ผลของการจัดการเรียนรู้ด้วยวิธีการแบบเปิด (Open Approach) ร่วมกับการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคเพื่อนคู่คิด (Think-Pair-Share) ที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2

Aekapong Hemathulin; Komsan  Treepiboon; Parinya  Thongsorn

doi:10.60027/iarj.2025.283962

Authors

Aekapong Hemathulin Faculty of Education, Burapha University, Thailand https://orcid.org/0009-0006-8423-9597
Komsan Treepiboon Faculty of Education, Burapha University, Thailand https://orcid.org/0009-0000-4254-0740
Parinya Thongsorn Faculty of Education, Burapha University, Thailand https://orcid.org/0009-0000-4704-9811

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.283962

Keywords:

Open Approach, Think - Pair - Share Technique, Learning Achievement, Mathematical Problem Solving Ability

Abstract

Background and Aims: The Open Approach and learning management Think-Pair-Share technique is a learning arrangement that promotes students' learn Mathematics achievement and Mathematical problem-solving ability effectively, uses the Open Approach that includes building systematic problem-solving skills and encourages collaborative work, and uses the Think-Pair-Share to create motivation for learning. The purposes of this research were: 1) to compare students’ mathematics achievement after using the Open Approach and learning management Think-Pair-Share technique with a 70 percent criterion, and 2) to study mathematical problem-solving ability after using the Open Approach and learning management Think-Pair-Share technique with a 70 percent criterion.

Methodology: The subjects of this study were 28 students in Mathayomsuksa 2/1 in the second semester of the 2023 academic school year at Phuwiengwittayakhom School, Khon Kaen Province. They were selected by Purposive Sampling. The instruments were: 8 lesson plans, a mathematics achievement test with a reliability of .93, and a mathematical problem-solving ability test with a reliability of .79. The data were analyzed by mean, standard deviation, and t-test.

Results: 1) The Mathematics achievement of the sample group after obtaining an Open Approach with Think-Pair-Share techniques was higher than the 70 percent criterion at a .05 level of statistical significance. 2) The Mathematical problem-solving ability of the sample group after obtaining an Open Approach with Think-Pair-Share techniques was higher than the 70 percent criterion at the 0.05 level of statistical significance.

Conclusion: The findings show that using the Open Approach in conjunction with the Think-Pair-Share technique increases students' Mathematics achievement and enhances their problem-solving skills. To encourage students' Mathematics learning management and problem-solving skills, it is therefore recommended to combine the Open Approach with the Think-Pair-Share technique. Moreover, by encouraging collaborative work, this method promotes both the academic and personal growth of students.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

บุญเพ็ญ บุบผามาตะนัง. (2543). บัญญัติ 9 ประการของการพัฒนาการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์. วารสารการศึกษา กทม, 23(7), 23-26.

ปรีชา เนาว์เย็นผล. (2537). การแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ ในประมวลสาระชุดวิชาสารัตถะ และวิทยวิธีทางวิชาคณิตศาสตร์ หน่วยที่ 12-15. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ปรีชา เนาว์เย็นผล. (2544). กิจกรรมการเรียนการสอนคณิตศาสตร์โดยใช้การแก้ปัญหาปลายเปิดสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, สาขาคณิตศาสตร์ศึกษา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

พชรพงศ์ นวลศิริ. (2562). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้รูปแบบการเรียนรู้แบบ ร่วมมือเทคนิคการแบ่งกลุ่มผลสัมฤทธิ์ (STAD) ที่ส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาและ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์เรื่อง ทฤษฎีบทพีทาโกรัส ของนักเรียนชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาคณิตศาสตร์ศึกษา, คณะวิทยาศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2553. (2553, 22, กรกฎาคม). ราชกิจจานุเบกษา. หน้า 8-10.

ไมตรี อินทร์ประสิทธิ์. (2547). การสอนโดยใช้วิธีการแบบเปิดในชั้นเรียนคณิตศาสตร์ขอญี่ปุ่น. ขอนแก่น: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ไมตรี อินทร์ประสิทธิ์และคณะ. (2558). การใช้หนังสือเรียนคณิตศาสตร์ที่เน้นกระบวนการแก้ปัญหาของนักเรียน. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

วิภาวดี วงศ์เลิศ. (2544). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนแบบมันติมีเดีย เรื่อง เซต ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบคู่คิดอภิปราย. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการมัธยมศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2563). ค่าสถิติพื้นฐานคะแนน O - NET มัธยมศึกษาปีที่ 3. Retrieved from: http://www.niets.or.th/

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2564). ค่าสถิติพื้นฐานคะแนน O - NET มัธยมศึกษาปีที่ 3. Retrieved from: http://www.niets.or.th/

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2565). ค่าสถิติพื้นฐานคะแนน O - NET มัธยมศึกษาปีที่ 3. Retrieved from: http://www.niets.or.th/

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (2560). คู่มือการใช้หลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). Retrieved from: https://www.scimath.org/ebook-mathematics/item/8380-2560-2551-8380

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2565). การแถลงข่าวผลการประเมิน PISA 2022. Retrieved 6 December 2022, from: https://pisathailand.ipst.ac.th/news-21/

สิริพร ทิพย์คง. (2544). การแก้ปัญหาคณิตศาสตร์. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

สุวัฒน์ พุทธเมธา. (2523). การเรียนการสอนปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

สุวิทย์ มูลคํา และอรทัย มูลคํา. (2545). 21 วิธีการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนากระบวนการคิด. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจํากัดภาพพิมพ์.

อัมพร ม้าคนอง. (2553). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อัมพร ม้าคนอง. (2554). ทักษะและกระบวนการทางคณิตศาสตร์: การพัฒนาเพื่อพัฒนาการ พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อัมพร ม้าคนอง. (2557). คณิตศาสตร์สําหรับครูมัธยม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Becker, J.P., & Shimada, S. (1997). The open-ended approach: A new proposal for teaching mathematics. Reston: National Council of Teachers of Mathematics.

Bloom, B.S. (1976). Handbook on Formative and Summative Evaluation Learning. New York: McGraw-Hill Book Co.

Byerley, R.A. (2002). Using Multimedia and "Active Learning" Techniques to "Energize" An Introductory Engineering Thermodynamics Class. Frontiers in Education Conference.

Davidson, N. (1990). Small group cooperative learning in mathematics in teaching and learning mathematics in the 1990s, 1990 yearbook. Edited by Thomas J. Cooney and Christian R. Hirsch. Virginia: The National Council of Teachers of Mathematics.

Dunn, R. (1972). Team Learning and Circles of Knowledge, Practical Approaches to Individualizing. West Nyack, New York: Packer Publishing Company Inc.

Gannon, K.E., & Ginsberg, H.P. (1985). Children's Learning Difficulties in Mathematics. Education and Urban Society, 17, 405-416.

Inprasitha, M. (2010). One feature of adaptive lesson study in Thailand: Designing learning units. In Proceeding of the 45th Korean National Meeting of Mathematics Education (pp. 193-206). Gyeongju: Dongkook University.

Kagan, S. (1994). Cooperative Learning and Mathematics. San Clemente, CA: Kagan Publishing.

Kennedy, L.M. (1984). Guiding Children's Learning of Mathematics. Belmont, California: Wadsworth Publishing Company, Inc.

Krulik, S., & Reys, R.E. (1980). Problem Solving in School Mathematics. Reston, Virginia: The National Council of Teachers of Mathematics, Inc.

Lyman, F.T. (1981). The Responsive Classroom Discussion: The Inclusion of All Students. In A. Anderson (Ed.), Mainstreaming Digest (pp.109-113). College Park: University of Maryland Press.

Nohda, N. (2000). Teaching by Open-Approach Method in Japanese Mathematics Classroom. In T. Nakahara & M. Koyama (Eds.). Proceedings of the 24th Conference of the International Group for the Psychology of Mathematics Education (PME24). Vol.1. (pp. 39-53). Hiroshima, Japan: Hiroshima University.

Polya, G. (1957). How to solve It. New York: Doubleday & Company.

Stigler, J., & Hiebert, J. (1999). The teaching gap: Best ideas from the world’s teachers for improving education in the classroom. New York: The Free Press.

Wiison, J. W. (1971). Evaluation of learning in secondary school mathematics. In Handbook on formative and summative evaluation of student learning, edited by Benjamin S. Bloom. U.S.A.: McGraw-Hill.