ภาวะผู้นำเชิงวิชาการและวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลสู่ความเป็นเลิศทางวิชาการของกลุ่มโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย

Nititad Aksorn; Prompilai  Buasuwan; Suchada  Nanthachai

doi:10.60027/iarj.2025.286587

Authors

Nititad Aksorn Faculty of Education, Kasetsart University, Bangkok, Thailand https://orcid.org/0009-0003-6871-8246
Prompilai Buasuwan Faculty of Education, Kasetsart University, Bangkok, Thailand https://orcid.org/0000-0002-1119-6083
Suchada Nanthachai Faculty of Education, Kasetsart University, Bangkok, Thailand https://orcid.org/0009-0007-0359-8959

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.286587

Keywords:

Academic Leadership, Organizational Culture, Academic Excellence, Science High Schools

Abstract

Background and Aims: The researcher is interested in studying academic leadership and organizational culture that contribute to academic excellence. This study aims to 1) Examine the level of academic leadership among school administrators in the Princess Chulabhorn Science High School (PCSHS). 2) Assess the level of organizational culture within these schools. 3) Evaluate the level of academic excellence achieved by the schools. 4) Investigate the relationship between academic leadership and organizational culture within the PCSHS. 5) Analyze the influence of academic leadership and organizational culture on academic excellence in these institutions.

Methodology: The study employed a quantitative research approach with a structured questionnaire distributed to 272 participants, including school administrators, department heads, and teachers from 12 Princess Chulabhorn Science High Schools. The research instrument assessed academic leadership and organizational culture contributing to academic excellence, using a Likert scale. The instrument had an Index of Item-Objective Congruence (IOC) of 0.67–1.00 and a Cronbach’s Alpha reliability coefficient of 0.891. The statistical methods employed include mean, standard deviation, Pearson’s correlation, and multiple regression analysis.

Results: The results revealed that (1) The level of academic leadership was high, ranked by mean score as follows: creating an academic atmosphere, instructional management, mission setting and goal formulation, curriculum management, and teaching supervision. (2) The level of organizational culture was high, ranked in descending order: learning culture, quality culture, collaborative culture, and excellence-driven culture. (3) The schools exhibited a high level of academic excellence, ranked in descending order as follows: higher education enrollment rates, student achievement, academic competition success, instructional quality, and research and innovation output. (4) Correlation Analysis: Academic leadership and organizational culture had a statistically significant and strong positive correlation with academic excellence. (5) Analyze the influence of academic leadership and organizational culture on academic excellence in the PCSHS group.

Conclusion: Academic leadership and organizational culture play a crucial role in driving academic excellence in science-focused schools. The findings suggest that school administrators' leadership strategies and a strong learning culture significantly contribute to enhanced academic outcomes, including higher student progression rates, improved academic achievement, and success in academic competitions. Schools that cultivate a robust academic atmosphere and a culture of continuous learning are more likely to sustain excellence in education.

References

กฤษณะ วุ่นอ่อน. (2559). อิทธิพลของภาวะผู้นำและวัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนระดับประถมศึกษาในเขตพื้นที่จังหวัดสุโขทัย. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยนเรศวร. https://nuir.lib.nu.ac.th/thesis/krisana-edu

จินตนา พฤคณา, สุเมธ งามกนก และประยูร อิ่มสวาสด์. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของกลุ่มโรงเรียนบ้านฉางพัฒนา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. วารศึกษาศาสตร์ มมร, 8(1), 215-229.

จิราภา ทิศวงศ์. (2561). ภาวะผู้นําทางวิชาการที่ส่งผลต่อการบริหารจัดการเรียนรวมของผู้บริหารโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี. วารสารบริหารการศึกษา, 10(3), 92-107. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edadminjournal/article/view/31871

ชูศักดิ์ เพชรกระจ่าง. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง วัฒนธรรมองค์การ องค์การแห่งการเรียนรู้ และประสิทธิผลโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดนครสวรรค์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(2), 45-61. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edjournal/article/view/18632

ณฐารินทร์ โรจน์จิรดำรงค์. (2562). อิทธิพลภาวะผู้นำและวัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลขององค์กร. วารสารการจัดการ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 17(1), 99-116. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journalms/article/view/22572

พรทิพย์ วงศ์ประเสริฐ. (2564). การบูรณาการภาวะผู้นำเชิงวิชาการและวัฒนธรรมองค์กรเพื่อความเป็นเลิศทางการศึกษา. วารสารวิจัยทางการศึกษา, 20(3), 78-95. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/educationalresearch/article/view/20364

พัชรี จันจำปา. (2565). ระดับภาวะผู้นำผู้บริหารสถานศึกษากับระดับความเป็นเลิศทางวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 13. วารสารวิจัยและพัฒนาการบริหารการศึกษา, 9(2), 64-78. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edadminresearch/article/view/26475

มณฑา จำปาเหลือง. (2567). องค์ประกอบวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการทำงานของครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการครุศาสตร์, 22(1), 88-105. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/educationjournal/article/view/33687

ยุวดี ประทุม สุรัตน์ ไชยชมภู และ ธนวิน ทองแพง. (2560). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 3. วารสารศึกษาศาสตร์. 28 (1), 181-194.

วันเผด็จ มีชัย. (2554). ภาวะผู้นำทางวิชาการที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยขอนแก่น. https://kkuresearch.lib.ku.ac.th/thesis/wanpadet-leadership

ศศิกาญจน์ อ่าววิจิตรกุล. (2567). ภาวะผู้นำเชิงวิชาการในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการบริหารจัดการเรียนร่วมในโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์, 30(1), 112-128. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/educationjournal/article/view/25688

ศิรประภา อัคราภิชาต. (2565). คุณลักษณะภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567). ผลการประเมิน PISA 2022 : บทสรุปสำหรับผู้บริหาร. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.)

สมบัติ ราชคม (2557).การบริหารวิชาการที่ส่งผลต่อการยกระดับผลสัมฤทธิ์วิชาคณิตศาสตร์ตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. Journal of Education. 37 (4), 156-165.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

Hallinger, P., & Murphy, J. (1985). Assessing the instructional management behavior of principals. The Elementary School Journal, 86(2), 217-247. https://doi.org/10.1086/461445

Peterson, K. D., Deal, T. E., & Marshall, K. (2002). Shaping school culture: The heart of leadership. Jossey-Bass. https://www.wiley.com/en-us/ShapingSchoolCultureTheHeartofLeadership-p-9780787962430

Schein, E.H., & Schein, P.A. (2017). Organizational Culture and Leadership. 5th Edition, Wiley & Sons, San Francisco.

Seyfarth, J.T. (1999) The principal: New leadership for new challenges. Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall, Inc.

Tierney, W.G. (2008). Trust and Organizational Culture in Higher Education. In: Välimaa, J., Ylijoki, OH. (eds) Cultural Perspectives on Higher Education. Springer, Dordrecht. https://doi.org/10.1007/978-1-4020-6604-7_3