A A DEVELOPMENT OF AN INTEGRATED GUIDANCE ACTIVITY MODEL TO PROMOTE HAPPY LEARNING AMONG MATHAYOMSUKSA 5 STUDENTS

Authors

  • Thitiphan Siriloed Watklang School

Keywords:

Pattern, Development of integrated guidance activities, Happy learning

Abstract

The objectives of this study were: 1) to develop an integrated guidance activity model to promote happy learning among Mathayomsuksa 5 students, and 2) to implement the developed model and study its effects on the students’ happy learning. The sample, obtained through cluster sampling method, consisted of 59 students of Mathayomsuksa 5 in the first semester of the academic year of 2021. The research instruments included: 1) the model of integrated guidance activity to promote the students’ happy learning and the instruction manual of the model, 2) an assessment form on the students’ happy learning, and 3) an assessment form on the students’ satisfaction towards the activity. The data were analyzed using means, standard deviations, and t-test independent sample. 

              The results were as follows: 1) the creation and the development of the integrated guidance activity model to promote happy learning among mathayomsuksa5 students were named "WALK-R Model", which had five procedural steps: step 1 Warmth, step 2 Active thinking, Step 3 Leaning process, step 4: Knowledge sharing, and step 5: Reflection and evaluation. The overall mean score for the suitability aspect of the activity in the model was at the high level  (  = 4.37, S.D. = 0.16), and the overall mean score for the practicality aspect of the instruction manual of the model was at the high level (  = 4.41, S.D. = 0.12).  2) The experimental group had higher learning outcomes statistically after the experiment than the control group, which learned through a normal guiding activity model, at the significant level of .05; and the experimental group’s satisfaction on the use of the model was rated at the high level (  = 4.36, S.D. = 0.15).

Author Biography

Thitiphan Siriloed, Watklang School

ครู วิทยฐานะครูชำนาญการพิเศษ

References

กมล โพธิ์เย็น. (2559). การจัดการเรียนรู้เพื่อนำความสุขสู่ผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 13(2): 121-131.

กาญจนา แก้วเทพ. (2551). การจัดการความรู้เบื้องต้น เรื่อง “การสื่อสารชุมชน”. กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.

การีมะห์ และหีม. (2564). การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมแนะแนวโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎี การจัดการ เรียนรู้ของกาเย่และ STAD เพื่อส่งเสริมความฉลาดทางอารมณ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2.วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา, 3(1): 115-144.

จันทร์เพ็ญ สุวรรณคร. (2558). กระบวนทัศน์การจัดกิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างการใช้ทักษะชีวิตและ อาชีพของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 8(2): 176 - 191.

จรัญญา หุ่นศรีสกุล. (2554). ความคิดเห็นของนิสิตนักศึกษาทันตแพทย์ชั้นปีที่ 1-6 ต่อการจัดการเรียนรู้ที่เป็นสุขและมีประสิทธิภาพโดยรวมของทุกวิชา. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา.

จรินทร์ ปภังกรกิจ. (2554). ความเข้าใจเบื้องต้นเกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้อย่าง “สร้างสุข”. ขอนแก่น: คลังนานาวิทยา.

จีรัฐติกุล ดอนวิจารณ์ขจร สมปอง กัลยา และ สุรกานต์ จังหาร. (2562). การพัฒนากิจกรรมแนะแนวเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตด้านการแก้ปัญหา ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 13(2): 92 – 108.

ณัฏฐา ผิวมา. (2564). การจัดการเรียนรู้โดยใช้เกมเป็นฐานด้วยบูรณาการเทคโนโลยีเกมคอมพิวเตอร์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์ (ฉบับพิเศษ): 1-15.

ทิศนา แขมมณี. (2556). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 23). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นิยม กิมานุวัฒน์. (2559). การพัฒนารูปแบบการสอนเพื่อพัฒนากระบวนการคิดเชิงระบบ สำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฏีบัณฑิต), มหาวิทยาลัยบูรพา.

พจมาน พิเดช และ บุญชม ศรีสะอาด. (2560). องค์ประกอบของความใฝ่รู้ใฝ่เรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 36(5): 69-84.

มะลิ หาธรรม อุษา ปราบหงษ์ และ สําราญ กําจัดภัย. (2560). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนตามแนวทางการเรียนรู้อย่างมีความสุข เรื่องหลักการใช้ภาษาไทย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 9(24): 115-124.

วรวุฒิ อินทนนท์. (2554). การเปรียบเทียบ การเรียนรู้อย่างมีความสุขของนักศึกษาที่ ได้รับการฝึกสมาธิแบบอานาปานสติและนักศึกษาที่เรียนตามปกติของนักศึกษาชั้น ปีที่ 1 คณะศิลปะศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนครพนม. วารสารมหาวิทยาลัย นครพนม, 1(1): 14-22.

วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุฒ พัฒผล. (2563). การเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ (Creative Learning). กรุงเทพฯ: บริษัท จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์ จำกัด.

วัลลภา วาสนาสมปอง. (2563). ผลของรูปแบบการเรียนรู้แบบนำความสุขสู่ผู้เรียนที่มีต่อพฤติกรรม การเรียนรู้ด้านพุทธิพิสัยตามแนวคิดของบลูม ในรายวิชากายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต), มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ศรีเรือน แก้วกังวาล. (2561). ทฤษฎีจิตวิทยาบุคลิกภาพ : รู้เรา รู้เขา. (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพฯ: หมอชาวบ้าน.

สายรุ้ง ธิตา. (2558). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดจิตวิทยาเชิงบวก เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้อย่างมีความสุขสำหรับนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต), มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). การจัดการเรียนรู้กิจกรรมแนะแนว. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

สุดหทัย รุจิรัตน์. (2558). รูปแบบการเสริมพลังเพื่อพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูที่ส่งเสริมการเรียนรู้อย่างมีความสุขของนักเรียนระดับประถมศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).

อารี พันธ์มณี. (2546). “จากการสอนสู่การจุดประกายความใฝ่รู้,” วารสารวิชาการ, 26(1): 15-16.

Jacolyn M. Norrish, Paige Williams, Meredith O'Connor and Justin Robinson. (2013). An applied framework for Positive Education. International Journal of Wellbeing, 3(2):147-161.

Downloads

Published

2022-06-30

How to Cite

Siriloed, T. (2022). A A DEVELOPMENT OF AN INTEGRATED GUIDANCE ACTIVITY MODEL TO PROMOTE HAPPY LEARNING AMONG MATHAYOMSUKSA 5 STUDENTS. Journal of Education, Loei Rajabhat University, 16(1), 26–39. retrieved from https://so03.tci-thaijo.org/index.php/EDUCLoei/article/view/260434

Issue

Section

Research Article