ปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จในการบริหารโครงการนานาชาติของโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ธนบุรี

Watchara   Baiyuzob; Sudarat   Sarnswang; Suchada  Nanthachai

doi:10.60027/iarj.2025.287377

Authors

Watchara Baiyuzob Faculty of Education, Kasetsart University, Thailand https://orcid.org/0009-0008-4104-6079
Sudarat Sarnswang Faculty of Education, Kasetsart University, Thailand https://orcid.org/0009-0002-3020-2538
Suchada Nanthachai Faculty of Education, Kasetsart University, Thailand https://orcid.org/0009-0007-0359-8959

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.287377

Keywords:

Success in Administration, International Program, Suankularb Wittayalai Thonburi School

Abstract

ackground and Aims: This research, titled Factors Contributing to the Success of International Program Management at Suankularb Wittayalai Thonburi School, aimed to (1) examine the level of success in international program management based on the perspectives of teachers at Suankularb Wittayalai Thonburi School, and (2) investigate the relationships between the success of program management and three key factors: school administrators, teaching staff, and school infrastructure.

Methodology: Quantitative research using a correlational method. The sample group comprised 123 government teachers and educational personnel from Suankularb Wittayalai Thonburi School. The sample size was determined using Krejcie & Morgan’s (1970) table at a significance level of 0.05. A simple random sampling method was employed to ensure representativeness. Data were collected using a 43-item questionnaire. Statistical tools used for data analysis included frequency distribution, percentage, mean, standard deviation (S.D.), and Pearson’s correlation coefficient.

Results: The results showed that the success level of international program management at Suankularb Wittayalai Thonburi School was high (Mean = 4.46, S.D. = 0.320). Among the contributing factors, school infrastructure ranked highest in mean score (Mean = 4.51, S.D. = 0.347), followed by school administrators (Mean = 4.42, S.D. = 0.383). All three factors—administrators, teaching staff, and school infrastructure—had statistically significant positive correlations with the success of international program management at the 0.01 level. The factor most strongly correlated with success was teaching staff (correlation coefficient = 0.924, Mean = 4.45), while the factor with the lowest correlation was school administrators (correlation coefficient = 0.866, Mean = 4.46).

Conclusion: The findings indicate that the success of international program management at Suankularb Wittayalai Thonburi School is at a high level. The most critical contributing factor is school infrastructure, reflecting strong resource readiness. This is followed by the role of school administrators in strategic policy formulation and leadership, and the teaching staff, whose involvement shows a very high correlation with program success. These results highlight the importance of integrated physical and human resource management for effective international program administration.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กระทรวงศึกษาธิการ.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). นโยบายการพัฒนาทักษะศตวรรษที่ 21. สำนักนโยบายและแผนการศึกษา.

จันทรานี สงวนนาม. (2533). ภาวะผู้นำทางวิชาการและผลกระทบต่อการพัฒนาสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 5(1), 45-47.

บุญส่ง ชัยสวัสดิ์. (2563). แนวทางการบริหารโครงการนานาชาติในประเทศไทย. สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พรรณี พิทักษ์ธรรม. (2561). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาที่มีประสิทธิภาพในประเทศไทย. วารสารบริหารการศึกษา, 12(2), 89-103.

ไพฑูรย์ สินลารัตน์.(2564).การศึกษาไทยในปัจจุบัน : ถึงเวลาของการคิดใหม่ คิดใหญ่ และทำทันที. กรุงเทพฯ:วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ภารดี อนันต์นาวี. (2557). หลักการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

รัตนา ดวงแก้ว. (2562). ภาวะผู้นำการเรียนการสอน. ใน ประมวลสาระชุดวิชานวัตกรรมการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ (หน่วยที่ 13). นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

ราชบัณฑิตยสภา. (2563). อภิธานศัพท์ด้านการบริหารการศึกษา. ราชบัณฑิตยสภา.

รุ่ง แก้วแดง. (2563). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิจารณ์ พานิช. (2564). แนวทางพัฒนาโรงเรียนคุณภาพสูงในประเทศไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหิดล.

วิจิตร ศรีสอ้าน. (2560). การบริหารการศึกษา: แนวทางและประสบการณ์. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2564). ยุทธศาสตร์การพัฒนาสถานศึกษานานาชาติในประเทศไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรังสิต.

สมมา รธนิชย์. (2556). การพัฒนาหลักสูตรและการใช้ทรัพยากรเพื่อประสิทธิภาพของโรงเรียนนานาชาติ. วารสารศึกษาศาสตร์, 10(3), 125-128.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). แผนยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561-2580). สำนักพิมพ์คณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานสภาวะการศึกษาไทย. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

สุจิตรา ตันติสวัสดิ์. (2563). แนวทางการบริหารสถานศึกษาที่ประสบความสำเร็จในประเทศไทย. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2561). ภาวะผู้นำทางการศึกษาในยุคไทยแลนด์ 4.0. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สุวิทย์ อิสสระไพบูลย์. (2560). ตัวชี้วัดความสำเร็จของการบริหารสถานศึกษาในบริบทประเทศไทย. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Cambridge Assessment International Education. (2021). The role of critical thinking ininternational education. Cambridge University Press.

Darling-Hammond, L., & Youngs: (2002). Defining “highly qualified teachers”: What does scientifically-based research actually tell us? Educational Researcher, 31(9), 13-25.

Darling-Hammond, L., Hyler, M.E. and Gardner, M. (2017). Effective Teacher Professional Development. Learning Policy Institute, Palo Alto.

Datnow, A., Park, V., & Kennedy-Lewis, B. (2013). Professional learning communities: Teaching, learning, and leading together. Educational Leadership, 70(8), 295-298.

Day, C., Gu, Q. and Sammons, P. (2016) The Impact of Leadership on Student Outcomes: How Successful School Leaders Use Transformational and Instructional Strategies to Make a Difference. Educational Administration Quarterly, 52, 221-258.

https://doi.org/10.1177/0013161X15616863

Deal, T.E., & Kennedy, A.A. (1982). Corporate cultures : The Rites and Rituals of Corporate Life. Reading, Mass: Addison-Wesley

Epstein, J. L. (2011). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools (2nd ed.). Routledge.

Fullan, M. (2001). Leading in a culture of change. Jossey-Bass.

Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change (4th ed.). Teachers College Press.

Hallinger, P., & Heck, R. H. (2011). Exploring the journey of school improvement: Classifying and analyzing patterns of change in school improvement processes and learning outcomes. School Effectiveness and School Improvement, 22(2), 157-170.

Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012). Professional Capital: Transforming Teaching in Every School. New York, NY: Teachers College Press.

Harris, A. (2004). Distributed leadership and school improvement: Leading or misleading? Educational Management Administration & Leadership, 32(1), 14-17.

Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. Routledge.

Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2001). Educational administration: Theory, research, and practice (6th ed.). McGraw-Hill.

Kotter, J. P. (1996). Leading change. Harvard Business Review Press.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610

Leithwood, K., & Jantzi, D. (2000). The effects of transformational leadership on organizational conditions and student engagement with school. Journal of Educational Administration, 38(2), 112-129.

Leithwood, K., Harris, A., & Hopkins, D. (2020). Seven Strong Claims about Successful School Leadership Revisited. School Leadership & Management, 40, 5-22. https://doi.org/10.1080/13632434.2019.1596077

McGregor, D. (1967). The professional manager. McGraw-Hill.

Mortimore: (2001). Global trends in school effectiveness research. International Handbook of School Effectiveness Research, 23-52.

OECD. (2023). Education at a glance 2023: OECD indicators. OECD Publishing.

Robinson, V. M. J., Lloyd, C. A., & Rowe, K. J. (2008). The impact of leadership on student outcomes: An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly, 44(5), 635-674.

Schein, E. H. (2017). Organizational culture and leadership (5th ed.). John Wiley & Sons.

Simon, H. A. (1997). Administrative behavior: A study of decision-making processes in administrative organizations (4th ed.). Free Press.

Tucker: D., & Stronge, J. H. (2005). Linking teacher evaluation and student learning. ASCD.

UNESCO. (2022). Education for sustainable development: Learning objectives. UNESCO Publishing.

World Bank. (2022). World development report 2022: The future of education in a changing world. World Bank.