Designing a Culturally Responsive Learning Process for Multiethnic Students to Enhance Multicultural Literacy in the Educational Equity Recovery Schools
Keywords:
Culturally responsive learning, Multicultural literacy, Ethnically diverse students, Human rights, Reintegrated social studies classroomsAbstract
This research aimed to design and assessment a culturally responsive learning (CRL) process to enhance multicultural literacy in the Educational Equity Recovery Schools. The objectives were 1) to design a culturally responsive learning process enhance multicultural literacy of students in the educational equity recovery schools, and 2) to assessment the level of multicultural literacy students in in the educational equity recovery schools.
The research was conducted in four phases; a needs survey, lesson plan design and development, trial and evaluation, and activity learning package revision. The sample consisted of two groups; five school personnel selected through purposive surveys who were willing to disclose their information, and 30 secondary school students who volunteered as research volunteers. The research instruments included interview forms, activity package suitability assessment forms, a five-point multicultural intelligence assessment scale, satisfaction questionnaires, observation, and reflection. Data were analyzed using descriptive statistics and content analysis.
The findings revealed that the culturally responsive teaching design consisted of 4 activities, totaling 10 hours, under integrated unit the "Human Rights", which was most appropriate, with outstanding analytical thinking skills. After implementation, the multicultural literacy score increased from a moderate level to the highest-level post learning. The assessment of student satisfaction with the teaching was at the highest level.
References
กฤติภัทร สระทองชุน, ชรินทร์ มั่งคั่ง และ วรินทร สิริพงษ์ณภัทร. (2567). วิวรรธน์การสอนศาสนาที่บูรณาการคติชนนิเวศพื้นถิ่นในโรงเรียนพหุวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยเพื่อการปฏิรูปการเรียนรู้, 7(2), 38-59.
กนกอร สังข์จันทร์, ทิพย์อักษร พุทธสริน และ กมลวรรณ สุคะโต. (2567). การจัดกิจกรรมเสริมประสบการณ์เรียนรู้เพื่อพัฒนาเด็กปฐมวัยในศตวรรษที่ 21: ด้านทักษะการสื่อสารและความร่วมมือ. วารสารวิจัยและ นวัตกรรมเพื่อความยั่งยืน (JRIS), 1(5), 27–41.
จันทร์เพ็ญ แสงดี, สุวรีย์ เพิ่มศิริ และ กชภัทร์ สงวนเครือ. (2568). การศึกษาและวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงหลักสูตรการศึกษาไทย: ปัจจัย ปัญหา และแนวทางพัฒนา. Journal of Applied Education, 3(2), 105–118.
จิระเดช นุกูลโรจน์. (2566). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู ้พหุวัฒนธรรมของครูนาฏศิลป์ ในเขตพื้นที่ภาคใต้. (ปริญญาดุษฎีบัณฑิต คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชาศิลปศึกษา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จิราภรณ์ ผันสว่าง, เอกราช โฆษิตพิมานเวช, ระพีพัฒน์ หาญโสภา และ อมรรัตน์ ผันสว่าง. (2567). วิธีการวิจัยในประชากรกลุ่มเปราะบางทางการศึกษา. วารสารปัญญาปณิธาน, 9(2), 29-42.
ชรินทร์ มั่งคั่ง, กฤติภัทร สระทองชุน และ พิมพา นวลสวรรค์. (2568). ปฏิทรรศน์การสอนประวัติศาสตร์ไทยในโรงเรียนชายขอบพื้นที่เชียงใหม่. วารสารสังคมวิจัยและพัฒนา, 7(3), 190–210.
ธัญญาลักษณ์ มาตมูล และ ศิริพงษ์ เพียศิริ. (2567). การพัฒนาทักษะการโต้แย้งและความสามารถในการตัดสินใจโดยใช้การจัดการเรียนรู้ด้วยประเด็นทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์ (SSI) ร่วมกับการสะท้อนคิดผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 6(4), 453–468.
ปทุมมา บำเพ็ญทาน. (2568). แนวทางการพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ศิลปะเพื่อป้องกันการกลั่นแกล้งกัน ของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารวิจัยทางจิตวิทยา การศึกษาและสังคมศาสตร์, 21(1), 19-37.
พระอุดมบัณฑิต และ ขวัญชนก เหล่าสุนทร. (2567). ความเหลื่อมล้ำทางการศึกษาของเยาวชนกลุ่มชาติพันธุ์บนพื้นที่ สูง. วารสารมจร การพัฒนาสังคม, 9(3), 84–91. จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMSD/article/view/282280.
พสกร เขมะจารุ. (2564). ข้อจำกัดทางกฎหมายของกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา: ศึกษาเปรียบเทียบกรณีกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา. (ปริญญามหาบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ สาขาวิชานิติศาสตร์). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ลดา โรจนเกียรติสกุล และ สร้อยสน สกลรักษ์. (2567). ปัจจัยและผลสำเร็จของการจัดการเรียนรู้การอ่านแบบเชิงรุกของครูมัธยมศึกษา. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(11), 242–259.
วิชุตา ภควัฒนะ, สุมิตร สุวรรณ และ พัชราภา ตันติชูเวช. (2568). โรงเรียนขนาดเล็ก: ปัญหาและความท้าทายในโลกยุคใหม่. วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 1(6), 1-13. จาก https://doi.org/10.64186/jsp1841.
วิภวา แซ่เฮ่อ. (2567). การพัฒนากิจกรรมการจัดการเรียนการสอน โดยการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ เน้นพหุ วัฒนธรรมเพื่อส่งเสริมความฉลาดทางวัฒนธรรม สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วารสารพุทธ นวัตกรรมปริทรรศน์, 5(2), 152–165.
สกชาติ วินิตกฤษฎา. (2565). ทิศทางการจัดการศึกษาสำหรับโรงเรียนที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ ตามแนวชายแดนด้านตะวันตกของภาคเหนือตอนล่าง. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ สาขาวิชาพัฒนศึกษา). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สยามรัฐ. (2568). กระทรวงวัฒนธรรม มุ่งส่งเสริมสนับสนุนกลุ่มชาติพันธุ์ในการพัฒนาต่อยอดผลิตภัณฑ์. สยามรัฐ ออนไลน์. จาก https://siamrath.co.th/n/596929.
โสรยา วงศ์พิพันธ์ และ ปรวัน แพทยานนท์. (2567). การใช้กิจกรรมละครเพื่อส่งเสริมการอยู่ร่วมกันในความหลากหลายทางวัฒนธรรมของนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ กรณีศึกษา: โรงเรียนศึกษาสมเคราะห์แม่จัน อำเภอแม่จัน จังหวัดเชียงราย. วารสารวิชาการสถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 10(1), 100-111.
สรายุธ รัศมี. (2568). กระบวนทัศน์ใหม่ในการส่งเสริมความตระหนักรู้ต่อความหลากหลาย ทางชาติพันธุ์สำหรับ ผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารพัฒนศาสตร์ วิทยาลัยพัฒนศาสตร์ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 8(1), 95–121.
Anlimachie, M. A., Abreh, M. K., Acheampong, D. Y., Samuel, B., Alluake, S., & Newman, D. (2025). Enacting culturally responsive pedagogy for rural schooling in Ghana: A school-community-based enquiry. Pedagogy, Culture & Society, 33(1), 141-159. Form https://doi.org/10.1080/14681366.2023.2205861.
Banks, J. A. (2015). Cultural diversity and education: Foundations, curriculum, and teaching. New York: Routledge.
Erbas, Y. H. (2019). Dimensions of multicultural education: Pedagogical practices knowledge of graduate students towards multicultural education in Turkey. Mediterranean Journal of Educational Research (MJER), 27, 142-181.
Ladson-Billings, G. (1995). Toward a theory of culturally relevant pedagogy. American educational research journal, 32(3), 465-491.
Liu, W., Jamaludin, K. A., & Hamzah, M. I. (2025). Systematic review of culturally responsive teaching and implications for technical communication education. Multidisciplinary Reviews, 8(4), 2025117. Form https://doi.org/10.31893/multirev.2025117.
OECD. (2023). Equity and Inclusion in Education: Finding Strength through Diversity. Paris, France: OECD Publishing.
Paris, D. (2012). Culturally sustaining pedagogy: A needed change in stance, terminology, and practice. Educational researcher, 41(3), 93-97.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Phayao University
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ผู้นิพนธ์ต้องรับผิดชอบข้อความในบทนิพนธ์ของตน มหาวิทยาลัยพะเยาไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับบทความที่ตีพิมพ์เสมอไป ผู้สนใจสามารถคัดลอก และนำไปใช้ได้ แต่จะต้องขออนุมัติเจ้าของ และได้รับการอนุมัติเป็นลายลักษณ์อักษรก่อน พร้อมกับมีการอ้างอิงและกล่าวคำขอบคุณให้ถูกต้องด้วย
The authors are themselves responsible for their contents. Signed articles may not always reflect the opinion of University of Phayao. The articles can be reproduced and reprinted, provided that permission is given by the authors and acknowledgement must be given.
