ภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ทำนายประสิทธิผลของสถานศึกษา  สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2

Kanyarat Rordkong; Waraporn  Thaima

doi:10.60027/iarj.2025.287270

Authors

Kanyarat Rordkong Graduate College of Management, Sripatum University, Thailand https://orcid.org/0009-0007-6456-3768
Waraporn Thaima Graduate College of Management, Sripatum University, Thailand https://orcid.org/0000-0002-0133-3283

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.287270

Keywords:

Digital Leadership, School Administrators, School Effectiveness

Abstract

Background and Aims: Digital leadership among school administrators has become a critical factor in enhancing the effectiveness of educational institutions. This study aimed to: (1) analyze the components of digital leadership among school administrators that predict the effectiveness of schools under the Pathum Thani Primary Educational Service Area Office 2; and (2) develop strategies to strengthen digital leadership among school administrators within the same jurisdiction.

Methodology: This research employed a mixed-methods approach. Quantitative data were collected using a five-point Likert scale questionnaire and analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean (\bar{X}), and standard deviation (SD). The relationships between observed variables were examined using Pearson’s Product-Moment Correlation Coefficient, and predictive power was assessed through Multiple Regression Analysis. The sample consisted of 310 teachers from schools under the Pathum Thani Primary Educational Service Area Office 2 during the 2024 academic year. Qualitative data were gathered through in-depth interviews with key informants.

Results: The findings revealed that the overall level of digital leadership among school administrators was high (\bar{X} = 4.50, SD = 0.51), indicating effective application of digital leadership across multiple domains. Similarly, the overall level of school effectiveness was at its highest level (\bar{X}= 4.55, SD = 0.56), reflecting strong performance in instructional quality, organizational management, and community engagement. A strong positive correlation was found between digital leadership and school effectiveness (r = 0.86, p < .01), suggesting that robust digital leadership is significantly associated with improved institutional outcomes. Among the four dimensions of digital leadership communication, vision creation, digital culture, and digital literacy, three were found to significantly predict school effectiveness at the .01 level: communication, creating a digital culture, and digital literacy.

Conclusion: Digital leadership of school administrators is strongly and significantly associated with the effectiveness of schools under the Pathum Thani Primary Educational Service Area Office 2. The key predictors of communication, digital culture, and digital literacy highlight the need for targeted leadership development in these areas. School administrators should prioritize cultivating these competencies to enhance institutional performance and ensure sustainable development in the digital era.

References

กันตชาติ กุดนอก. (2565). การบริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมประสิทธิผลของโรงเรียน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งมหาวิทยาลัย.

จิราพร พละสิม. (2564). ภาวะผู้นำกับประสิทธิผลของสถานศึกษาในยุคเปลี่ยนผ่าน. วารสารวิชาการการศึกษา, 12(2), 38–49.

จีรวรรณ เสาวคนธ์. (2564). ตัวชี้วัดประสิทธิผลโรงเรียนกับคุณภาพการศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนาทางการศึกษา, 14(1), 12–25.

ณัฏฐิตา สงค์แก้ว. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคเทคโนโลยีเปลี่ยนแปลง. วารสารบริหารการศึกษา, 18(2), 45–56.

ณัฐธิดา ทิศาภาค. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลกับการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารบริหารการศึกษา, 18(1), 30 – 42.

ธิติ ศรีมาทา. (2562). ประสิทธิผลของโรงเรียนกับการพัฒนาคุณภาพการศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 17(1), 45–54.

เนตรนภา เจตน์จำนงค์. (2564). ภาวะผู้นำกับประสิทธิผลของการบริหารสถานศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลง. วารสารบริหารการศึกษา, 18(2), หน้า 33–45.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พรเทพ เหมรานนท์. (2564). การประเมินประสิทธิผลของสถานศึกษาตามแนวคิดเชิงระบบ. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทรรศน์, 19(3), 50–61.

ภัทรณดา เผือกผ่อง. (2565). สมรรถนะภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบการศึกษา, 14(1), 23–35.

ภูรีรัตน์ สุกใส. (2565). เทคโนโลยีกับภาวะผู้นำทางการศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษา, 10(3), 12–25.

ภูรีรัตน์ สุกใส. (2566). เทคโนโลยีกับภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารนวัตกรรมการศึกษา, 12(1), 15–28.

มนัญชยา พัฒนประดิษฐ์. (2565). บทบาทภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารกับการพัฒนาประสิทธิผลสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ, 14(2), 50–63.

ยุวเรศ ประดู่. (2564). คุณลักษณะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. วิทยานิพนธ์ ค.ม. (การบริหารการศึกษา). สุราษฎร์ธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.

รัชพล จอมไตรคุป. (2563). การบริหารจัดการเพื่อเพิ่มประสิทธิผลสถานศึกษา. วารสารครุศาสตร์, 21(3), 60–72.

ลลิตา สมใจ. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุค 4.0. วารสารการบริหารการศึกษา, 18(2), 45 – 59.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 2. (2567). ข้อมูลบุคลากรในสถานศึกษา ปีการศึกษา 2567. เอกสารภายในสำนักงาน.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561–2580) ฉบับย่อ. สำนักงานฯ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กระทรวงศึกษาธิการ.

สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การเปลี่ยนแปลงของภาวะผู้นำในยุคดิจิทัล: บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์, 40(1), 22 – 35.

Best, J. W., & Kahn, J. V. (2006). Research in education (10th ed.). Pearson Education.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning.

Sheninger, E. (2022). Digital leadership: Changing paradigms for changing times (2nd ed.). Corwin Press.

Tavakol, M., & Dennick, R. (2011). Making sense of Cronbach’s alpha. International Journal of Medical Education, 2, 53–55. https://doi.org/10.5116/ijme.4dfb.8dfd