การพัฒนาโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยมวยไทยตามแนวคิดศาสตร์พระราชา ที่มีผลต่อสมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

Main Article Content

เบญจพรรณ พูนลาภเดชา
ต่อศักดิ์ แก้วจรัสวิไล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโปรแกรมออกกำลังกายด้วยมวยไทยตามแนวคิดศาสตร์พระราชา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 2) เปรียบเทียบผลของสมรรถภาพทางกาย
เพื่อสุขภาพระหว่างก่อนกับหลังการเข้าร่วมโปรแกรมออกกำลังกายด้วยมวยไทย 3) ศึกษาความพึงพอใจที่มีต่อการพัฒนาโปรแกรมออกกำลังกายด้วยมวยไทย กลุ่มตัวอย่าง เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนราชโบริกานุเคราะห์ อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชามวยไทย ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 40 คน โดยได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่มด้วยวิธีการจับสลาก  เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
1) โปรแกรมการออกกำลังกายด้วยมวยไทยตามแนวคิดศาสตร์พระราชา ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น มีค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา โดยดัชนีความสอดคล้องอยู่ระหว่าง 0.60 – 1.00 2) แบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อการพัฒนาโปรแกรมออกกำลังกายด้วยมวยไทย มีค่าความเชื่อมั่น 0.86 3) แบบทดสอบสมรรถภาพทางกายเพื่อเยาวชนอายุ 13-18 ปี ของกรมพลศึกษา สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงมาตรฐาน และการทดสอบสมมติฐานโดยใช้ค่าที การทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่สัมพันธ์กัน (dependent samples t-test)


ผลการวิจัยพบว่า 1) โปรแกรมออกกำลังกายด้วยมวยไทยตามแนวคิดศาสตร์พระราชามีคุณภาพสามารถนำไปใช้ได้ 2) สมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพก่อนและหลังการเข้าร่วมโปรแกรมออกกำลังกายด้วยมวยไทยตามแนวคิดศาสตร์พระราชา ทุกรายการแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05   3) ความพึงพอใจที่มีต่อโปรแกรมออกกำลังกายด้วยมวยไทยตามแนวคิดศาสตร์พระราชาอยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2562). คู่มือแบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐาน สมรรถภาพทางกายสำหรับประชาชน อายุ 13–18 ปี. กรุงเทพฯ: บริษัท โอเคแมส จำกัด.

จักกริช กล้าผจญ. (2549). การออกกำลังกายเพื่อการบำบัดรักษา. ใน เวชศาสตร์ฟื้นฟูสำหรับเวชศาสตร์ทั่วไป. เชียงใหม่: สุทินการพิมพ์.

เจริญ กระบวนรัตน์. (2556). กิจกรรมทางกาย. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 39(1), 5–6.เจริญ กระบวนรัตน์. (2558). ทักษะพื้นฐานการเคลื่อนไหวกับการพัฒนาสมอง. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 41(1), 5–12.

ชิดชนก ศรีราช, และชาญชลักษณ์ เยี่ยมมิตร. (2564). การพัฒนาความอ่อนตัวด้วยโปรแกรมการฝึกยืดเหยียดกล้ามเนื้อที่มีต่อคุณภาพชีวิตด้านร่างกายของผู้สูงอายุ จังหวัดจันทบุรี. วารสารชุมชนวิจัย, 15(3), 104–109.

ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2544). การวิจัยเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: ทิปพับบลิเคชั่น.

ณัฐพล ประภารัตน์. (2555). ผลของการเต้นแอโรบิกแบบมวยไทยที่มีต่อสมรรถภาพทางกายและความพึงพอใจ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.

ต่อศักดิ์ แก้วจรัสวิไล. (2557). การสร้างรูปแบบการออกกำลังกายด้วยศิลปะมวยไทยโบราณสำหรับเยาวชน. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน, นครปฐม.

ต่อศักดิ์ แก้วจรัสวิไล. (2559). ศาสตร์และศิลป์การสอนมวยไทย. นครปฐม: บ้านการพิมพ์.

ทิพรัตน์ ล้อมแพน, และหทัยรัตน์ ราชนาวี. (2562). ความแข็งแรงอดทนของกล้ามเนื้อภายหลังการออกกำลังกายด้วยยางยืดในผู้สูงอายุ. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา, 25(2), 25–34.

เปรม พิมาย. (2562). ผลของการฝึกด้วยน้ำหนักตัวที่เป็นแรงต้านที่มีผลต่อสมรรถภาพทางกายเพื่อสุขภาพของผู้หญิงที่มีน้ำหนักเกินมาตรฐาน (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.

วชิระ อาสาแข็ง. (2549). ปัญหาและความต้องการออกกำลังกายของนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา (ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษา). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.

วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2541). เอกสารประกอบการสอนพลศึกษา. กรุงเทพฯ: คณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

วาสนา คุณาอภิสิทธิ์. (2561). หลักสูตรพลศึกษา. กรุงเทพฯ: โครงการวิจัยและพัฒนาหนังสือและโฮมเพจ.

ศุภวรรณ วงศ์สร้างทรัพย์, และคณะ. (2555). เกณฑ์สมรรถภาพทางกายที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของนักเรียน โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน. นครปฐม: คณะศึกษาศาสตร์และพัฒนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ศุภวรรณ วงศ์สร้างทรัพย์, มยุรี ถนอมสุข, และสมบุญ ศิลป์รุ่งธรรม. (2555). เกณฑ์สมรรถภาพทางกายที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพของนักเรียนโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ศูนย์วิจัยและพัฒนาการศึกษา. ในการประชุมวิชาการแห่งชาติ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ครั้งที่ 9. นครปฐม: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน.

สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ. (2560). หลักการทรงงาน. สืบค้นจาก สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ.

ฮาดีย์ เปาะมา, ธีรนันท์ ตันพานิชย์ และอำนวย ตันพานิชย์. (2567). สมอง เรียน รู้ สู่พัฒนาการของเด็กทุกช่วงวัย [Brain development and learning experiences across childhood stages]. Silpakorn University e-Journal (Social Sciences, Humanities, and Arts), 44(5), 1–9. doi:10.14456/sujthai.2024.33.

Fitz-Gibbon, C. T., & Morris, L. L. (1987). How to design a program evaluation (2nd ed.).

Newbury Park, CA: Sage Publications.