ผลการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคการระดมสมอง เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐาน, เทคนิคการระดมสมอง, ความคิดสร้างสรรค์, นักเรียนบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์ เป็นฐานร่วมกับเทคนิคการระดมสมองเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 62) เพื่อเปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ก่อนและหลังการใช้การจัดการเรียนรู้สร้างสรรค์เป็นฐาน ร่วมกับเทคนิคการระดมสมองเพื่อส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดการเรียนรู้ในรูปแบบสร้างสรรค์เป็นฐาน ร่วมกับเทคนิคการระดมสมองเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคการระดมสมอง 2) แบบวัดความคิดสร้างสรรค์ และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าประสิทธิภาพ E1/E 2 , M, S และสถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐาน ใช้ t - test แบบ Dependent Sample ผลการวิจัยพบว่า 1) ประสิทธิภาพของแผนการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคการระดมสมองมีค่าประสิทธิภาพ 80.111/84.777 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ 70/70 ที่กำหนดไว้ 2) นักเรียนมีคะแนนความคิดสร้างสรรค์เฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับเทคนิคการระดมสมองอยู่ในระดับมาก (M = 4.156, S= 0.210)
เอกสารอ้างอิง
Chuleekran, A., Sarayuthpitak, J., & Bunluesak, J. (2022). Effects of health education learning management using creative thinking concept and brainstorming technique on learning achievement and creative thinking for primary school students. Thailand National Sports University Journal, 14(2), 299–308. (In Thai)
Gale, R. F. (1960). Developmental Behavior: A Humanistic Approach. The Macmillan Company.
Guilford, J. P. (1967). The Nature of Human Intelligence. New York: McGraw - Hill.
Jessadawiroj, S. (2017). Creativity-based learning process in CEE2205: Creative thinking for children. Faculty of Education, Ramkhamhaeng University. (In Thai)
Osborn, A. F. (1957). Applied Imagination. New York: Charles Scribner's sons.
Panich, V. (2012). The way of creating learning for students in the 21st century. Tathata Publication. (In Thai)
Storm, R. D. (1969). Psychology for the Classroom. Englewood Cliffs: Prentice - Hall.
Srisaat, B. (2017). Introduction to research. (10th ed.). Suwiriyasan. (In Thai)
Timsee, K. (2019). The development of creative thinking and learning achievement using creativity-based learning (CBL) for grade 7 students. Office of the Basic Education Commission, Ministry of Education. (In Thai)
Torrance, E. P. (1963). Education and the Creative Potential. Minneapolis. The Lund Press.
Thumala, N., & Jomhongpipat, P. (2020). The development of learning activity packages to enhance batik pattern design abilities based on creativity-based learning for the 3rd year vocational certificate students, Faculty of Fine Arts, Ubon Ratchathani Vocational College. Academic Journal of Eastern University of Management and Technology, 17(2), 471–482. tci-thaijo.org. (In Thai)
Roekpathomsak, W., Seekheao, D., & Phosrithong, A. (2023). Creativity-based learning management to promote creative thinking in Thai dance of grade 5 students. Journal of Educational Research, Faculty of Education, Srinakharinwirot University, 18(1), 31–40. (In Thai)
Rukchaipanit, V. (2015). Creativity-based learning (CBL). Journal of Learning Innovations, 1(2), 23–37. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jliwu/article/view/95056 (In Thai)
Rukchaipanit, V., & Nimitpongkul, W. (2019). Creative teaching, fun learning in the 4.0 era. SE-EDUCATION. (In Thai)
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย ถือเป็นความคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง กองบรรณาธิการวารสารไม่มีส่วนในความคิดเห็นและความรับผิดชอบใดที่เกี่ยวข้องกับบทความดังกล่าว ทั้งนี้ บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ฯ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร
