แบบทดสอบสมรรถภาพทางกายสำหรับนิสิตสาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายและเกณฑ์สมรรถภาพทางกาย สำหรับนิสิตสาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ประกอบด้วยข้อทดสอบจำนวน 7 รายการ ได้แก่
1) ดันพื้น 2) Trunk and Neck Extension Test 3) ยืนกระโดดสูง 4) ปริมาณไขมันในร่างกาย 5) วิ่งเร็ว 40 หลา 6) วิ่ง 1.5 ไมล์ 7) KU Agility test หาค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาโดยวิธีการหาค่าดัชนีความสอดคล้องของ Rovinelli and Hambleton จากผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน ได้ค่าเท่ากับ 1.00 ทุกรายการ หาค่าความเชื่อถือได้ด้วยวิธีการทดสอบซ้ำ และหาค่าความเป็นปรนัยโดยผู้ประเมินจำนวน 2 ท่าน โดยการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน โดยประชากรที่ใช้ในการสร้างเกณฑ์สมรรถภาพทางกายคือ นิสิตสาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัย
เกษตรศาสตร์ ชั้นปีที่ 1 – 4 จำนวน 400 คน นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบทดสอบสมรรถภาพทางกายสำหรับนิสิตสาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา 2) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ความเชื่อถือได้ของรายการ ดันพื้น Trunk and Neck Extension Test ยืนกระโดดสูง ปริมาณไขมันในร่างกาย วิ่งเร็ว 40 หลา วิ่ง 1.5 ไมล์ KU Agility test มีเท่ากับ 0.84 0.83 0.81 0.90 0.85 0.84 และ 0.88 ตามลำดับ 3) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ความเป็นปรนัย ของรายการ ดันพื้น Trunk and Neck Extension Test ยืนกระโดดสูง ปริมาณไขมันในร่างกาย วิ่งเร็ว 40 หลา วิ่ง 1.5 ไมล์ KU Agility test มีค่าเท่ากับ 1.00 1.00 1.00 1.00 0.99 0.98 และ 0.95 ตามลำดับ 4) สร้างเกณฑ์สมรรถภาพทางกายในแต่ละรายการด้วยการแจกแจงแบบโค้งปกติ และแบ่งเกณฑ์ระดับสมรรถภาพทางกายเป็น 5 ระดับคือ ดีมาก ดี ปานกลาง ต่ำ และต่ำมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กรมพลศึกษา. (2564). มาตรฐานสมรรถภาพทางกายสำหรับประชาชนไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
วรศักดิ์ เพียรชอบ. (2561). รวมบทความเกี่ยวกับปรัชญา หลักการ วิธีสอน และการวัดเพื่อประเมินผลทางพลศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
American College of Sports Medicine. (2021). ACSM’s guidelines for exercise testing and prescription (11th ed.). Philadelphia, PA: Wolters Kluwer.
Bishop, D. J. (2019). Fatigue mechanisms and exercise performance: Integrative physiology and the importance of understanding physical fitness. Journal of Sport and Health Science, 8(6), 578–589. https://doi.org/10.1016/j.jshs.2019.09.002
Kirkendall, D. R., Gruber, J. J., & Johnson, R. E. (1980). Measurement and evaluation for physical educators. Champaign, IL: Human Kinetics.
Lacy, A. C., & Williams, S. M. (2018). Measurement and evaluation in physical education and exercise science (8th ed.). Abingdon, UK; New York, NY: Routledge.
Middleton, B. (2022). Measurement and evaluation in physical education. Wilmington, DE: Kaufman Press.
Morrow, J. R. Jr., Mood, D. P., Zhu, W., & Kang, M. (2023). Measurement and evaluation in human performance (6th ed.). Champaign, IL: Human Kinetics.
Pate, R. R., Oria, M., & Pillsbury, L. (Eds.). (2020). Implementing physical activity strategies. Washington, DC: National Academies Press.
Rink, J. E., Hall, T. J., & Williams, L. H. (2001). Schoolwide physical activity: A comprehensive guide to designing and conducting programs. Champaign, IL: Human Kinetics.
Smith, J. J., Eather, N., Weaver, R. G., Riley, N., & Lubans, D. R. (2021). Behavioral skills training to enhance physical fitness testing in physical education. Frontiers in Sports and Active Living, 3, 664133. https://doi.org/10.3389/fspor.2021.664133
