ผลของการฝึกโปรแกรมบันไดลิงร่วมกับการเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนไหวที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวของนักเรียนชาย ระดับประถมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนปรัชชาธร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและเปรียบเทียบผลของการฝึกโปรแกรมบันไดลิงร่วมกับการเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนไหวที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 สัปดาห์ และหลังการฝึก 8 สัปดาห์ของนักเรียนชาย ระดับประถมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนปรัชชาธร จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 15 คน โดยกลุ่มทดลอง ฝึกโปรแกรมบันไดลิงร่วมกับการเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนไหว และกลุ่มควบคุม ฝึกการเคลื่อนที่เคลื่อนไหวตามปกติ ใช้เวลาในการฝึก 8 สัปดาห์ ๆ 3 วัน คือ วันจันทร์ วันพุธ และวันศุกร์ ช่วงเวลา 15.30 - 16.30 น. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1) โปรแกรมบันไดลิงร่วมกับการเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนไหว 8 รูปแบบ 2) แบบทดสอบวิ่งอ้อมหลัก วิเคราะห์ข้อมูลหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน หาค่าความแปรปรวนแบบทางเดียวชนิดวัดช้ำ (One Way ANOVA with Repeated Measures) เพื่อเปรียบเทียบความคล่องแคล่วว่องไวภายในกลุ่ม และหาค่าความแปรปรวนแบบสองทางชนิดวัดซ้ำ (Two Way ANOVA with Repeated Measures) เพื่อเปรียบเทียบความคล่องแคล่วว่องไวระหว่างกลุ่ม ทำการทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ด้วยวิธีของบอนเฟอโรนี (Bonferroni) ซึ่งกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มที่ได้รับการฝึกด้วยโปรแกรมบันไดลิงร่วมกับการเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนไหวและกลุ่มที่ได้รับการฝึกด้วยการเคลื่อนที่เคลื่อนไหวตามปกติ มีค่าเฉลี่ยของความคล่องแคล่วว่องไวเพิ่มขึ้นทุกช่วงระยะเวลาการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) เมื่อเปรียบเทียบความคล่องแคล่วว่องไวหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ทั้งสองกลุ่มมีค่าเฉลี่ยของความคล่องแคล่วว่องไวแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่าการฝึกโปรแกรมบันไดลิงร่วมกับการเปลี่ยนทิศทางการเคลื่อนไหวที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นสามารถพัฒนาความคล่องแคล่วว่องไวได้ดีกว่าการฝึกการเคลื่อนที่เคลื่อนไหวตามปกติ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กรมพลศึกษา. (2555). แบบทดสอบสมรรถภาพทางกายสำหรับเด็กไทย อายุ 7–18 ปี. สำนักวิทยาศาสตร์การกีฬา กรมพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
จตุรงค์ เหมราม. (2560). ประโยชน์ของความคล่องแคล่วว่องไว. ลำปางบรรณกิจ พริ้นติ้ง.
ชนิศา เกษประทุม. (2564). เกณฑ์ปกติสมรรถภาพทางกายสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา โรงเรียนอนุบาลองครักษ์ จังหวัดนครนายก. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 47(2), 301–314.
ถาวร กมุทศรี. (2560). การสร้างเสริมสมรรถภาพทางกาย: Physical Fitness Conditioning. มีเดีย เพรส.
เทิดทูล โตคีรี. (2561). ผลการฝึกด้วยโปรแกรมการฝึกเอสเอคิวที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวและความสามารถในการเลี้ยงลูกฟุตซอลของนักกีฬาฟุตซอลระดับอุดมศึกษา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 24(2), 72–73.
นิติพันธ์ บุตรฉุย. (2563). การพัฒนาโปรแกรมกิจกรรมความฉลาดรู้ทางกายเพื่อเสริมสร้างพัฒนาการการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานของเด็กอายุ 7–9 ปี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร, 28(4), 101–112.
นวรัตน์ สุวานิช. (2557). ผลแบบเฉียบพลันของการยืดเหยียดกล้ามเนื้อแบบอยู่กับที่ แบบเคลื่อนที่ และแบบอยู่กับที่ร่วมกับแบบเคลื่อนที่ที่มีต่อความคล่องแคล่วว่องไวเชิงปฏิกิริยาในกีฬาฟุตซอล. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 14(1), 41–45.
ปนิษฐา เรืองปัญญาวุฒิ. (2556). ผลของการจัดการเรียนรู้วิชาพลศึกษาโดยใช้เกมการละเล่นพื้นบ้านไทยที่มีต่อสุขสมรรถนะของนักเรียนประถมศึกษา (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชรี ทองคำพานิช, และกาญจนา กาญจนประดิษฐ์. (2564). การสร้างชุดอุปกรณ์และโปรแกรมการฝึกที่พัฒนาความคล่องแคล่วว่องไวสำหรับนักกีฬาเซปักตะกร้อ. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 22(3), 303–319.
มาโนช บุตรเมือง. (2550). เทคนิคการฝึกความคล่องแคล่วว่องไวด้วยบันไดลิงสำหรับนักกีฬา. วารสารวิชาการพลศึกษาและนันทนาการ, 5(1), 35–48.
วุฒิพงษ์ ปรมัตถากร, และอารี ปรมัตถากร. (2537). วิทยาศาสตร์การกีฬา (พิมพ์ครั้งที่ 2). ไทยวัฒนาพานิช.
Bompa, T. O., & Haff, G. G. (2009). Periodization: Theory and methodology of training (5th ed.). Human Kinetics.
Lubans, D. R., Morgan, P. J., Cliff, D. P., Barnett, L. M., & Okely, A. D. (2010). Fundamental movement skills in children and adolescents: Review of associated health benefits. Sports Medicine, 40(12), 1019–1035.
Mosier, G. G., Bradley-Levine, J., & Perkins, T. (2020). The impact of blended learning on student learning in physical education. Physical Educator, 77(2), 240–255.
Padrón-Cabo, A., Rey, E., Kalén, A., & Costa, P. B. (2020). Effects of training with an agility ladder on sprint, agility, and dribbling performance in youth soccer players. Journal of Human Kinetics, 73, 219–228.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.
