat Sarnswang Faculty of Education, Kasetsart University, Thailand https://orcid.org/0009-0002-3020-2538

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.287422

Keywords:

Inclusive Education Management, SEAT Framework, The Needs

Abstract

Background and Aims: Inclusive education monitoring has shown continuous implementation, but still faces several problems such as lack of specialized personnel, insufficient budget, teachers not understanding special needs students' behaviors, and unsuitable educational facilities. This research aims to: 1) study the needs assessment of inclusive education in Sing Buri Primary Educational Service Area, and 2) study appropriate guidelines for inclusive education suitable for the local context.

Methodology: The research was conducted in two parts. Part 1 studied a sample of 59 teachers responsible for inclusive education management, using checklist questionnaires, 5-level rating scales, and interviews. Data were analyzed using frequency distribution, mean, standard deviation, and priority needs index (PNI). Part 2 studied a sample consisting of one inclusive school director, one teacher responsible for inclusive education, and one special education expert, using structured interviews with qualitative descriptive analysis.

Results: Results revealed that current conditions were rated at a high level (\bar{X} = 3.85, S.D. = 0.94), while desirable conditions were also rated high (\bar{X} = 4.29, S.D. = 0.87). The overall Priority Needs Index (PNI_modified) was 0.11. When analyzed by aspect, the student aspect (PNI_modified= 0.12) ranked highest, followed by the tools aspect (PNI_modified= 0.12), teaching and activities aspect (PNI_modified= 0.11), and environment aspect (PNI_modified= 0.11), respectively. The study proposed the following guidelines for inclusive education management: For the student aspect, promote and restore essential life skills while encouraging family and community participation to develop sustainable life skills enabling future self-reliance. For the environmental aspect, ensure accessibility and convenience for all students, create safe and friendly learning atmospheres, and promote equal participation. For teaching and learning activities, provide training on understanding special needs students' behavior and promote teacher learning communities. For the tools aspect, systematically manage budgets for inclusive education and seek support and resources from communities and external agencies.

Conclusion: Inclusive education in Sing Buri province is at a good level, but still requires development, especially in the areas of students and tools. Development guidelines include promoting students' life skills and family participation, improving environments to support learning, training teachers about special needs students, and systematically allocating budgets while seeking external support to develop effective inclusive education. Research findings can be used in policy formulation for appropriate budget and resource allocation based on identified needs, particularly for teacher development in special education and creating sustainable support systems. Parent organizations should develop effective supervision systems and establish collaborative networks among successful model schools.

References

กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2563). นักเรียนที่มีความแตกต่างและหลากหลายเรียนร่วมกันได้ในห้องเรียนเดียวกัน. Retrived from: https://www.eef.or.th/translationarticle-24-07-20/

กัญภร เอี่ยมพญา, นิวัตต์ น้อยมณี, พรทิพย์ อ้นเกษ, อภิชาติ อนุกูลเวช, และดาวประกาย ระโส. (2565). โรงเรียนขนาดเล็ก : ปัญหาที่ต้องตัดสินใจ. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 23(1), 315–329.

กิตติมา สุริยกานต์. (2564). การศึกษาพิเศษ: แนวคิดและการจัดการเรียนการสอน. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 18(1), 35–44.

จักรกฤษณ์ สิริริน. (12 สิงหาคม 2563). ชวนทำวิจัย “ความต้องการจำเป็น” ด้วยสถิติ PNI ไม่ยากอย่างที่คิด คุณก็ทำได้! (ตอนแรก). Retrived from: https://www.salika.co/2020/08/12/priority-needs-index-part-1/

ญาณวรุตม์ ติระพัฒน์, มัทนา วังถนอมศักดิ์, และวรกาญจน์ สุขสดเขียว. (2565). การจัดการเรียนรวมของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 525–540.

ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. (2562). การศึกษาพิเศษ. ศูนย์วิชาการแฮปปี้โฮม. Retrived from:http://www.happyhomeclinic.com/specialeducation.htm

บุษยากร ขอห้องกลาง และสุชาดา บุบผา. (2567). การศึกษากลยุทธ์การบริหารตามโครงสร้างซีท (SEAT Framework) “พหุกรณีศึกษาโรงเรียนต้นแบบเรียนรวม” สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 2. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 1265-1280.

เบญจา ชลธาร์นนท์. (2546). คู่มือการบริหารจัดการเรียนร่วมโดยใช้โครงสร้างซีท. กรุงเทพฯ: เพทาย การพิมพ์.

ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ. (2552, 8 มิถุนายน). เรื่อง กำหนดประเภทและหลักเกณฑ์ของคนพิการทางการศึกษา พ.ศ. 2552. ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 126 ตอนพิเศษ 80 ง, หน้า 45–47.

พลธาวิน วัชรทรธำรงค์ และศศินันท์ ศิริธาดากุลพัฒน์. (2565). การบริหารจัดการเรียนรวมโดยใช้โครงสร้างซีท (SEAT Framework) ของโรงเรียนบ้านสวนอุดมวิทยาจังหวัดชลบุรี ด้วยรูปแบบ BANSUAN @ CHON1 Model. วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 6(1), 45-52.

พิมพ์ชนก สีหา และสุภาวดี บาลี. (2564). แนวคิด และทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการสำรวจความต้องการและความคาดหวัง. การจัดการความรู้ สวนดุสิตโพล. Retrived from: https://dusitpoll.dusit.ac.th/KB/2021/594/

มารีนา ศรีวรรณยศ, ธัชทฤต เทียมธรรม, และผกามาศ นันทจีวรวัฒน์. (2563). การศึกษาสภาพ ปัญหา และแนวทางการแก้ปัญหาการจัดการเรียนรวมในโรงเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารรัชต์ภาคย์, 14(33), 1–12.

วราภรณ์ อินทรปาน, ปนิดา เนื่องพะนอม, และธันยนันท์ ทองบุญตา. (2568). ปัจจัยจูงใจในการปฏิบัติงานของข้าราชการครู สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสิงห์บุรี. วารสารสันตยาภิวัฒน์ วัดหนองนกกด, 3(1), 193–212.

ศิริมงคล ทนทอง. (2566). แนวทางการบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนรวมในโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 3 : กรณีศึกษาโรงเรียนวังวารีวนราษฎร์วัฒนา. วารสารศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา, 2(2), 96-110”

สมบูรณ์ สุรเชษฐ์ ตรรกโชติ. (2564). การเรียนรวม (Inclusive Education). Retrived from: https://www.educathai.com/knowledge/articles/443

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสิงห์บุรี. (2567). รายงานผลการดำเนินงานส่งเสริมการจัดการเรียนรวม ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สิงห์บุรี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสิงห์บุรี.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). แนวทางการจัดการเรียนรวมสำหรับสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). การติดตามและประเมินผลการจัดการศึกษาเรียนรวมสำหรับเด็กพิการและเด็กที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ (พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี: บริษัท 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.

สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2561). ชุดเอกสารศึกษาด้วยตนเอง วิชาความรู้พื้นฐานด้านการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการหรือผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ เล่มที่ 16 การจัดการศึกษาแบบเรียนรวม. กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2561). ชุดเอกสารศึกษาด้วยตนเอง วิชาความรู้พื้นฐานด้านการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการหรือผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ เล่มที่ 3 การจัดการศึกษาสำหรับคนพิการหรือผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. กระทรวงศึกษาธิการ.

สุชาดา บุบผา. (2567). กลยุทธ์การบริหารตามโครงสร้าง SEAT Framework: กรณีศึกษาโรงเรียนต้นแบบเรียนรวม. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 1265–1280.

สุภัสสรา จตุโชคอุดม, ณัฐธยาน์ เชาว์เฉลิมกุล, ชนิดา มิตรานันท์, และชีวัน เขียววิจิตร. (2565). แนวโน้มการจัดการศึกษาเรียนรวมในประเทศไทยและปัจจัยสู่ความสำเร็จ. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 11(1), 17–34.

สุรเชษฐ์ ตรรกโชติ. (2564). การเรียนรวม Inclusive education. Retrived from: https://www.educathai.com/knowledge/articles/443

สุวิมล ว่องวาณิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 3 ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Likert, R. (1967). The human organization: Its management and value. McGraw-Hill.

Opeña, M. V., & Pontilla, P. V. (2024). Teachers’ 21st-century skills and their competence on inclusive education in Opol Districts. International Journal of Multidisciplinary Research and Analysis, 7(8), 3975–3987.

UNICEF. (2017). Inclusive education: Including children with disabilities in quality learning – what needs to be done? https://www.unicef.org/eca/sites/unicef.org.eca/files/IE_summary_accessible_220917_brief.pdf

UNICEF. (2023). Children with disabilities. https://data.unicef.org/topic/child-disability/overview/