แบบทดสอบสมรรถภาพทางกายสำหรับนักบินอากาศยานสมรรถนะสูง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายสำหรับนักบินอากาศยานสมรรถนะสูงโดยแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายสำหรับนักบินอากาศยานสมรรถนะสูงที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นระกอบด้วยรายการดึงข้อ ดันพื้น 1 นาที ลุก-นั่ง 1 นาที เบอรพี สคอท ทรัสต์ 3 นาที และวิ่ง 1000 เมตร โดยผ่านการพิจารณาจากผู้เชี่ยวชาญซึ่งประกอบด้วย ครูการบิน นักบินอากาศยานสมรรถนะสูง แพทย์เวชศาสตร์การบิน นักวิทยาศาสตร์การกีฬา นักพลศึกษา จำนวน 7 ท่าน ผ่านการสนทนากลุ่มย่อย (Focus group) และผ่านการตรวจสอบคุณภาพด้านความตรงตามเนื้อหา (Content Validity) จากผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 7 ท่าน โดยหาค่าดัชนีความสอดคล้อง (Index of Item Objective Congruence: IOC) และหาค่าความเชื่อถือได้ (Reliability) ของแบบทดสอบสมรรถภาพทางกายสำหรับนักบินอากาศยานสมรรถนะสูงโดยวิธีการทดสอบซ้ำ (Test-Retest) กับกลุ่มตัวอย่าง เป็นนักบิน เอฟ 16 จำนวน 5 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson Product Moment Correlation Coefficient) ผลการวิจัยพบว่า แบบทดสอบสมรรถภาพทางกายสำหรับนักบินอากาศสมรรถนะสูง มีความตรงตามเนื้อหาเท่ากับ 1.00 และมีค่าความเชื่อถือได้ในรายการดึงข้อ เท่ากับ 1.00 ลุก-นั่ง 1 นาที เท่ากับ .99 ดันพื้น 1 นาที เท่ากับ .99 เบอร์พี สคอท ทรัสต์ 3 นาที เท่ากับ .99 วิ่ง 1,000 เมตร เท่ากับ .96 สรุปได้ว่า แบบทดสอบสมรรถภาพทางกายสำหรับนักบินอากาศสมรรถนะสูง ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นมีความเหมาะสมที่จะนำไปใช้ทดสอบนักบินอากาศยานสมรรถนะสูง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ความคิด ข้อวิพากษ์ในวารสารเป้นสิทธิของผู้เขียน สมาคมสุขศึกษา พลศึกษา และสันทนาการแห่งประเทศไทยไม่จำเป็นต้องเห็นชอบด้วยเสมอไป เพื่อให้เกิดความหลากหลายในความคิดและความสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
เจริญ กระบวนรัตน์. (2545). หลักการและเทคนิคการฝึกกรีฑา. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
นิรันดร พิเดช. 2558. ข้างบน (อากาศ) ต้องปลอดภัย. สมาคมเวชศาสตร์การบินแห่งประเทศไทย. (Online). https://www.facebook.com/1601941583363994/ posts/1603794636512022/, 10 กุมภาพันธ์ 2563.
บุญชม ศรีสะอาด. (2535). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สุวิริยาสานส์น.
พวงรัตน์ มณีรัตน์. (2535). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
รุ่งชัย ชวนไชยะกูล. (2019). วิทยาศาสตร์การกีฬาสำหรับผู้ปฏิบัติงานทางอากาศ. (Online). https://ss.mahidol.ac.th/th/index.php/component/k2/itemlist/user/127-super-user?start=100, 1 กันยายน 2563
Kirkendall, D.R., J.J. and R.D.Johnson. (1980). Measurement and Evaluation for Physical Education. Dubuque, Iowa: Wm. C. Brown Publishers.
Onsiri, S., Amitpai, C., Sukomol, N., Sirisophon, N., Tanpanit, A., & Cardinal, B. J. (2020). Effects of Kaempfera Parviflora supplementation on the cardiovascular endurance of athletes: A randomized, placebo controlled, parallel design study. Asian Journal of Sports Medicine, 11(3)
