อิทธิพลของพฤติกรรมการแสวงหาข่าวสารธรรมะพุทธศาสนา ต่อการลดความเครียดและการเพิ่มความสุขของคนวัยทำงาน ในเขตกรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
พฤติกรรมการแสวงหาข้อมูล, ช่องทางสื่อสังคมออนไลน์, ประเภทเนื้อหาธรรมะ, การใช้ประโยชน์จากข้อมูลธรรมะ, การลดความเครียด, การเพิ่มความสุขบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการแสวงหาข้อมูลธรรมะผ่านช่องทางของสื่อสังคมออนไลน์ ประเภทของเนื้อหาธรรมะ การใช้ประโยชน์จากข้อมูลธรรมะ ที่มีผลต่อการลดความเครียดและการเพิ่มความสุข โดยใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลกลุ่มตัวอย่างวัยทำงานในเขตกรุงเทพมหานครจำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงอายุเฉลี่ย 36-45 ปี การศึกษาระดับปริญญาตรี อาชีพพนักงานบริษัทเอกชน รายได้เฉลี่ยต่อเดือน 10,000 -20,000 บาท สถานภาพโสด ตำแหน่งงานอยู่ในระดับปฎิบัติการ มีการใช้สื่อสังคมออนไลน์แสวงหาข้อมูลธรรมะเป็นประจำทุกวัน โดยใช้งานจากที่บ้านช่วงเวลา 18.01-22.00 น. ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงขึ้นไป กลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมการแสวงหาข้อมูลธรรมะผ่านสื่อสังคมออนไลน์อยู่ในระดับปานกลางโดยมีพฤติกรรมด้านประโยชน์ของข้อมูลข่าวสารธรรมะมากที่สุด ด้านช่องทางการใช้สื่อสังคมออนไลน์แสวงหาข้อมูลธรรมะอยู่ในระดับน้อยที่สุด โดยมีการใช้ช่องทางผ่านแอปพลิเคชันไลน์ มากที่สุด กลุ่มตัวอย่างมีการค้นหาประเภทเนื้อหาธรรมะอยู่ในระดับปานกลางโดยมีการค้นหาข้อมูลธรรมะประเภทเนื้อหาข้อคิดเกี่ยวกับธรรมะมากที่สุด ในส่วนของการใช้ประโยชน์จากข้อมูลธรรมะอยู่ในระดับปานกลางโดยใช้เพื่อเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตมากที่สุด กลุ่มตัวอย่างมีการลดความเครียดอยู่ในระดับปานกลางโดยมีค่าเฉลี่ยในเรื่องธรรมะช่วยลดความวุ่นวายใจมากที่สุดและมีการเพิ่มความสุขอยู่ในระดับปานกลางโดยมีค่าเฉลี่ยในเรื่อง ธรรมะทำให้มีสุขภาพจิตที่ดี
เอกสารอ้างอิง
ประทุม ฤกษ์กลาง. (2547). หลักการสื่อสารตามแนวพุทธศาสนา. BU Academic Review, 3(2), 139-146.
ประทุม ฤกษ์กลาง. (2554). การจัดการความเครียด เติมความสุข เพื่อประสิทธิผลในการทำงาน. วารสารนักบริหาร, 31(2), 95-101.
ประวัติวัดป่าบ้านตาด. (2557) สืบค้นจาก: http://www.luangta.com/resume/wat_history.php
พระมหาบุญไทย ปุญญมโน. (2555). พัฒนาการการเผยแผ่พระพุทธศาสนาจากมุขปาฐะถึงโลกไซเบอร์. แหล่งที่มา http://www.cybervanaram.net/. 14 กุมภาพันธ์ 2557.
พัชนี เชยจรรยา, เมตตา วิวัฒนานุกูล และถิรนันท์ อนวัชศิริวงศ์. (2541). แนวคิดหลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศาวดี วิสารทวิศิษฏ์. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับสื่อธรรมะกับความรู้เกี่ยวกับหลักคำสอน ความเชื่อในพระพุทธศาสนาและการกระทำความดีตามแนวพระพุทธศาสนาของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2553). สำมะโนประชากรและเคหะ พ.ศ. 2553. ค้นวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 จาก http://popcensus.nso.go.th
อุษณีย์ ศรีสวัสดิ์. (2559). ความพึงพอใจและการใช้ประโยชน์ระบบปฏิบัติการไลน์เพื่อการศึกษาและเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ที่กาลังศึกษาในมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Atkin, C. K. (1973). Instrumental utilities and information seeking in new model of mass communication research. Beverly Hill, CA: Sage.
Marketeer. (2017). Thailand Zocial Awards 2017. Retrieved 12 August 2017 from http://marketeer.co.th/archives/119015
Yamane, T. (1973). Statistics: an introductory analysis. New York: Harper&Row.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
Authors are responsible for the content of their manuscripts. The University of Phayao does not necessarily endorse or agree with the views expressed in published articles. Interested parties may reproduce or use the content; however, they must obtain prior written permission from the copyright holder and provide proper citation and acknowledgment.
