การสร้างเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของนักกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตมหาสารคาม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและสร้างเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของนักกีฬามหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตมหาสารคาม ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักกีฬาของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตมหาสารคาม ปีการศึกษา 2567 จำนวน 300 คน แบ่งเป็นเพศชาย จำนวน 181 คน และเพศหญิง จำนวน 119 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย 13 รายการ คือ 1) นั่งงอตัว 2) นอนแอ่นหลัง 3) แรงบีบมือ 4) แรงเหยียดขา 5) ดันพื้น 1 นาที 6) ลุก - นั่ง
1 นาที 7) ทุ่มบอล 8) ยืนกระโดดสูง 9) Semo Test 10) กระโดด 6 เหลี่ยม 11) วิ่งเร็ว 50 เมตร 12) วิ่ง 35 เมตร
6 รอบ และ 13) วิ่งไปกลับด้วยวิธีโยโย่ อินเตอร์มิตเตนท์ รีคัฟเวอร์รี่ เลเวล 1 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาเกณฑ์มาตรฐานในแต่ละรายการโดยใช้คะแนนดิบ
ผลการวิจัยพบว่า การสร้างเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของนักกีฬา แบ่งเกณฑ์เป็น 5 ระดับ คือ ดีมาก ดี ปานกลาง ต่ำ และต่ำมาก สมรรถภาพทางกายทั้งเพศชายและเพศหญิงส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์ระดับปานกลาง และได้เกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของนักกีฬาตามวัตถุประสงค์ สามารถนำไปใช้กับนักกีฬาของมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตมหาสารคาม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กรมพลศึกษา. (2560). การทดสอบสมรรถภาพทางกายภาคสนามกีฬาฟุตบอล-ฟุตซอล วอลเลย์บอล แบดมินตัน. กรุงเทพฯ: กรมพลศึกษากระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
__________. (2562). คู่มือ แบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของเด็ก เยาวชน และประชาชนไทย. กรุงเทพฯ: บริษัท เวิลด์ เอ็กซ์เพิร์ท จำกัด.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2562). วิทยาศาสตร์การกีฬากับนักกีฬาและผู้ฝึกสอน. มูลนิธิซีเกมส์ ครั้งที่ 13.
ชัชฎาพร พิทักษ์เสถียรกุล และอัชรัฐ ยงทวี. (2553). การวิเคราะห์สมรรถภาพทางการกีฬาฟุตบอล ด้วยแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายภาคสนามแบบเฉพาะ. กรุงเทพฯ: กลุ่มวิจัยและพัฒนา สำนักวิทยาศาสตร์การกีฬา สำนักงานพัฒนาการกีฬาและนันทนาการ.
ถาวร กมุทศรี, อารมณ์ ตรีราช, ฉัตรชัย ศรีวิไล, และจิระ แนบสนิท. (2561). เกณฑ์สมรรถภาพทางกายนักกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย. กรุงเทพฯ: มีเดียเพรส.
นิวัฒน์ บุญสม. (2560). การพัฒนาความอ่อนตัวด้วยการยืดเหยียดกล้ามเนื้อ. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(2), 2173-2184.
บุญส่ง โกสะ. (2547). การวัดผลและประเมินผลทางพลศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน คณะศึกษาศาสตร์ ภาควิชาพลศึกษา.
รณภพ ชาวปลายนา และทศพร ยิ้มลมัย. (2563). ผลของการฝึกเชิงซ้อนแบบเอกเซนตริกที่มีต่อสมรรถภาพของกล้ามเนื้อขาในนักกีฬาฟุตบอล. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 21(3), 327-341.
สนธยา สีละมาด. (2560). หลักการฝึกกีฬาสำหรับผู้ฝึกสอนกีฬา (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุทธิกร อาภานุกูล. (2562). การวางแผนพัฒนาความแข็งแรง. วารสารวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ, 20(3), 1-14.
สุรศักดิ์ เกิดจันทึก. (2565). การทดสอบสมรรถภาพทางกายนักกีฬา. วารสารวิทยาศาสตร์การออกกำลังกายและกีฬา, 1(1), 78-86.
อนันดา คําภูมี, สมพร ส่งตระกูล, วิรัตน์ สนธิ์จันทร์, และเสกสรรค์ ทองคําบรรจง. (2565). เกณฑ์ปกติสมรรถภาพทางกายของนักกีฬาแห่ง สาธารณรัฐประชาธิปไตย ประชาชนลาว. วารสารสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการ, 48(2), 346-364.
Alp, M., & Gorur, B. (2020). Comparison of explosive strength and anaerobic power performance of taekwondo and karate athletes. Journal of Education and Learning, 9(1), 149–155.
Armstrong, N., & Welsman, J. (2020). The development of aerobic and anaerobic fitness with reference to youth athletes. Journal of Science in Sport and Exercise, 2(4), 275–286.
David, J., & Daniel, L. (2014). High-performance training for sports. Human Kinetics.
Donatelli, R. (2007). Sports-specific rehabilitation. Churchill Livingstone.
Forster, J. W. D., Uthoff, A. M., Rumpf, M. C., & Cronin, J. B. (2022). Training to improve pro-agility performance: A systematic review. Journal of Human Kinetics, 85, 35–51.
Horicka, P., Hianik, J., & Simonek, J. (2014). The relationship between speed factors and agility in sport games. Journal of Human Sport and Exercise, 9(1), 49–58.
Ioannides, C., Apostolidis, A., Hadjicharalambous, M., & Zaras, N. (2020). Effect of a 6-week plyometric training on power, muscle strength, and rate of force development in young competitive karate athletes. Journal of Physical Education and Sport, 20(4), 1740–1746.
Jones, A. M., & Carter, H. (2000). The effect of endurance training on parameters of aerobic fitness. Sports Medicine, 29(6), 373–386.
Lockie, R. G., Murphy, A. J., Knight, T. J., & Janse de Jonge, X. A. (2011). Factors that differentiate acceleration ability in field sport athletes. Journal of Strength and Conditioning Research, 25(10), 2704–2714.
Paul, D. J., Gabbett, T. J., & Nassis, G. P. (2016). Agility in team sports: Testing, training and factors affecting performance. Sports Medicine, 46(3), 421–442.
Rankovic, G., Mutavdzic, V., Toskic, D., Preljevic, A., Kocic, M., Nedin Rankovic, G., & Damjanovic, N. (2010). Aerobic capacity as an indicator in different kinds of sports. Bosnian Journal of Basic Medical Sciences, 10(1), 44–48.
Shivalingaiah, J., Vernekar, S., Naik, A., & Goudar, S. (2016). Effect of training on agility, flexibility, its correlation, and also its correlation with skin fold thickness and body mass index among runners. National Journal of Physiology, Pharmacy and Pharmacology, 6(6), 505–509.
Suchomel, T. J., Nimphius, S., & Stone, M. H. (2016). The importance of muscular strength in athletic performance. Sports Medicine, 46(10), 1419–1449.
Sulowska-Daszyk, I., & Skiba, A. (2022). The influence of self-myofascial release on muscle flexibility in long-distance runners. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(1), Article 457.
Tonnessen, E., Shalfawi, S. A., Haugen, T., & Enoksen, E. (2011). The effect of 40-m repeated sprint training on maximum sprinting speed, repeated sprint speed endurance, vertical jump, and aerobic capacity in young elite male soccer players. Journal of Strength and Conditioning Research, 25(9), 2364–2370.
Turner, A. (2011). Defining, developing and measuring agility. Professional Strength and Conditioning, 22, 26–28.
Wang, Z., & Wang, J. (2024). The effects of high-intensity interval training versus moderate-intensity continuous training on athletes’ aerobic endurance performance parameters. European Journal of Applied Physiology, 124(8), 2235–2249.
