การวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นของการบริหารสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งการเรียนรู้ ในยุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร สำนักงานเขตบึงกุ่ม เครือข่ายที่ 25

Sunisa  Kamlangkua; Nuttachai  Sri-iam; Waraporn  Thaima

doi:10.60027/iarj.2025.283239

Authors

Sunisa Kamlangkua Sripatum University, Thailand https://orcid.org/0009-0003-6149-3806
Nuttachai Sri-iam Sripatum University, Thailand https://orcid.org/0009-0005-0372-3532
Waraporn Thaima Sripatum University, Thailand https://orcid.org/0000-0002-0133-3283

DOI:

https://doi.org/10.60027/iarj.2025.283239

Keywords:

Needs Assessment, Learning Organization, Digital Era

Abstract

Background and Aims: In today's era, digital technology plays a crucial role in all sectors. Educational institutions must adapt and develop to keep pace with these changes, particularly in managing schools to become learning organizations in the digital era. The purpose of this research was to analyze the needs assessment of educational institution administration towards becoming learning organizations in the digital era for schools under the Bangkok Metropolitan Administration, Bueng Kum District Office, Network 25.

Methodology: A quantitative research methodology was employed. The sample group consisted of 135 school administrators and teachers, determined by Krejcie and Morgan's table, Stratified random sampling was employed by stratifying the population according to school size and job positions, followed by simple random sampling within each stratum. The research instrument was a 5-point rating scale questionnaire on current and desirable conditions of school administration towards learning organization in the digital era for schools under the Bangkok Metropolitan Administration, Bueng Kum District Office, Network 25. The statistics used for data analysis included mean, standard deviation, and Modified Priority Needs Index (PNI_modified).

Results: The findings revealed that the priority needs assessment (PNI_modified) of educational institution administration towards becoming learning organizations in the digital era for schools under the Bangkok Metropolitan Administration, Bueng Kum District Office, Network 25 showed that the aspect with the highest needs index was shared vision (PNI_modified = 0.23), followed by knowledge management (PNI_modified = 0.20), and systems thinking (PNI_modified = 0.14). Two aspects shared the same needs index and ranking: team learning and technology utilization (PNI_modified
= 0.13). The aspect with the lowest needs index was personal mastery (PNI_modified = 0.10).

Conclusion: Shared vision emerged as the aspect with the highest priority needs, highlighting the significance of developing and establishing a collective direction among school personnel to effectively drive the organization towards becoming a learning organization in the digital era.

References

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

กันตธี เนื่องศรี, พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร, และโกวัฒน์ เทศบุตร. (2564). การประเมินความต้องการจำเป็นในการเสริมสร้างภาวะผู้นําพลังร่วมของผู้บริหารโรงเรียนประถมศึก. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร ป, 9(2), 689-698.

กิตติมา ใจปลื้ม, นิลาวัลณ์ จันทะรังษี, อัมพล เจริญนนท์, เริงวิชญ์ นิลโคตร, และวัยวุฒิ บุญลอย. (2564). การจัดการความรู้เพื่อพัฒนาสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้. วารสารมหาจุฬานาคร ทรรศน์ มหาวิทยาลัยรำไพพรรณี, 12(6), 45-60.

เก๋ ทองสะอาด. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้ยุคดิจิทัลของครูโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 1. การค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร.

จักรกฤษณ์ กังหัน, จิณณ์ณิตา ทับทิม, จิตสุภา สารพันธ์, พรรณิศา ขันเพ็ชร, ภัทราพร เยาวรัตน์, และสถิรพร เชาวน์ชัย. (2566). เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัลตามความคิดเห็นของบุคลากรในโรงเรียนมัธยม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุตรดิตถ์. วารสารปราชญ์ประชาคม, 1(3), 43-54.

ณัฐพงษ์ น้อยโคตร. (2565). แนวทางการพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งความสุข สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา มหาสารคาม เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. iThesis มหาวิทยาลัยศิลปากร. http://202.28.34.124/dspace/bitstream/123456789/1473/1/63010581018.pdf

ธัญญาภรณ์ นาจำปา. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา. ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. iThesis มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. http://ir-ithesis.swu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/1876/1/

เนตรนภา สิงขรณ์. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคความปกติใหม่ในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาฬสินธุ์ เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. E-Thesis มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. https://gsmis.snru.ac.th/e-thesis/file_att1/202310286 4421229207_fulltext.pdf

ฝ่ายการศึกษา. (2567). โรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตบึงกุ่ม. สำนักงานเขตบึงกุ่ม. Retrieved July 25, 2024, from: https://webportal.bangkok.go.th/buengkum/page/sub/27012/

มลฤดี เพ็งสง่า, และมัทนา วังถนอมศักดิ์. (2566). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ศรีนครินทรวิโรฒ, 24(2), 162-175.

มาริษา พลวงศ์ษา, สุมาลี ศรีพุทธรินทร์, และจารุวรรณ เขียวน้ำชุม. (2565). สภาพ ความต้องการจําเป็น และแนวทางพัฒนาการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(46), 162-178.

วันชนก อาจปรุ. (2564). แนวทางการพัฒนาความเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยในเขตภาคกลาง. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.คลังปัญญามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/bitstream/123456789/4151/1/RMUTT-175338

วีรศักดิ์ แสงกล้า. (2565). ความพึงพอใจของครูที่มีต่อการบริหารสถานศึกษาโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 2(3), 123-133.

ศิรินทรา นาราช. (2567). การบริหารสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครราชสีมา เขต 1. วารสารเสียงธรรมจากมหายาน, 10(2), 49-62.

ศุภวัฒน์ มาศรี, และศิริพงษ์ เศาภายน. (2565). การพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนในเครือเตรียมอุดมศึกษาพัฒนาการ. วารสารวิจยวิชาการ, 5(4), 203-214.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2554). คู่มือการประเมินสถานศึกษาสู่การเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ (บทนำ). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สุนิสา มุ้ยจีน. (2566). การศึกษาการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี. E-Theses มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี. https://etheses.rbru.ac.th/showthesis.php?theid=371&group=20

สุปรีดา โกษาแสง. (2565). เทคโนโลยีดิจิทัลสาหรับการบริหารสถานศึกษาในยุค Digital Transformation. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 19(17), 242-250

สุวิมล ว่องวานิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.

Krejcie, R., & Morgan, D. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement. Educational and Psychological Measurement, 30, 607-610.

Senge, P.M. (2006). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. Doubleday (A Division of Random House), New York, 7.