การพัฒนาแบบประเมินผู้ตัดสินกีฬาแฮนด์บอลขณะปฏิบัติหน้าที่ภาคสนาม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods Research) มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาแบบประเมินผู้ตัดสินกีฬาแฮนด์บอลขณะปฏิบัติหน้าที่ภาคสนาม โดยดำเนินการวิจัย 2 ขั้นตอน ได้แก่ (1) การศึกษาเอกสารที่เกี่ยวข้องและสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 5 คน ซึ่งคัดเลือกแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด เพื่อนำข้อมูลมาสังเคราะห์องค์ประกอบและพัฒนาแบบประเมินฉบับร่าง และ (2) การตรวจสอบคุณภาพของแบบประเมิน โดยนำแบบประเมินไปทดลองใช้กับผู้ตัดสินกีฬาแฮนด์บอล จำนวน 20 คน ขณะปฏิบัติหน้าที่ในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 49 "จันท์เกมส์" โดยมีผู้ประเมิน จำนวน 2 คน ประเมินผู้ตัดสินตามแบบประเมิน
ที่พัฒนาขึ้น การวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยการตรวจสอบค่าความตรงเชิงเนื้อหา (Content Validity: IOC)
ค่าความเชื่อมั่น (Reliability) และค่าความเป็นปรนัย (Objectivity)
ผลการวิจัยพบว่า แบบประเมินผู้ตัดสินกีฬาแฮนด์บอลที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 ด้าน ได้แก่ (1) ด้านความรู้ความเข้าใจในกฎกติกาและการนำไปใช้ จำนวน 6 ข้อ (2) ด้านการดำเนินการตัดสินก่อน ระหว่าง และหลังการแข่งขัน จำนวน 7 ข้อ (3) ด้านความรับผิดชอบต่อหน้าที่ผู้ตัดสิน จำนวน 3 ข้อ และ (4) ด้านบุคลิกภาพของ
ผู้ตัดสิน จำนวน 9 ข้อ รวมทั้งสิ้น 25 ข้อ ผลการตรวจสอบคุณภาพของแบบประเมินพบว่า มีค่าความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) เท่ากับ 0.96 อยู่ในระดับสูงมาก ค่าความเชื่อมั่นจากค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ภายในชั้น (Intraclass Correlation Coefficient: ICC) เท่ากับ 0.73 และค่าความเป็นปรนัยจากค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson's Product Moment Correlation Coefficient) แสดงให้เห็นว่าคะแนนจากผู้ประเมินทั้งสองมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูงมาก
จากผลการวิจัยสรุปได้ว่า แบบประเมินผู้ตัดสินกีฬาแฮนด์บอลที่พัฒนาขึ้นมีคุณภาพอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ มีความเหมาะสม และสามารถนำไปใช้เป็นเครื่องมือในการประเมินการปฏิบัติงานของผู้ตัดสินกีฬาแฮนด์บอลได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กมลวรรณ ตังธนกานนท์. (2563).การวัดและประเมินทักษะการปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 3. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จันตรี ยั่งยืน. (2550). คุณลักษณะที่เป็นจริงและที่พึงประสงค์ของผู้ตัดสินกีฬาฮอกกี้ตามทัศนะของผู้ควบคุมทีมนักกีฬา และผู้ตัดสิน ในการแข่งขันฮอกกี้ลีกชิงชนะเลิศแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธนวัชร สิทธิชาติบูรณะ. (2562). สมรรถนะที่พึงประสงค์ของผู้ตัดสินกีฬาแฮนด์บอลตามความคิดเห็นของผู้ควบคุมทีม และนักกีฬาในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติครั้งที่ 44 “นครสวรรค์เกมส์”. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2553). เทคนิคการสร้างเครื่องมือรวบรวม (พิมพ์ครั้งที่ 7 ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ศรีอนันต์การพิมพ์.
มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ และสมาคมกีฬาแฮนด์บอลแห่งประเทศไทย (2566). คู่มือหลักสูตรผู้ตัดสินกีฬาแฮนด์บอลขั้นต้น (Handball Referee Curriculum : R License-Regional Referee).
ศุภกิตติ์ คุณา. (2567).เส้นทางประสบการณ์ผู้ตัดสินนานาชาติ. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2567, สืบค้นจาก https://sdnthailand.com/blog_post/ratsamee-jindamai.
สมาคมกีฬาแฮนด์บอลแห่งประเทศไทย. (2567). สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2567, สืบค้นจาก https://www.handballthailand.com.
สมาคมกีฬาแฮนด์บอลแห่งประเทศไทย. (2566). คู่มือหลักสูตรผู้ตัดสินกีฬาแฮนด์บอลขั้นต้น.
DeVellis, R. F., & Thorpe, C. T. (2021). Scale Development: Theory and Applications (5th ed.). Sage Publications.
Lacy, A. C., & Williams, S. M. (2018). Measurement and Evaluation in Physical Education and Exercise Science (8th ed.). Routledge.
Koo, T. K., & Li, M. Y. (2016). A guideline of selecting and reporting intraclass correlation coefficients for reliability research. Journal of Chiropractic Medicine, 15(2), 155–163. https://doi.org/10.1016/j.jcm.2016.02.012.
Polit, D. F., & Beck, C. T. (2006). The content validity index: Are you sure you know what's being reported? Critique and recommendations. Research in Nursing & Health, 29(5), 489–497.
Polit, D. F., Beck, C. T., & Owen, S. V. (2007). Is the CVI an acceptable indicator of content validity? Appraisal and recommendations. Research in Nursing & Health, 30(4), 459–467.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2(2), 49–60.
