การพัฒนาความสามารถในการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนในระดับชั้นระถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้วิธีการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับเกมทางภาษา

Kamonchanok  Ounsim; Poosit  Boontongtherng; Tipaporn  Sujaree

doi:10.60027/iarj.2026.e283944

Authors

Kamonchanok Ounsim Rajabhat Maha Sarakham University, Thailand https://orcid.org/0009-0004-1191-0701
Poosit Boontongtherng Rajabhat Maha Sarakham University, Thailand https://orcid.org/0009-0009-6472-4968
Tipaporn Sujaree Rajabhat Maha Sarakham University, Thailand https://orcid.org/0000-0003-0411-5174

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2026.e283944

Keywords:

Communicative Language Teaching (CLT), English Vocabulary Learning, Language Games, Student Satisfaction

Abstract

Background and Aims: Vocabulary is a crucial factor in learning any language. Therefore, developing vocabulary is essential for language learning. If learners lack vocabulary knowledge, it is difficult to succeed in developing their communicative language use. The objective of this study was to: (1) examine the effectiveness of vocabulary learning activities using a communicative language teaching (CLT) approach combined with language games based on the 80/80 efficiency; (2) compare students’ vocabulary learning abilities before and after the intervention; and (3) investigate students’ satisfaction with the vocabulary learning development.

Methodology: This is experimental research. The population and sample consisted of 16 grade 4 students at Anuban Chantarat School, Sahatsakhan District, Kalasin Province, selected by cluster random sampling. The research instruments used were: 1) a set of lesson plans, 2) language games, 3) a vocabulary learning ability test, and 4) a student satisfaction questionnaire. The statistics used for data analysis were percentage, mean, standard deviation, and t-test.

Results: It was found that: 1) the effectiveness of the vocabulary learning activities using the CLT approach combined with language games was 84.00/82.92, which met the expected efficiency of 80/80; 2) the students' post-test vocabulary learning scores were significantly higher than their pre-test scores at the .01 level; and 3) the students reported a high level of satisfaction with the vocabulary learning activities (Mean = 4.50, S.D. = 0.52).

Conclusion: Organizing English vocabulary learning activities to develop the abilities of grade 4 students by using the communicative language teaching method with language games was effective according to the set efficiency. The students had a significantly higher ability to learn vocabulary at the .01 statistical level and were very satisfied with the learning management.

References

กมลรัตน์ หล้าสุวงษ์. (2542). แนวทางการสอนภาษาไทยเพื่อส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

ชฎาพร ยางเงิน. (2562). แนวทางการพัฒนาทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ชไมพร ชาญวิจิตร. (2560). การประเมินผลการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือที่ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

ณัฐิมา จุรุเทียบ. (2547). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้เชิงรุกในรายวิชาวิทยาศาสตร์. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

นเรศ สุรสิทธิ์. (2545). หลักการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. สุวีริยาสาส์น.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวีริยาสาส์น.

ปัญจลักษณ์ ถวาย. (2560). ผลของการใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.

พรสวรรค์ สีป้อ. (2550). การพัฒนาการเรียนการสอนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะการคิดวิเคราะห์. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

ไพศาล วรคำ. (2552). นวัตกรรมและเทคโนโลยีทางการศึกษา. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สกาวรัตน์ ยศพรมราช, & เกวลี สร้อยสังวาลย์. (2565). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่ส่งเสริมความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 14(1), 55–66.

สาคร พุทธผล. (2546). วิธีการวิจัยทางการศึกษา. ภาควิชาหลักสูตรและการสอน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2559). คู่มือการใช้หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

สุรวาท ทองบุ. (2550). จิตวิทยาสำหรับครู. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

องอาจ นามวงศ์. (2554). กลยุทธ์การสอนเพื่อส่งเสริมการคิดวิเคราะห์. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

อารี รังสินนท์. (2542). จิตวิทยาพัฒนาการ. สำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช.

Boocock, S. S. (1981). The sociology of education. Houghton Mifflin.

Dobson, A. (1998). Justice and the environment: Conceptions of environmental sustainability and dimensions of social justice. Oxford University Press.

Larsen-Freeman, D. (2000). Techniques and principles in language teaching (2nd ed.). Oxford University Press.

Savage, J., & Armstrong, P. (2004). Effective teaching in secondary schools: A practical guide. SAGE.

The World Book Encyclopedia. (1998). World Book. World Book, Inc.